೧೦. ವಡ್ಢಮಾನತ್ಥೇರಗಾಥಾ

೪೦. ‘‘ಸತ್ತಿಯಾ ವಿಯ ಓಮಟ್ಠೋ, ಡಯ್ಹಮಾನೋವ ಮತ್ಥಕೇ;

ಭವರಾಗಪ್ಪಹಾನಾಯ, ಸತೋ ಭಿಕ್ಖು ಪರಿಬ್ಬಜೇ’’ತಿ.

… ವಡ್ಢಮಾನೋ ಥೇರೋ….

ವಗ್ಗೋ ಚತುತ್ಥೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಗಹ್ವರತೀರಿಯೋ ಸುಪ್ಪಿಯೋ, ಸೋಪಾಕೋ ಚೇವ ಪೋಸಿಯೋ;

ಸಾಮಞ್ಞಕಾನಿ ಕುಮಾಪುತ್ತೋ, ಕುಮಾಪುತ್ತಸಹಾಯಕೋ;

ಗವಮ್ಪತಿ ತಿಸ್ಸತ್ಥೇರೋ, ವಡ್ಢಮಾನೋ ಮಹಾಯಸೋತಿ.