೫. ಮಾಘಸುತ್ತಂ

ಏವಂ ಮೇ ಸುತಂ – ಏಕ ಸಮಯಂ ಭಗವಾ ರಾಜಗಹೇ ವಿಹರತಿ ಗಿಜ್ಝಕೂಟೇ ಪಬ್ಬತೇ. ಅಥ ಖೋ ಮಾಘೋ ಮಾಣವೋ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ; ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಭಗವತಾ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಮೋದಿ. ಸಮ್ಮೋದನೀಯಂ ಕಥಂ ಸಾರಣೀಯಂ ವೀತಿಸಾರೇತ್ವಾ ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸೀದಿ. ಏಕಮನ್ತಂ ನಿಸಿನ್ನೋ ಖೋ ಮಾಘೋ ಮಾಣವೋ ಭಗವನ್ತಂ ಏತದವೋಚ –

‘‘ಅಹಞ್ಹಿ, ಭೋ ಗೋತಮ, ದಾಯಕೋ ದಾನಪತಿ ವದಞ್ಞೂ ಯಾಚಯೋಗೋ; ಧಮ್ಮೇನ ಭೋಗೇ ಪರಿಯೇಸಾಮಿ; ಧಮ್ಮೇನ ಭೋಗೇ ಪರಿಯೇಸಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಲದ್ಧೇಹಿ ಭೋಗೇಹಿ ಧಮ್ಮಾಧಿಗತೇಹಿ ಏಕಸ್ಸಪಿ ದದಾಮಿ ದ್ವಿನ್ನಮ್ಪಿ ತಿಣ್ಣಮ್ಪಿ ಚತುನ್ನಮ್ಪಿ ಪಞ್ಚನ್ನಮ್ಪಿ ಛನ್ನಮ್ಪಿ ಸತ್ತನ್ನಮ್ಪಿ ಅಟ್ಠನ್ನಮ್ಪಿ ನವನ್ನಮ್ಪಿ ದಸನ್ನಮ್ಪಿ ದದಾಮಿ, ವೀಸಾಯಪಿ ತಿಂಸಾಯಪಿ ಚತ್ತಾಲೀಸಾಯಪಿ ಪಞ್ಞಾಸಾಯಪಿ ದದಾಮಿ, ಸತಸ್ಸಪಿ ದದಾಮಿ, ಭಿಯ್ಯೋಪಿ ದದಾಮಿ. ಕಚ್ಚಾಹಂ, ಭೋ ಗೋತಮ, ಏವಂ ದದನ್ತೋ ಏವಂ ಯಜನ್ತೋ ಬಹುಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸವಾಮೀ’’ತಿ?

‘‘ತಗ್ಘ ತ್ವಂ, ಮಾಣವ, ಏವಂ ದದನ್ತೋ ಏವಂ ಯಜನ್ತೋ ಬಹುಂ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸವಸಿ. ಯೋ ಖೋ, ಮಾಣವ, ದಾಯಕೋ ದಾನಪತಿ ವದಞ್ಞೂ ಯಾಚಯೋಗೋ; ಧಮ್ಮೇನ ಭೋಗೇ ಪರಿಯೇಸತಿ; ಧಮ್ಮೇನ ಭೋಗೇ ಪರಿಯೇಸಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮಲದ್ಧೇಹಿ ಭೋಗೇಹಿ ಧಮ್ಮಾಧಿಗತೇಹಿ ಏಕಸ್ಸಪಿ ದದಾತಿ…ಪೇ… ಸತಸ್ಸಪಿ ದದಾತಿ, ಭಿಯ್ಯೋಪಿ ದದಾತಿ, ಬಹುಂ ಸೋ ಪುಞ್ಞಂ ಪಸವತೀ’’ತಿ. ಅಥ ಖೋ ಮಾಘೋ ಮಾಣವೋ ಭಗವನ್ತಂ ಗಾಥಾಯ ಅಜ್ಝಭಾಸಿ –

೪೯೧. ‘‘ಪುಚ್ಛಾಮಹಂ ಗೋತಮಂ ವದಞ್ಞುಂ, (ಇತಿ ಮಾಘೋ ಮಾಣವೋ)

ಕಾಸಾಯವಾಸಿಂ ಅಗಹಂ [ಅಗಿಹಂ (ಸೀ.), ಅಗೇಹಂ (ಪೀ.)] ಚರನ್ತಂ;

ಯೋ ಯಾಚಯೋಗೋ ದಾನಪತಿ [ದಾನಪತೀ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಗಹಟ್ಠೋ, ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕೋ [ಪುಞ್ಞಪೇಖೋ (ಸೀ. ಪೀ. ಕ.)] ಯಜತಿ ಪುಞ್ಞಪೇಕ್ಖೋ;

ದದಂ ಪರೇಸಂ ಇಧ ಅನ್ನಪಾನಂ, ಕಥಂ ಹುತಂ ಯಜಮಾನಸ್ಸ ಸುಜ್ಝೇ’’.

೪೯೨. ‘‘ಯೋ ಯಾಚಯೋಗೋ ದಾನಪತಿ ಗಹಟ್ಠೋ, (ಮಾಘಾತಿ ಭಗವಾ)

ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕೋ ಯಜತಿ ಪುಞ್ಞಪೇಕ್ಖೋ;

ದದಂ ಪರೇಸಂ ಇಧ ಅನ್ನಪಾನಂ, ಆರಾಧಯೇ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯೇಭಿ ತಾದಿ’’.

೪೯೩. ‘‘ಯೋ ಯಾಚಯೋಗೋ ದಾನಪತಿ ಗಹಟ್ಠೋ, (ಇತಿ ಮಾಘೋ ಮಾಣವೋ)

ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕೋ ಯಜತಿ ಪುಞ್ಞಪೇಕ್ಖೋ;

ದದಂ ಪರೇಸಂ ಇಧ ಅನ್ನಪಾನಂ, ಅಕ್ಖಾಹಿ ಮೇ ಭಗವಾ ದಕ್ಖಿಣೇಯ್ಯೇ’’.

೪೯೪. ‘‘ಯೇ ವೇ ಅಸತ್ತಾ [ಅಲಗ್ಗಾ (ಸ್ಯಾ.)] ವಿಚರನ್ತಿ ಲೋಕೇ, ಅಕಿಞ್ಚನಾ ಕೇವಲಿನೋ ಯತತ್ತಾ;