೨. ದುಬ್ಬಣ್ಣಿಯಸುತ್ತಂ

೨೬೮. ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಜೇತವನೇ. ತತ್ರ ಖೋ…ಪೇ… ಏತದವೋಚ – ‘‘ಭೂತಪುಬ್ಬಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಞ್ಞತರೋ ಯಕ್ಖೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣೋ ಓಕೋಟಿಮಕೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಆಸನೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಅಹೋಸಿ. ತತ್ರ ಸುದಂ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ‘ಅಚ್ಛರಿಯಂ ವತ ಭೋ, ಅಬ್ಭುತಂ ವತ, ಭೋ! ಅಯಂ ಯಕ್ಖೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣೋ ಓಕೋಟಿಮಕೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಆಸನೇ ನಿಸಿನ್ನೋ’’’ತಿ! ಯಥಾ ಯಥಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ, ತಥಾ ತಥಾ ಸೋ ಯಕ್ಖೋ ಅಭಿರೂಪತರೋ ಚೇವ ಹೋತಿ ದಸ್ಸನೀಯತರೋ ಚ ಪಾಸಾದಿಕತರೋ ಚ.

‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ಯೇನ ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿಂಸು; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಸಕ್ಕಂ ದೇವಾನಮಿನ್ದಂ ಏತದವೋಚುಂ – ‘ಇಧ ತೇ, ಮಾರಿಸ, ಅಞ್ಞತರೋ ಯಕ್ಖೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣೋ ಓಕೋಟಿಮಕೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಆಸನೇ ನಿಸಿನ್ನೋ. ತತ್ರ ಸುದಂ, ಮಾರಿಸ, ದೇವಾ ತಾವತಿಂಸಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ – ಅಚ್ಛರಿಯಂ ವತ, ಭೋ, ಅಬ್ಭುತಂ ವತ, ಭೋ! ಅಯಂ ಯಕ್ಖೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣೋ ಓಕೋಟಿಮಕೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವಾನಮಿನ್ದಸ್ಸ ಆಸನೇ ನಿಸಿನ್ನೋತಿ. ಯಥಾ ಯಥಾ ಖೋ, ಮಾರಿಸ, ದೇವಾ ಉಜ್ಝಾಯನ್ತಿ ಖಿಯ್ಯನ್ತಿ ವಿಪಾಚೇನ್ತಿ, ತಥಾ ತಥಾ ಸೋ ಯಕ್ಖೋ ಅಭಿರೂಪತರೋ ಚೇವ ಹೋತಿ ದಸ್ಸನೀಯತರೋ ಚ ಪಾಸಾದಿಕತರೋ ಚಾತಿ. ಸೋ ಹಿ ನೂನ, ಮಾರಿಸ, ಕೋಧಭಕ್ಖೋ ಯಕ್ಖೋ ಭವಿಸ್ಸತೀ’’’ತಿ.

‘‘ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಯೇನ ಸೋ ಕೋಧಭಕ್ಖೋ ಯಕ್ಖೋ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಏಕಂಸಂ ಉತ್ತರಾಸಙ್ಗಂ ಕರಿತ್ವಾ ದಕ್ಖಿಣಜಾಣುಮಣ್ಡಲಂ ಪಥವಿಯಂ ನಿಹನ್ತ್ವಾ ಯೇನ ಸೋ ಕೋಧಭಕ್ಖೋ ಯಕ್ಖೋ ತೇನಞ್ಜಲಿಂ ಪಣಾಮೇತ್ವಾ ತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ನಾಮಂ ಸಾವೇತಿ – ‘ಸಕ್ಕೋಹಂ ಮಾರಿಸ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ, ಸಕ್ಕೋಹಂ, ಮಾರಿಸ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ’ತಿ. ಯಥಾ ಯಥಾ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ನಾಮಂ ಸಾವೇಸಿ, ತಥಾ ತಥಾ ಸೋ ಯಕ್ಖೋ ದುಬ್ಬಣ್ಣತರೋ ಚೇವ ಅಹೋಸಿ ಓಕೋಟಿಮಕತರೋ ಚ. ದುಬ್ಬಣ್ಣತರೋ ಚೇವ ಹುತ್ವಾ ಓಕೋಟಿಮಕತರೋ ಚ ತತ್ಥೇವನ್ತರಧಾಯೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಸಕೇ ಆಸನೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ದೇವೇ ತಾವತಿಂಸೇ ಅನುನಯಮಾನೋ ತಾಯಂ ವೇಲಾಯಂ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿ –

‘‘ನ ಸೂಪಹತಚಿತ್ತೋಮ್ಹಿ, ನಾವತ್ತೇನ ಸುವಾನಯೋ;

ನ ವೋ ಚಿರಾಹಂ ಕುಜ್ಝಾಮಿ, ಕೋಧೋ ಮಯಿ ನಾವತಿಟ್ಠತಿ.

‘‘ಕುದ್ಧಾಹಂ ನ ಫರುಸಂ ಬ್ರೂಮಿ, ನ ಚ ಧಮ್ಮಾನಿ ಕಿತ್ತಯೇ;

ಸನ್ನಿಗ್ಗಣ್ಹಾಮಿ ಅತ್ತಾನಂ, ಸಮ್ಪಸ್ಸಂ ಅತ್ಥಮತ್ತನೋ’’ತಿ.