೧೧. ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನವತ್ಥು
೯೬೮. ‘‘ಮಹನ್ತಂ ನಾಗಂ ಅಭಿರುಯ್ಹ, ಸಬ್ಬಸೇತಂ ಗಜುತ್ತಮಂ;
ವನಾ ವನಂ ಅನುಪರಿಯಾಸಿ, ನಾರೀಗಣಪುರಕ್ಖತೋ;
ಓಭಾಸೇನ್ತೋ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ಓಸಧೀ ವಿಯ ತಾರಕಾ.
೯೬೯. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.
೯೭೧. ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ, ವಙ್ಗೀಸೇನೇವ ಪುಚ್ಛಿತೋ;
ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠೋ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.
೯೭೨. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ, ಉಪಾಸಕೋ ಚಕ್ಖುಮತೋ ಅಹೋಸಿಂ;
ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರತೋ ಅಹೋಸಿಂ, ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಂ ಪರಿವಜ್ಜಯಿಸ್ಸಂ.
೯೭೩. ‘‘ಅಮಜ್ಜಪೋ ನೋ ಚ ಮುಸಾ ಅಭಾಣಿಂ [ಅಭಾಸಿಂ (ಸೀ. ಕ.)], ಸಕೇನ ದಾರೇನ ಚ ತುಟ್ಠೋ ಅಹೋಸಿಂ;
ಅನ್ನಞ್ಚ ಪಾನಞ್ಚ ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ, ಸಕ್ಕಚ್ಚ ದಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಅದಾಸಿಂ.
೯೭೪. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ…ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.
ದುತಿಯನಾಗವಿಮಾನಂ ಏಕಾದಸಮಂ.