೧೧. ತಿಂಸಮತ್ತಾಥೇರೀಗಾಥಾ

೧೧೭. ‘‘‘ಮುಸಲಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾನ, ಧಞ್ಞಂ ಕೋಟ್ಟೇನ್ತಿ ಮಾಣವಾ [ಮಾನವಾ (ಸೀ.)];

ಪುತ್ತದಾರಾನಿ ಪೋಸೇನ್ತಾ, ಧನಂ ವಿನ್ದನ್ತಿ ಮಾಣವಾ.

೧೧೮. ‘‘‘ಕರೋಥ ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ, ಯಂ ಕತ್ವಾ ನಾನುತಪ್ಪತಿ;

ಖಿಪ್ಪಂ ಪಾದಾನಿ ಧೋವಿತ್ವಾ, ಏಕಮನ್ತೇ ನಿಸೀದಥ;

ಚೇತೋಸಮಥಮನುಯುತ್ತಾ, ಕರೋಥ ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ’.

೧೧೯. ‘‘ತಸ್ಸಾ ತಾ [ತಂ (ಸೀ.)] ವಚನಂ ಸುತ್ವಾ, ಪಟಾಚಾರಾಯ ಸಾಸನಂ;

ಪಾದೇ ಪಕ್ಖಾಲಯಿತ್ವಾನ, ಏಕಮನ್ತಂ ಉಪಾವಿಸುಂ;

ಚೇತೋಸಮಥಮನುಯುತ್ತಾ, ಅಕಂಸು ಬುದ್ಧಸಾಸನಂ.

೧೨೦. ‘‘ರತ್ತಿಯಾ ಪುರಿಮೇ ಯಾಮೇ, ಪುಬ್ಬಜಾತಿಮನುಸ್ಸರುಂ;

ರತ್ತಿಯಾ ಮಜ್ಝಿಮೇ ಯಾಮೇ, ದಿಬ್ಬಚಕ್ಖುಂ ವಿಸೋಧಯುಂ;

ರತ್ತಿಯಾ ಪಚ್ಛಿಮೇ ಯಾಮೇ, ತಮೋಖನ್ಧಂ ಪದಾಲಯುಂ.

೧೨೧. ‘‘ಉಟ್ಠಾಯ ಪಾದೇ ವನ್ದಿಂಸು, ‘ಕತಾ ತೇ ಅನುಸಾಸನೀ;

ಇನ್ದಂವ ದೇವಾ ತಿದಸಾ, ಸಙ್ಗಾಮೇ ಅಪರಾಜಿತಂ;

ಪುರಕ್ಖತ್ವಾ ವಿಹಸ್ಸಾಮ [ವಿಹರಾಮ (ಸೀ.), ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮ (ಸ್ಯಾ.)], ತೇವಿಜ್ಜಾಮ್ಹ ಅನಾಸವಾ’’’ತಿ.

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ತಿಂಸಮತ್ತಾ ಥೇರೀ ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ಪಟಾಚಾರಾಯ ಸನ್ತಿಕೇ ಅಞ್ಞಂ ಬ್ಯಾಕರಿಂಸೂತಿ.