೧೦. ಬಿಳಾರಸುತ್ತಂ

೨೩೨. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಅತಿವೇಲಂ ಕುಲೇಸು ಚಾರಿತ್ತಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ತಮೇನಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘‘ಮಾಯಸ್ಮಾ ಅತಿವೇಲಂ ಕುಲೇಸು ಚಾರಿತ್ತಂ ಆಪಜ್ಜೀ’’ತಿ. ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ವುಚ್ಚಮಾನೋ ನ ವಿರಮತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ, ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಅತಿವೇಲಂ ಕುಲೇಸು ಚಾರಿತ್ತಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ತಮೇನಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಏವಮಾಹಂಸು – ‘ಮಾಯಸ್ಮಾ ಅತಿವೇಲಂ ಕುಲೇಸು ಚಾರಿತ್ತಂ ಆಪಜ್ಜೀ’ತಿ. ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಿಕ್ಖೂಹಿ ವುಚ್ಚಮಾನೋ ನ ವಿರಮತೀ’’ತಿ.

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬಿಳಾರೋ ಸನ್ಧಿಸಮಲಸಙ್ಕಟೀರೇ ಠಿತೋ ಅಹೋಸಿ ಮುದುಮೂಸಿಂ ಮಗ್ಗಯಮಾನೋ – ‘ಯದಾಯಂ ಮುದುಮೂಸಿ ಗೋಚರಾಯ ಪಕ್ಕಮಿಸ್ಸತಿ, ತತ್ಥೇವ ನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಖಾದಿಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಮುದುಮೂಸಿ ಗೋಚರಾಯ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ತಮೇನಂ ಬಿಳಾರೋ ಗಹೇತ್ವಾ ಸಹಸಾ ಸಙ್ಖಾದಿತ್ವಾ [ಸಙ್ಖರಿತ್ವಾ (ಪೀ. ಕ.), ಮಂಸಂ ಖಾದಿತ್ವಾ (ಸ್ಯಾ. ಕಂ.), ಅಸಂಖಾದಿತ್ವಾ (ಕತ್ಥಚಿ)] ಅಜ್ಝೋಹರಿ. ತಸ್ಸ ಸೋ ಮುದುಮೂಸಿ ಅನ್ತಮ್ಪಿ ಖಾದಿ, ಅನ್ತಗುಣಮ್ಪಿ ಖಾದಿ. ಸೋ ತತೋನಿದಾನಂ ಮರಣಮ್ಪಿ ನಿಗಚ್ಛಿ ಮರಣಮತ್ತಮ್ಪಿ ದುಕ್ಖಂ.

‘‘ಏವಮೇವ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಇಧೇಕಚ್ಚೋ ಭಿಕ್ಖು ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯಂ ನಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪತ್ತಚೀವರಮಾದಾಯ ಗಾಮಂ ವಾ ನಿಗಮಂ ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸತಿ ಅರಕ್ಖಿತೇನೇವ ಕಾಯೇನ ಅರಕ್ಖಿತಾಯ ವಾಚಾಯ ಅರಕ್ಖಿತೇನ ಚಿತ್ತೇನ, ಅನುಪಟ್ಠಿತಾಯ ಸತಿಯಾ, ಅಸಂವುತೇಹಿ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಹಿ. ಸೋ ತತ್ಥ ಪಸ್ಸತಿ ಮಾತುಗಾಮಂ ದುನ್ನಿವತ್ಥಂ ವಾ ದುಪ್ಪಾರುತಂ ವಾ. ತಸ್ಸ ಮಾತುಗಾಮಂ ದಿಸ್ವಾ ದುನ್ನಿವತ್ಥಂ ವಾ ದುಪ್ಪಾರುತಂ ವಾ ರಾಗೋ ಚಿತ್ತಂ ಅನುದ್ಧಂಸೇತಿ. ಸೋ ರಾಗಾನುದ್ಧಂಸೇನ ಚಿತ್ತೇನ ಮರಣಂ ವಾ ನಿಗಚ್ಛತಿ ಮರಣಮತ್ತಂ ವಾ ದುಕ್ಖಂ. ಮರಣಞ್ಹೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅರಿಯಸ್ಸ ವಿನಯೇ ಯೋ ಸಿಕ್ಖಂ ಪಚ್ಚಕ್ಖಾಯ ಹೀನಾಯಾವತ್ತತಿ. ಮರಣಮತ್ತಞ್ಹೇತಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದುಕ್ಖಂ ಯದಿದಂ ಅಞ್ಞತರಂ ಸಂಕಿಲಿಟ್ಠಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ. ಯಥಾರೂಪಾಯ ಆಪತ್ತಿಯಾ ವುಟ್ಠಾನಂ ಪಞ್ಞಾಯತಿ. ತಸ್ಮಾತಿಹ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಏವಂ ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬಂ – ‘ರಕ್ಖಿತೇನೇವ ಕಾಯೇನ ರಕ್ಖಿತಾಯ ವಾಚಾಯ ರಕ್ಖಿತೇನ ಚಿತ್ತೇನ, ಉಪಟ್ಠಿತಾಯ ಸತಿಯಾ, ಸಂವುತೇಹಿ ಇನ್ದ್ರಿಯೇಹಿ ಗಾಮಂ ವಾ ನಿಗಮಂ ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸಿಸ್ಸಾಮಾ’ತಿ. ಏವಞ್ಹಿ ವೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಿಕ್ಖಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ. ದಸಮಂ.