೫. ಪಬ್ಬತಸುತ್ತಂ

೧೨೮. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ…ಪೇ… ಆರಾಮೇ. ಅಥ ಖೋ ಅಞ್ಞತರೋ ಭಿಕ್ಖು ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಕೀವದೀಘೋ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಕಪ್ಪೋ’’ತಿ? ‘‘ದೀಘೋ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖು, ಕಪ್ಪೋ. ಸೋ ನ ಸುಕರೋ ಸಙ್ಖಾತುಂ ಏತ್ತಕಾನಿ ವಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ವಸ್ಸಸತಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ, ಏತ್ತಕಾನಿ ವಸ್ಸಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ಇತಿ ವಾ’’ತಿ.

‘‘ಸಕ್ಕಾ ಪನ, ಭನ್ತೇ, ಉಪಮಂ ಕಾತು’’ನ್ತಿ? ‘‘ಸಕ್ಕಾ, ಭಿಕ್ಖೂ’’ತಿ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ‘‘ಸೇಯ್ಯಥಾಪಿ, ಭಿಕ್ಖು, ಮಹಾಸೇಲೋ ಪಬ್ಬತೋ ಯೋಜನಂ ಆಯಾಮೇನ ಯೋಜನಂ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಯೋಜನಂ ಉಬ್ಬೇಧೇನ ಅಚ್ಛಿನ್ನೋ ಅಸುಸಿರೋ ಏಕಗ್ಘನೋ. ತಮೇನಂ ಪುರಿಸೋ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ವಸ್ಸಸತಸ್ಸ ಅಚ್ಚಯೇನ ಕಾಸಿಕೇನ ವತ್ಥೇನ ಸಕಿಂ ಸಕಿಂ ಪರಿಮಜ್ಜೇಯ್ಯ. ಖಿಪ್ಪತರಂ ಖೋ ಸೋ, ಭಿಕ್ಖು, ಮಹಾಸೇಲೋ ಪಬ್ಬತೋ ಇಮಿನಾ ಉಪಕ್ಕಮೇನ ಪರಿಕ್ಖಯಂ ಪರಿಯಾದಾನಂ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯ, ನ ತ್ವೇವ ಕಪ್ಪೋ. ಏವಂ ದೀಘೋ, ಭಿಕ್ಖು, ಕಪ್ಪೋ. ಏವಂ ದೀಘಾನಂ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖು, ಕಪ್ಪಾನಂ ನೇಕೋ ಕಪ್ಪೋ ಸಂಸಿತೋ, ನೇಕಂ ಕಪ್ಪಸತಂ ಸಂಸಿತಂ, ನೇಕಂ ಕಪ್ಪಸಹಸ್ಸಂ ಸಂಸಿತಂ, ನೇಕಂ ಕಪ್ಪಸತಸಹಸ್ಸಂ ಸಂಸಿತಂ. ತಂ ಕಿಸ್ಸ ಹೇತು? ಅನಮತಗ್ಗೋಯಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಸಂಸಾರೋ. ಪುಬ್ಬಾ ಕೋಟಿ…ಪೇ… ಯಾವಞ್ಚಿದಂ, ಭಿಕ್ಖು, ಅಲಮೇವ ಸಬ್ಬಸಙ್ಖಾರೇಸು ನಿಬ್ಬಿನ್ದಿತುಂ, ಅಲಂ ವಿರಜ್ಜಿತುಂ, ಅಲಂ ವಿಮುಚ್ಚಿತು’’ನ್ತಿ. ಪಞ್ಚಮಂ.