೧೧. ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನವತ್ಥು

೯೬೮. ‘‘ಮಹನ್ತಂ ನಾಗಂ ಅಭಿರುಯ್ಹ, ಸಬ್ಬಸೇತಂ ಗಜುತ್ತಮಂ;

ವನಾ ವನಂ ಅನುಪರಿಯಾಸಿ, ನಾರೀಗಣಪುರಕ್ಖತೋ;

ಓಭಾಸೇನ್ತೋ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ಓಸಧೀ ವಿಯ ತಾರಕಾ.

೯೬೯. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೯೭೧. ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ, ವಙ್ಗೀಸೇನೇವ ಪುಚ್ಛಿತೋ;

ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠೋ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

೯೭೨. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ಉಪಾಸಕೋ ಚಕ್ಖುಮತೋ ಅಹೋಸಿಂ;

ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರತೋ ಅಹೋಸಿಂ, ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಂ ಪರಿವಜ್ಜಯಿಸ್ಸಂ.

೯೭೩. ‘‘ಅಮಜ್ಜಪೋ ನೋ ಚ ಮುಸಾ ಅಭಾಣಿಂ [ಅಭಾಸಿಂ (ಸೀ. ಕ.)], ಸಕೇನ ದಾರೇನ ಚ ತುಟ್ಠೋ ಅಹೋಸಿಂ;

ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.

೯೭೪. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನಂ ಏಕಾದಸಮಂ.