೪. ಅಚ್ಚಯಸುತ್ತಂ

೨೭೦. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ…ಪೇ… ಆರಾಮೇ. ತೇನ ಖೋ ಪನ ಸಮಯೇನ ದ್ವೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಮ್ಪಯೋಜೇಸುಂ. ತತ್ರೇಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಅಚ್ಚಸರಾ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಅಚ್ಚಯಂ ಅಚ್ಚಯತೋ ದೇಸೇತಿ; ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ನಪ್ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ಅಥ ಖೋ ಸಮ್ಬಹುಲಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವನ್ತಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿಂಸು. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನಾ ಖೋ ತೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘‘ಇಧ, ಭನ್ತೇ, ದ್ವೇ ಭಿಕ್ಖೂ ಸಮ್ಪಯೋಜೇಸುಂ, ತತ್ರೇಕೋ ಭಿಕ್ಖು ಅಚ್ಚಸರಾ. ಅಥ ಖೋ ಸೋ, ಭನ್ತೇ, ಭಿಕ್ಖು ತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಅಚ್ಚಯಂ ಅಚ್ಚಯತೋ ದೇಸೇತಿ, ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ನಪ್ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾತೀ’’ತಿ.

‘‘ದ್ವೇಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಬಾಲಾ. ಯೋ ಚ ಅಚ್ಚಯಂ ಅಚ್ಚಯತೋ ನ ಪಸ್ಸತಿ, ಯೋ ಚ ಅಚ್ಚಯಂ ದೇಸೇನ್ತಸ್ಸ ಯಥಾಧಮ್ಮಂ ನಪ್ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾ’’ತಿ – ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದ್ವೇ ಬಾಲಾ. ‘‘ದ್ವೇಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಪಣ್ಡಿತಾ. ಯೋ ಚ ಅಚ್ಚಯಂ ಅಚ್ಚಯತೋ ಪಸ್ಸತಿ, ಯೋ ಚ ಅಚ್ಚಯಂ ದೇಸೇನ್ತಸ್ಸ ಯಥಾಧಮ್ಮಂ ಪಟಿಗ್ಗಣ್ಹಾ’’ತಿ – ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದ್ವೇ ಪಣ್ಡಿತಾ.

‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸುಧಮ್ಮಾಯಂ ಸಭಾಯಂ ದೇವೇ ತಾವತಿಂಸೇ ಅನುನಯಮಾನೋ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ಕೋಧೋ ವೋ ವಸಮಾಯಾತು, ಮಾ ಚ ಮಿತ್ತೇಹಿ ವೋ ಜರಾ;

ಅಗರಹಿಯಂ ಮಾ ಗರಹಿತ್ಥ, ಮಾ ಚ ಭಾಸಿತ್ಥ ಪೇಸುಣಂ;

ಅಥ ಪಾಪಜನಂ ಕೋಧೋ, ಪಬ್ಬತೋವಾಭಿಮದ್ದತೀ’’ತಿ.