೧೦. ಉತ್ತಿಯತ್ಥೇರಗಾಥಾ

೩೦. ‘‘ಆಬಾಧೇ ಮೇ ಸಮುಪ್ಪನ್ನೇ, ಸತಿ ಮೇ ಉದಪಜ್ಜಥ;

ಆಬಾಧೋ ಮೇ ಸಮುಪ್ಪನ್ನೋ, ಕಾಲೋ ಮೇ ನಪ್ಪಮಜ್ಜಿತು’’ನ್ತಿ.

… ಉತ್ತಿಯೋ ಥೇರೋ….

ವಗ್ಗೋ ತತಿಯೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ನಿಗ್ರೋಧೋ ಚಿತ್ತಕೋ ಥೇರೋ, ಗೋಸಾಲಥೇರೋ ಸುಗನ್ಧೋ;

ನನ್ದಿಯೋ ಅಭಯೋ ಥೇರೋ, ಥೇರೋ ಲೋಮಸಕಙ್ಗಿಯೋ;

ಜಮ್ಬುಗಾಮಿಕಪುತ್ತೋ ಚ, ಹಾರಿತೋ ಉತ್ತಿಯೋ ಇಸೀತಿ.