೩. ಸಮ್ಬರಿಮಾಯಾಸುತ್ತಂ

೨೬೯. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ…ಪೇ… ಭಗವಾ ಏತದವೋಚ – ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಆಬಾಧಿಕೋ ಅಹೋಸಿ ದುಕ್ಖಿತೋ ಬಾಳ್ಹಗಿಲಾನೋ. ಅಥ ಖೋ ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಯೇನ ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ ಗಿಲಾನಪುಚ್ಛಕೋ. ಅದ್ದಸಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ದೂರತೋವ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ. ದಿಸ್ವಾನ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚ – ‘ತಿಕಿಚ್ಛ ಮಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಾ’ತಿ. ‘ವಾಚೇಹಿ ಮಂ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ, ಸಮ್ಬರಿಮಾಯ’ನ್ತಿ. ‘ನ ತಾವಾಹಂ ವಾಚೇಮಿ, ಯಾವಾಹಂ, ಮಾರಿಸ, ಅಸುರೇ ಪಟಿಪುಚ್ಛಾಮೀ’’’ತಿ. ‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಅಸುರೇ ಪಟಿಪುಚ್ಛಿ – ‘ವಾಚೇಮಹಂ, ಮಾರಿಸಾ, ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಸಮ್ಬರಿಮಾಯ’ನ್ತಿ? ‘ಮಾ ಖೋ ತ್ವಂ, ಮಾರಿಸ, ವಾಚೇಸಿ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಸಮ್ಬರಿಮಾಯ’’’ನ್ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ವೇಪಚಿತ್ತಿ ಅಸುರಿನ್ದೋ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

‘‘ಮಾಯಾವೀ ಮಘವಾ ಸಕ್ಕ, ದೇವರಾಜ ಸುಜಮ್ಪತಿ;

ಉಪೇತಿ ನಿರಯಂ ಘೋರಂ, ಸಮ್ಬರೋವ ಸತಂ ಸಮ’’ನ್ತಿ.