೧೨. ತತಿಯನಾಗವಿಮಾನವತ್ಥು

೯೭೬. ‘‘ಕೋ ನು ದಿಬ್ಬೇನ ಯಾನೇನ, ಸಬ್ಬಸೇತೇನ ಹತ್ಥಿನಾ;

ತುರಿಯತಾಳಿತನಿಗ್ಘೋಸೋ, ಅನ್ತಲಿಕ್ಖೇ ಮಹೀಯತಿ.

೯೭೭. ‘‘ದೇವತಾ ನುಸಿ ಗನ್ಧಬ್ಬೋ, ಅದು [ಆದು (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಸಕ್ಕೋ ಪುರಿನ್ದದೋ;

ಅಜಾನನ್ತಾ ತಂ ಪುಚ್ಛಾಮ, ಕಥಂ ಜಾನೇಮು ತಂ ಮಯ’’ನ್ತಿ.

೯೭೮. ‘‘ನಮ್ಹಿ ದೇವೋ ನ ಗನ್ಧಬ್ಬೋ, ನಾಪಿ [ನಾಮ್ಹಿ (ಕ.)] ಸಕ್ಕೋ ಪುರಿನ್ದದೋ;

ಸುಧಮ್ಮಾ ನಾಮ ಯೇ ದೇವಾ, ತೇಸಂ ಅಞ್ಞತರೋ ಅಹ’’ನ್ತಿ.

೯೭೯. ‘‘ಪುಚ್ಛಾಮ ದೇವಂ ಸುಧಮ್ಮಂ [ದೇವ ಸುಧಮ್ಮ (ಸ್ಯಾ.), ದೇವ ಸುಧಮ್ಮಂ (ಕ.)], ಪುಥುಂ ಕತ್ವಾನ ಅಞ್ಜಲಿಂ;

ಕಿಂ ಕತ್ವಾ ಮಾನುಸೇ ಕಮ್ಮಂ, ಸುಧಮ್ಮಂ ಉಪಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

೯೮೦. ‘‘ಉಚ್ಛಾಗಾರಂ ತಿಣಾಗಾರಂ, ವತ್ಥಾಗಾರಞ್ಚ ಯೋ ದದೇ;

ತಿಣ್ಣಂ ಅಞ್ಞತರಂ ದತ್ವಾ, ಸುಧಮ್ಮಂ ಉಪಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ.

ತತಿಯನಾಗವಿಮಾನಂ ದ್ವಾದಸಮಂ.