೭. ಸಾವಕಸುತ್ತಂ

೧೩೦. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ…ಪೇ… ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಕೀವಬಹುಕಾ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಕಪ್ಪಾ ಅಬ್ಭತೀತಾ ಅತಿಕ್ಕನ್ತಾ’’ತಿ? ‘‘ಬಹುಕಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಪ್ಪಾ ಅಬ್ಭತೀತಾ ಅತಿಕ್ಕನ್ತಾ. ತೇ ನ ಸುಕರಾ ಸಙ್ಖಾತುಂ – ‘ಏತ್ತಕಾ ಕಪ್ಪಾ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ಕಪ್ಪಸತಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ಕಪ್ಪಸಹಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ’’’ತಿ.

‘‘ಸಕ್ಕಾ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಉಪಮಂ ಕಾತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಸಕ್ಕಾ, ಭಿಕ್ಖವೇ’’ತಿ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ‘‘ಇಧಸ್ಸು, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಚತ್ತಾರೋ ಸಾವಕಾ ವಸ್ಸಸತಾಯುಕಾ ವಸ್ಸಸತಜೀವಿನೋ. ತೇ ದಿವಸೇ ದಿವಸೇ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಂ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಂ ಅನುಸ್ಸರೇಯ್ಯುಂ. ಅನನುಸ್ಸರಿತಾವ ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೇಹಿ ಕಪ್ಪಾ ಅಸ್ಸು, ಅಥ ಖೋ ತೇ ಚತ್ತಾರೋ ಸಾವಕಾ ವಸ್ಸಸತಾಯುಕಾ ವಸ್ಸಸತಜೀವಿನೋ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಕಾಲಂ ಕರೇಯ್ಯುಂ. ಏವಂ ಬಹುಕಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಕಪ್ಪಾ ಅಬ್ಭತೀತಾ ಅತಿಕ್ಕನ್ತಾ. ತೇ ನ ಸುಕರಾ ಸಙ್ಖಾತುಂ – ‘ಏತ್ತಕಾ ಕಪ್ಪಾ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ಕಪ್ಪಸತಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ಕಪ್ಪಸಹಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ’ತಿ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಅನಮತಗ್ಗೋಯಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಂಸಾರೋ…ಪೇ… ಅಲಂ ವಿಮುಚ್ಚಿತು’’ನ್ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.