೧೪. ತಿಂಸನಿಪಾತೋ

೧. ಸುಭಾಜೀವಕಮ್ಬವನಿಕಾಥೇರೀಗಾಥಾ

೩೬೮. ಜೀವಕಮ್ಬವನಂ ರಮ್ಮಂ, ಗಚ್ಛನ್ತಿಂ ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಸುಭಂ;

ಧುತ್ತಕೋ ಸನ್ನಿವಾರೇಸಿ [ತಂ ನಿವಾರೇಸಿ (ಕ.)], ತಮೇನಂ ಅಬ್ರವೀ ಸುಭಾ.

೩೬೯. ‘‘ಕಿಂ ತೇ ಅಪರಾಧಿತಂ ಮಯಾ, ಯಂ ಮಂ ಓವರಿಯಾನ ತಿಟ್ಠಸಿ;

ನ ಹಿ ಪಬ್ಬಜಿತಾಯ ಆವುಸೋ, ಪುರಿಸೋ ಸಮ್ಫುಸನಾಯ ಕಪ್ಪತಿ.

೩೭೦. ‘‘ಗರುಕೇ ಮಮ ಸತ್ಥುಸಾಸನೇ, ಯಾ ಸಿಕ್ಖಾ ಸುಗತೇನ ದೇಸಿತಾ;

ಪರಿಸುದ್ಧಪದಂ ಅನಙ್ಗಣಂ, ಕಿಂ ಮಂ ಓವರಿಯಾನ ತಿಟ್ಠಸಿ.

೩೭೧. ‘‘ಆವಿಲಚಿತ್ತೋ ಅನಾವಿಲಂ, ಸರಜೋ ವೀತರಜಂ ಅನಙ್ಗಣಂ;

ಸಬ್ಬತ್ಥ ವಿಮುತ್ತಮಾನಸಂ, ಕಿಂ ಮಂ ಓವರಿಯಾನ ತಿಟ್ಠಸಿ’’.

೩೭೨. ‘‘ದಹರಾ ಚ ಅಪಾಪಿಕಾ ಚಸಿ, ಕಿಂ ತೇ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ ಕರಿಸ್ಸತಿ;

ನಿಕ್ಖಿಪ ಕಾಸಾಯಚೀವರಂ, ಏಹಿ ರಮಾಮ ಸುಪುಪ್ಫಿತೇ [ರಮಾಮಸೇ ಪುಪ್ಫಿತೇ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ವನೇ.

೩೭೩. ‘‘ಮಧುರಞ್ಚ ಪವನ್ತಿ ಸಬ್ಬಸೋ, ಕುಸುಮರಜೇನ ಸಮುಟ್ಠಿತಾ ದುಮಾ;

ಪಠಮವಸನ್ತೋ ಸುಖೋ ಉತು, ಏಹಿ ರಮಾಮ ಸುಪುಪ್ಫಿತೇ ವನೇ.

೩೭೪. ‘‘ಕುಸುಮಿತಸಿಖರಾ ಚ ಪಾದಪಾ, ಅಭಿಗಜ್ಜನ್ತಿವ ಮಾಲುತೇರಿತಾ;

ಕಾ ತುಯ್ಹಂ ರತಿ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಯದಿ ಏಕಾ ವನಮೋಗಹಿಸ್ಸಸಿ [ವನಮೋತರಿಸ್ಸಸಿ (ಸೀ.), ವನಮೋಗಾಹಿಸ್ಸಸಿ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)].

೩೭೫. ‘‘ವಾಳಮಿಗಸಙ್ಘಸೇವಿತಂ, ಕುಞ್ಜರಮತ್ತಕರೇಣುಲೋಳಿತಂ;

ಅಸಹಾಯಿಕಾ ಗನ್ತುಮಿಚ್ಛಸಿ, ರಹಿತಂ ಭಿಂಸನಕಂ ಮಹಾವನಂ.

೩೭೬. ‘‘ತಪನೀಯಕತಾವ ಧೀತಿಕಾ, ವಿಚರಸಿ ಚಿತ್ತಲತೇವ ಅಚ್ಛರಾ;

ಕಾಸಿಕಸುಖುಮೇಹಿ ವಗ್ಗುಭಿ, ಸೋಭಸೀ ಸುವಸನೇಹಿ ನೂಪಮೇ.

೩೭೭. ‘‘ಅಹಂ ತವ ವಸಾನುಗೋ ಸಿಯಂ, ಯದಿ ವಿಹರೇಮಸೇ [ಯದಿಪಿ ವಿಹರೇಸಿ (ಕ.)] ಕಾನನನ್ತರೇ;

ನ ಹಿ ಮತ್ಥಿ ತಯಾ ಪಿಯತ್ತರೋ, ಪಾಣೋ ಕಿನ್ನರಿಮನ್ದಲೋಚನೇ.

೩೭೮. ‘‘ಯದಿ ಮೇ ವಚನಂ ಕರಿಸ್ಸಸಿ, ಸುಖಿತಾ ಏಹಿ ಅಗಾರಮಾವಸ;

ಪಾಸಾದನಿವಾತವಾಸಿನೀ, ಪರಿಕಮ್ಮಂ ತೇ ಕರೋನ್ತು ನಾರಿಯೋ.

೩೭೯. ‘‘ಕಾಸಿಕಸುಖುಮಾನಿ ಧಾರಯ, ಅಭಿರೋಪೇಹಿ [ಅಭಿರೋಹೇಹಿ (ಸೀ.)] ಚ ಮಾಲವಣ್ಣಕಂ;

ಕಞ್ಚನಮಣಿಮುತ್ತಕಂ ಬಹುಂ, ವಿವಿಧಂ ಆಭರಣಂ ಕರೋಮಿ ತೇ.

೩೮೦. ‘‘ಸುಧೋತರಜಪಚ್ಛದಂ ಸುಭಂ, ಗೋಣಕತೂಲಿಕಸನ್ಥತಂ ನವಂ;

ಅಭಿರುಹ ಸಯನಂ ಮಹಾರಹಂ, ಚನ್ದನಮಣ್ಡಿತಸಾರಗನ್ಧಿಕಂ;

೩೮೧. ‘‘ಉಪ್ಪಲಂ ಚುದಕಾ ಸಮುಗ್ಗತಂ, ಯಥಾ ತಂ ಅಮನುಸ್ಸಸೇವಿತಂ;

ಏವಂ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೀ, ಸಕೇಸಙ್ಗೇಸು ಜರಂ ಗಮಿಸ್ಸಸಿ’’.

೩೮೨. ‘‘ಕಿಂ ತೇ ಇಧ ಸಾರಸಮ್ಮತಂ, ಕುಣಪಪೂರಮ್ಹಿ ಸುಸಾನವಡ್ಢನೇ;

ಭೇದನಧಮ್ಮೇ ಕಳೇವರೇ [ಕಲೇವರೇ (ಸೀ. ಕ.)], ಯಂ ದಿಸ್ವಾ ವಿಮನೋ ಉದಿಕ್ಖಸಿ’’.

೩೮೩. ‘‘ಅಕ್ಖೀನಿ ಚ ತುರಿಯಾರಿವ, ಕಿನ್ನರಿಯಾರಿವ ಪಬ್ಬತನ್ತರೇ;

ತವ ಮೇ ನಯನಾನಿ ದಕ್ಖಿಯ, ಭಿಯ್ಯೋ ಕಾಮರತೀ ಪವಡ್ಢತಿ.

೩೮೪. ‘‘ಉಪ್ಪಲಸಿಖರೋಪಮಾನಿ ತೇ, ವಿಮಲೇ ಹಾಟಕಸನ್ನಿಭೇ ಮುಖೇ;

ತವ ಮೇ ನಯನಾನಿ ದಕ್ಖಿಯ [ನಯನಾನುದಿಕ್ಖಿಯ (ಸೀ.)], ಭಿಯ್ಯೋ ಕಾಮಗುಣೋ ಪವಡ್ಢತಿ.

೩೮೫. ‘‘ಅಪಿ ದೂರಗತಾ ಸರಮ್ಹಸೇ, ಆಯತಪಮ್ಹೇ ವಿಸುದ್ಧದಸ್ಸನೇ;

ನ ಹಿ ಮತ್ಥಿ ತಯಾ ಪಿಯತ್ತರಾ, ನಯನಾ ಕಿನ್ನರಿಮನ್ದಲೋಚನೇ’’.

೩೮೬. ‘‘ಅಪಥೇನ ಪಯಾತುಮಿಚ್ಛಸಿ, ಚನ್ದಂ ಕೀಳನಕಂ ಗವೇಸಸಿ;

ಮೇರುಂ ಲಙ್ಘೇತುಮಿಚ್ಛಸಿ, ಯೋ ತ್ವಂ ಬುದ್ಧಸುತಂ ಮಗ್ಗಯಸಿ.

೩೮೭. ‘‘ನತ್ಥಿ ಹಿ ಲೋಕೇ ಸದೇವಕೇ, ರಾಗೋ ಯತ್ಥಪಿ ದಾನಿ ಮೇ ಸಿಯಾ;

ನಪಿ ನಂ ಜಾನಾಮಿ ಕೀರಿಸೋ, ಅಥ ಮಗ್ಗೇನ ಹತೋ ಸಮೂಲಕೋ.

೩೮೮. ‘‘ಇಙ್ಗಾಲಕುಯಾವ [ಇಙ್ಘಾಳಖುಯಾವ (ಸ್ಯಾ.)] ಉಜ್ಝಿತೋ, ವಿಸಪತ್ತೋರಿವ ಅಗ್ಗಿತೋ ಕತೋ [ಅಗ್ಘತೋ ಹತೋ (ಸೀ.)];

ನಪಿ ನಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ಕೀರಿಸೋ, ಅಥ ಮಗ್ಗೇನ ಹತೋ ಸಮೂಲಕೋ.

೩೮೯. ‘‘ಯಸ್ಸಾ ಸಿಯಾ ಅಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಿತಂ, ಸತ್ಥಾ ವಾ ಅನುಪಾಸಿತೋ ಸಿಯಾ;

ತ್ವಂ ತಾದಿಸಿಕಂ ಪಲೋಭಯ, ಜಾನನ್ತಿಂ ಸೋ ಇಮಂ ವಿಹಞ್ಞಸಿ.

೩೯೦. ‘‘ಮಯ್ಹಞ್ಹಿ ಅಕ್ಕುಟ್ಠವನ್ದಿತೇ, ಸುಖದುಕ್ಖೇ ಚ ಸತೀ ಉಪಟ್ಠಿತಾ;

ಸಙ್ಖತಮಸುಭನ್ತಿ ಜಾನಿಯ, ಸಬ್ಬತ್ಥೇವ ಮನೋ ನ ಲಿಮ್ಪತಿ.

೩೯೧. ‘‘ಸಾಹಂ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾವಿಕಾ, ಮಗ್ಗಟ್ಠಙ್ಗಿಕಯಾನಯಾಯಿನೀ;

ಉದ್ಧಟಸಲ್ಲಾ ಅನಾಸವಾ, ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತಾ ರಮಾಮಹಂ.

೩೯೨. ‘‘ದಿಟ್ಠಾ ಹಿ ಮಯಾ ಸುಚಿತ್ತಿತಾ, ಸೋಮ್ಭಾ ದಾರುಕಪಿಲ್ಲಕಾನಿ ವಾ;

ತನ್ತೀಹಿ ಚ ಖೀಲಕೇಹಿ ಚ, ವಿನಿಬದ್ಧಾ ವಿವಿಧಂ ಪನಚ್ಚಕಾ.

೩೯೩. ‘‘ತಮ್ಹುದ್ಧಟೇ ತನ್ತಿಖೀಲಕೇ, ವಿಸ್ಸಟ್ಠೇ ವಿಕಲೇ ಪರಿಕ್ರಿತೇ [ಪರಿಪಕ್ಖೀತೇ (ಸೀ.), ಪರಿಪಕ್ಕತೇ (ಸ್ಯಾ.)];

ನ ವಿನ್ದೇಯ್ಯ ಖಣ್ಡಸೋ ಕತೇ, ಕಿಮ್ಹಿ ತತ್ಥ ಮನಂ ನಿವೇಸಯೇ.

೩೯೪. ‘‘ತಥೂಪಮಾ ದೇಹಕಾನಿ ಮಂ, ತೇಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ವಿನಾ ನ ವತ್ತನ್ತಿ;

ಧಮ್ಮೇಹಿ ವಿನಾ ನ ವತ್ತತಿ, ಕಿಮ್ಹಿ ತತ್ಥ ಮನಂ ನಿವೇಸಯೇ.

೩೯೫. ‘‘ಯಥಾ ಹರಿತಾಲೇನ ಮಕ್ಖಿತಂ, ಅದ್ದಸ ಚಿತ್ತಿಕಂ ಭಿತ್ತಿಯಾ ಕತಂ;

ತಮ್ಹಿ ತೇ ವಿಪರೀತದಸ್ಸನಂ, ಸಞ್ಞಾ ಮಾನುಸಿಕಾ ನಿರತ್ಥಿಕಾ.

೩೯೬. ‘‘ಮಾಯಂ ವಿಯ ಅಗ್ಗತೋ ಕತಂ, ಸುಪಿನನ್ತೇವ ಸುವಣ್ಣಪಾದಪಂ;

ಉಪಗಚ್ಛಸಿ ಅನ್ಧ ರಿತ್ತಕಂ, ಜನಮಜ್ಝೇರಿವ ರುಪ್ಪರೂಪಕಂ [ರೂಪರೂಪಕಂ (ಕ.)].

೩೯೭. ‘‘ವಟ್ಟನಿರಿವ ಕೋಟರೋಹಿತಾ, ಮಜ್ಝೇ ಪುಬ್ಬುಳಕಾ ಸಅಸ್ಸುಕಾ;

ಪೀಳಕೋಳಿಕಾ ಚೇತ್ಥ ಜಾಯತಿ, ವಿವಿಧಾ ಚಕ್ಖುವಿಧಾ ಚ ಪಿಣ್ಡಿತಾ’’.

೩೯೮. ಉಪ್ಪಾಟಿಯ ಚಾರುದಸ್ಸನಾ, ನ ಚ ಪಜ್ಜಿತ್ಥ ಅಸಙ್ಗಮಾನಸಾ;

‘‘ಹನ್ದ ತೇ ಚಕ್ಖುಂ ಹರಸ್ಸು ತಂ’’, ತಸ್ಸ ನರಸ್ಸ ಅದಾಸಿ ತಾವದೇ.

೩೯೯. ತಸ್ಸ ಚ ವಿರಮಾಸಿ ತಾವದೇ, ರಾಗೋ ತತ್ಥ ಖಮಾಪಯೀ ಚ ನಂ;

‘‘ಸೋತ್ಥಿ ಸಿಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೀ, ನ ಪುನೋ ಏದಿಸಕಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ’’.

೪೦೦. ‘‘ಆಸಾದಿಯ [ಆಹನಿಯ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ಏದಿಸಂ ಜನಂ, ಅಗ್ಗಿಂ ಪಜ್ಜಲಿತಂ ವ ಲಿಙ್ಗಿಯ;

ಗಣ್ಹಿಯ ಆಸೀವಿಸಂ ವಿಯ, ಅಪಿ ನು ಸೋತ್ಥಿ ಸಿಯಾ ಖಮೇಹಿ ನೋ’’.

೪೦೧. ಮುತ್ತಾ ಚ ತತೋ ಸಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ, ಅಗಮೀ ಬುದ್ಧವರಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ;

ಪಸ್ಸಿಯ ವರಪುಞ್ಞಲಕ್ಖಣಂ, ಚಕ್ಖು ಆಸಿ ಯಥಾ ಪುರಾಣಕನ್ತಿ.

… ಸುಭಾ ಜೀವಕಮ್ಬವನಿಕಾ ಥೇರೀ….

ತಿಂಸನಿಪಾತೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.