೧೧. ನಾಲಕಸುತ್ತಂ

೬೮೪. ಆನನ್ದಜಾತೇ ತಿದಸಗಣೇ ಪತೀತೇ, ಸಕ್ಕಞ್ಚ ಇನ್ದಂ ಸುಚಿವಸನೇ ಚ ದೇವೇ;

ದುಸ್ಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಅತಿರಿವ ಥೋಮಯನ್ತೇ, ಅಸಿತೋ ಇಸಿ ಅದ್ದಸ ದಿವಾವಿಹಾರೇ.

೬೮೫. ದಿಸ್ವಾನ ದೇವೇ ಮುದಿತಮನೇ ಉದಗ್ಗೇ, ಚಿತ್ತಿಂ ಕರಿತ್ವಾನ ಇದಮವೋಚ [ಕರಿತ್ವಾ ಇದಮವೋಚಾಸಿ (ಸೀ.)] ತತ್ಥ;

‘‘ಕಿಂ ದೇವಸಙ್ಘೋ ಅತಿರಿವ ಕಲ್ಯರೂಪೋ, ದುಸ್ಸಂ ಗಹೇತ್ವಾ ರಮಯಥ [ಭಮಯಥ (ಸೀ.)] ಕಿಂ ಪಟಿಚ್ಚ.

೬೮೬. ‘‘ಯದಾಪಿ ಆಸೀ ಅಸುರೇಹಿ ಸಙ್ಗಮೋ, ಜಯೋ ಸುರಾನಂ ಅಸುರಾ ಪರಾಜಿತಾ.

ತದಾಪಿ ನೇತಾದಿಸೋ ಲೋಮಹಂಸನೋ, ಕಿಮಬ್ಭುತಂ ದಟ್ಠು ಮರೂ ಪಮೋದಿತಾ.

೬೮೭. ‘‘ಸೇಳೇನ್ತಿ ಗಾಯನ್ತಿ ಚ ವಾದಯನ್ತಿ ಚ, ಭುಜಾನಿ ಫೋಟೇನ್ತಿ [ಪೋಠೇನ್ತಿ (ಸೀ. ಪೀ.), ಪೋಥೇನ್ತಿ (ಕ.)] ಚ ನಚ್ಚಯನ್ತಿ ಚ;

ಪುಚ್ಛಾಮಿ ವೋಹಂ ಮೇರುಮುದ್ಧವಾಸಿನೇ, ಧುನಾಥ ಮೇ ಸಂಸಯಂ ಖಿಪ್ಪ ಮಾರಿಸಾ’’.

೬೮೮. ‘‘ಸೋ ಬೋಧಿಸತ್ತೋ ರತನವರೋ ಅತುಲ್ಯೋ, ಮನುಸ್ಸಲೋಕೇ ಹಿತಸುಖತ್ಥಾಯ [ಹಿತಸುಖತಾಯ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಜಾತೋ;

ಸಕ್ಯಾನ ಗಾಮೇ ಜನಪದೇ ಲುಮ್ಬಿನೇಯ್ಯೇ, ತೇನಮ್ಹ ತುಟ್ಠಾ ಅತಿರಿವ ಕಲ್ಯರೂಪಾ.

೬೮೯. ‘‘ಸೋ ಸಬ್ಬಸತ್ತುತ್ತಮೋ ಅಗ್ಗಪುಗ್ಗಲೋ, ನರಾಸಭೋ ಸಬ್ಬಪಜಾನಮುತ್ತಮೋ;

ವತ್ತೇಸ್ಸತಿ ಚಕ್ಕಮಿಸಿವ್ಹಯೇ ವನೇ, ನದಂವ ಸೀಹೋ ಬಲವಾ ಮಿಗಾಭಿಭೂ’’.

೬೯೦. ತಂ ಸದ್ದಂ ಸುತ್ವಾ ತುರಿತಮವಸರೀ ಸೋ, ಸುದ್ಧೋದನಸ್ಸ ತದ ಭವನಂ ಉಪಾವಿಸಿ [ಉಪಾಗಮಿ (ಸೀ. ಪೀ.)];

ನಿಸಜ್ಜ ತತ್ಥ ಇದಮವೋಚಾಸಿ ಸಕ್ಯೇ, ‘‘ಕುಹಿಂ ಕುಮಾರೋ ಅಹಮಪಿ ದಟ್ಠುಕಾಮೋ’’.

೬೯೧. ತತೋ ಕುಮಾರಂ ಜಲಿತಮಿವ ಸುವಣ್ಣಂ, ಉಕ್ಕಾಮುಖೇವ ಸುಕುಸಲಸಮ್ಪಹಟ್ಠಂ [ಸುಕುಸಲೇನ ಸಮ್ಪಹಟ್ಠಂ (ಕ.)];

ದದ್ದಲ್ಲಮಾನಂ [ದದ್ದಳ್ಹಮಾನಂ (ಕ.)] ಸಿರಿಯಾ ಅನೋಮವಣ್ಣಂ, ದಸ್ಸೇಸು ಪುತ್ತಂ ಅಸಿತವ್ಹಯಸ್ಸ ಸಕ್ಯಾ.

೬೯೨. ದಿಸ್ವಾ ಕುಮಾರಂ ಸಿಖಿಮಿವ ಪಜ್ಜಲನ್ತಂ, ತಾರಾಸಭಂವ ನಭಸಿಗಮಂ ವಿಸುದ್ಧಂ;

ಸೂರಿಯಂ ತಪನ್ತಂ ಸರದರಿವಬ್ಭಮುತ್ತಂ, ಆನನ್ದಜಾತೋ ವಿಪುಲಮಲತ್ಥ ಪೀತಿಂ.

೬೯೩. ಅನೇಕಸಾಖಞ್ಚ ಸಹಸ್ಸಮಣ್ಡಲಂ, ಛತ್ತಂ ಮರೂ ಧಾರಯುಮನ್ತಲಿಕ್ಖೇ;

ಸುವಣ್ಣದಣ್ಡಾ ವೀತಿಪತನ್ತಿ ಚಾಮರಾ, ನ ದಿಸ್ಸರೇ ಚಾಮರಛತ್ತಗಾಹಕಾ.

೬೯೪. ದಿಸ್ವಾ ಜಟೀ ಕಣ್ಹಸಿರಿವ್ಹಯೋ ಇಸಿ, ಸುವಣ್ಣನಿಕ್ಖಂ ವಿಯ ಪಣ್ಡುಕಮ್ಬಲೇ;

ಸೇತಞ್ಚ ಛತ್ತಂ ಧರಿಯನ್ತ [ಧಾರಿಯನ್ತ (ಸ್ಯಾ.), ಧಾರಯನ್ತಂ (ಸೀ. ಕ.)] ಮುದ್ಧನಿ, ಉದಗ್ಗಚಿತ್ತೋ ಸುಮನೋ ಪಟಿಗ್ಗಹೇ.

೬೯೫. ಪಟಿಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ಪನ ಸಕ್ಯಪುಙ್ಗವಂ, ಜಿಗೀಸತೋ [ಜಿಗಿಂಸಕೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಲಕ್ಖಣಮನ್ತಪಾರಗೂ;

ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಗಿರಮಬ್ಭುದೀರಯಿ, ‘‘ಅನುತ್ತರಾಯಂ ದ್ವಿಪದಾನಮುತ್ತಮೋ’’ [ದಿಪದಾನಮುತ್ತಮೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)].

೬೯೬. ಅಥತ್ತನೋ ಗಮನಮನುಸ್ಸರನ್ತೋ, ಅಕಲ್ಯರೂಪೋ ಗಳಯತಿ ಅಸ್ಸುಕಾನಿ;

ದಿಸ್ವಾನ ಸಕ್ಯಾ ಇಸಿಮವೋಚುಂ ರುದನ್ತಂ,

‘‘ನೋ ಚೇ ಕುಮಾರೇ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಅನ್ತರಾಯೋ’’.

೬೯೭. ದಿಸ್ವಾನ ಸಕ್ಯೇ ಇಸಿಮವೋಚ ಅಕಲ್ಯೇ, ‘‘ನಾಹಂ ಕುಮಾರೇ ಅಹಿತಮನುಸ್ಸರಾಮಿ;

ನ ಚಾಪಿಮಸ್ಸ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಅನ್ತರಾಯೋ, ನ ಓರಕಾಯಂ ಅಧಿಮಾನಸಾ [ಅಧಿಮನಸಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಭವಾಥ.

೬೯೮. ‘‘ಸಮ್ಬೋಧಿಯಗ್ಗಂ ಫುಸಿಸ್ಸತಾಯಂ ಕುಮಾರೋ, ಸೋ ಧಮ್ಮಚಕ್ಕಂ ಪರಮವಿಸುದ್ಧದಸ್ಸೀ;

ವತ್ತೇಸ್ಸತಾಯಂ ಬಹುಜನಹಿತಾನುಕಮ್ಪೀ, ವಿತ್ಥಾರಿಕಸ್ಸ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ.

೬೯೯. ‘‘ಮಮಞ್ಚ ಆಯು ನ ಚಿರಮಿಧಾವಸೇಸೋ, ಅಥನ್ತರಾ ಮೇ ಭವಿಸ್ಸತಿ ಕಾಲಕಿರಿಯಾ;

ಸೋಹಂ ನ ಸೋಸ್ಸಂ [ಸುಸ್ಸಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಅಸಮಧುರಸ್ಸ ಧಮ್ಮಂ, ತೇನಮ್ಹಿ ಅಟ್ಟೋ ಬ್ಯಸನಂಗತೋ ಅಘಾವೀ’’.

೭೦೦. ಸೋ ಸಾಕಿಯಾನಂ ವಿಪುಲಂ ಜನೇತ್ವಾ ಪೀತಿಂ, ಅನ್ತೇಪುರಮ್ಹಾ ನಿಗ್ಗಮಾ [ನಿರಗಮಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.), ನಿಗಮಾ (ಕ. ಸೀ.), ನಿರಗಮ (ಪೀ.)] ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ;

ಸೋ ಭಾಗಿನೇಯ್ಯಂ ಸಯಂ ಅನುಕಮ್ಪಮಾನೋ, ಸಮಾದಪೇಸಿ ಅಸಮಧುರಸ್ಸ ಧಮ್ಮೇ.

೭೦೧. ‘‘ಬುದ್ಧೋತಿ ಘೋಸಂ ಯದ [ಯದಿ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ಪರತೋ ಸುಣಾಸಿ, ಸಮ್ಬೋಧಿಪತ್ತೋ ವಿವರತಿ ಧಮ್ಮಮಗ್ಗಂ;

ಗನ್ತ್ವಾನ ತತ್ಥ ಸಮಯಂ ಪರಿಪುಚ್ಛಮಾನೋ [ಸಯಂ ಪರಿಪುಚ್ಛಿಯಾನೋ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)], ಚರಸ್ಸು ತಸ್ಮಿಂ ಭಗವತಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ’’.

೭೦೨. ತೇನಾನುಸಿಟ್ಠೋ ಹಿತಮನೇನ ತಾದಿನಾ, ಅನಾಗತೇ ಪರಮವಿಸುದ್ಧದಸ್ಸಿನಾ;

ಸೋ ನಾಲಕೋ ಉಪಚಿತಪುಞ್ಞಸಞ್ಚಯೋ, ಜಿನಂ ಪತಿಕ್ಖಂ [ಪತಿ + ಇಕ್ಖಂ = ಪತಿಕ್ಖಂ] ಪರಿವಸಿ ರಕ್ಖಿತಿನ್ದ್ರಿಯೋ.

೭೦೩. ಸುತ್ವಾನ ಘೋಸಂ ಜಿನವರಚಕ್ಕವತ್ತನೇ, ಗನ್ತ್ವಾನ ದಿಸ್ವಾ ಇಸಿನಿಸಭಂ ಪಸನ್ನೋ;

ಮೋನೇಯ್ಯಸೇಟ್ಠಂ ಮುನಿಪವರಂ ಅಪುಚ್ಛಿ, ಸಮಾಗತೇ ಅಸಿತಾವ್ಹಯಸ್ಸ ಸಾಸನೇತಿ.

ವತ್ಥುಗಾಥಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

೭೦೪. ‘‘ಅಞ್ಞಾತಮೇತಂ ವಚನಂ, ಅಸಿತಸ್ಸ ಯಥಾತಥಂ;

ತಂ ತಂ ಗೋತಮ ಪುಚ್ಛಾಮಿ, ಸಬ್ಬಧಮ್ಮಾನ ಪಾರಗುಂ.

೭೦೫. ‘‘ಅನಗಾರಿಯುಪೇತಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖಾಚರಿಯಂ ಜಿಗೀಸತೋ;

ಮುನಿ ಪಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಪುಟ್ಠೋ, ಮೋನೇಯ್ಯಂ ಉತ್ತಮಂ ಪದಂ’’.

೭೦೬. ‘‘ಮೋನೇಯ್ಯಂ ತೇ ಉಪಞ್ಞಿಸ್ಸಂ, (ಇತಿ ಭಗವಾ) ದುಕ್ಕರಂ ದುರಭಿಸಮ್ಭವಂ;

ಹನ್ದ ತೇ ನಂ ಪವಕ್ಖಾಮಿ, ಸನ್ಥಮ್ಭಸ್ಸು ದಳ್ಹೋ ಭವ.

೭೦೭. ‘‘ಸಮಾನಭಾಗಂ ಕುಬ್ಬೇಥ, ಗಾಮೇ ಅಕ್ಕುಟ್ಠವನ್ದಿತಂ;

ಮನೋಪದೋಸಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ, ಸನ್ತೋ ಅನುಣ್ಣತೋ ಚರೇ.

೭೦೮. ‘‘ಉಚ್ಚಾವಚಾ ನಿಚ್ಛರನ್ತಿ, ದಾಯೇ ಅಗ್ಗಿಸಿಖೂಪಮಾ;

ನಾರಿಯೋ ಮುನಿಂ ಪಲೋಭೇನ್ತಿ, ತಾಸು ತಂ ಮಾ ಪಲೋಭಯುಂ.

೭೦೯. ‘‘ವಿರತೋ ಮೇಥುನಾ ಧಮ್ಮಾ, ಹಿತ್ವಾ ಕಾಮೇ ಪರೋಪರೇ [ಪರೋವರೇ (ಸೀ. ಪೀ.), ವರಾವರೇ (ಸ್ಯಾ.)];

ಅವಿರುದ್ಧೋ ಅಸಾರತ್ತೋ, ಪಾಣೇಸು ತಸಥಾವರೇ.

೭೧೦. ‘‘ಯಥಾ ಅಹಂ ತಥಾ ಏತೇ, ಯಥಾ ಏತೇ ತಥಾ ಅಹಂ;

ಅತ್ತಾನಂ ಉಪಮಂ ಕತ್ವಾ, ನ ಹನೇಯ್ಯ ನ ಘಾತಯೇ.

೭೧೧. ‘‘ಹಿತ್ವಾ ಇಚ್ಛಞ್ಚ ಲೋಭಞ್ಚ, ಯತ್ಥ ಸತ್ತೋ ಪುಥುಜ್ಜನೋ;

ಚಕ್ಖುಮಾ ಪಟಿಪಜ್ಜೇಯ್ಯ, ತರೇಯ್ಯ ನರಕಂ ಇಮಂ.

೭೧೨. ‘‘ಊನೂದರೋ ಮಿತಾಹಾರೋ, ಅಪ್ಪಿಚ್ಛಸ್ಸ ಅಲೋಲುಪೋ;

ಸದಾ [ಸ ವೇ (ಪೀ.)] ಇಚ್ಛಾಯ ನಿಚ್ಛಾತೋ, ಅನಿಚ್ಛೋ ಹೋತಿ ನಿಬ್ಬುತೋ.

೭೧೩. ‘‘ಸ ಪಿಣ್ಡಚಾರಂ ಚರಿತ್ವಾ, ವನನ್ತಮಭಿಹಾರಯೇ;

ಉಪಟ್ಠಿತೋ ರುಕ್ಖಮೂಲಸ್ಮಿಂ, ಆಸನೂಪಗತೋ ಮುನಿ.

೭೧೪. ‘‘ಸ ಝಾನಪಸುತೋ ಧೀರೋ, ವನನ್ತೇ ರಮಿತೋ ಸಿಯಾ;

ಝಾಯೇಥ ರುಕ್ಖಮೂಲಸ್ಮಿಂ, ಅತ್ತಾನಮಭಿತೋಸಯಂ.

೭೧೫. ‘‘ತತೋ ರತ್ಯಾ ವಿವಸಾನೇ [ವಿವಸನೇ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ಗಾಮನ್ತಮಭಿಹಾರಯೇ;

ಅವ್ಹಾನಂ ನಾಭಿನನ್ದೇಯ್ಯ, ಅಭಿಹಾರಞ್ಚ ಗಾಮತೋ.

೭೧೬. ‘‘ನ ಮುನೀ ಗಾಮಮಾಗಮ್ಮ, ಕುಲೇಸು ಸಹಸಾ ಚರೇ;

ಘಾಸೇಸನಂ ಛಿನ್ನಕಥೋ, ನ ವಾಚಂ ಪಯುತಂ ಭಣೇ.

೭೧೭. ‘‘ಅಲತ್ಥಂ ಯದಿದಂ ಸಾಧು, ನಾಲತ್ಥಂ ಕುಸಲಂ ಇತಿ;

ಉಭಯೇನೇವ ಸೋ ತಾದೀ, ರುಕ್ಖಂವುಪನಿವತ್ತತಿ [ರುಕ್ಖಂವು’ಪತಿವತ್ತತಿ (ಕ.), ರುಕ್ಖಂವ ಉಪಾತಿವತ್ತತಿ (ಸ್ಯಾ.)].

೭೧೮. ‘‘ಸ ಪತ್ತಪಾಣಿ ವಿಚರನ್ತೋ, ಅಮೂಗೋ ಮೂಗಸಮ್ಮತೋ;

ಅಪ್ಪಂ ದಾನಂ ನ ಹೀಳೇಯ್ಯ, ದಾತಾರಂ ನಾವಜಾನಿಯಾ.

೭೧೯. ‘‘ಉಚ್ಚಾವಚಾ ಹಿ ಪಟಿಪದಾ, ಸಮಣೇನ ಪಕಾಸಿತಾ;

ನ ಪಾರಂ ದಿಗುಣಂ ಯನ್ತಿ, ನಯಿದಂ ಏಕಗುಣಂ ಮುತಂ.

೭೨೦. ‘‘ಯಸ್ಸ ಚ ವಿಸತಾ ನತ್ಥಿ, ಛಿನ್ನಸೋತಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ;

ಕಿಚ್ಚಾಕಿಚ್ಚಪ್ಪಹೀನಸ್ಸ, ಪರಿಳಾಹೋ ನ ವಿಜ್ಜತಿ.

೭೨೧. ‘‘ಮೋನೇಯ್ಯಂ ತೇ ಉಪಞ್ಞಿಸ್ಸಂ, ಖುರಧಾರೂಪಮೋ ಭವೇ;

ಜಿವ್ಹಾಯ ತಾಲುಮಾಹಚ್ಚ, ಉದರೇ ಸಞ್ಞತೋ ಸಿಯಾ.

೭೨೨. ‘‘ಅಲೀನಚಿತ್ತೋ ಚ ಸಿಯಾ, ನ ಚಾಪಿ ಬಹು ಚಿನ್ತಯೇ;

ನಿರಾಮಗನ್ಧೋ ಅಸಿತೋ, ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಪರಾಯಣೋ.

೭೨೩. ‘‘ಏಕಾಸನಸ್ಸ ಸಿಕ್ಖೇಥ, ಸಮಣೂಪಾಸನಸ್ಸ ಚ;

ಏಕತ್ತಂ ಮೋನಮಕ್ಖಾತಂ, ಏಕೋ ಚೇ ಅಭಿರಮಿಸ್ಸಸಿ;

ಅಥ ಭಾಹಿಸಿ [ಭಾಸಿಹಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ದಸದಿಸಾ.

೭೨೪. ‘‘ಸುತ್ವಾ ಧೀರಾನಂ ನಿಗ್ಘೋಸಂ, ಝಾಯೀನಂ ಕಾಮಚಾಗಿನಂ;

ತತೋ ಹಿರಿಞ್ಚ ಸದ್ಧಞ್ಚ, ಭಿಯ್ಯೋ ಕುಬ್ಬೇಥ ಮಾಮಕೋ.

೭೨೫. ‘‘ತಂ ನದೀಹಿ ವಿಜಾನಾಥ, ಸೋಬ್ಭೇಸು ಪದರೇಸು ಚ;

ಸಣನ್ತಾ ಯನ್ತಿ ಕುಸೋಬ್ಭಾ [ಕುಸ್ಸುಬ್ಭಾ (ಸೀ.)], ತುಣ್ಹೀಯನ್ತಿ ಮಹೋದಧೀ.

೭೨೬. ‘‘ಯದೂನಕಂ ತಂ ಸಣತಿ, ಯಂ ಪೂರಂ ಸನ್ತಮೇವ ತಂ;

ಅಡ್ಢಕುಮ್ಭೂಪಮೋ ಬಾಲೋ, ರಹದೋ ಪೂರೋವ ಪಣ್ಡಿತೋ.

೭೨೭. ‘‘ಯಂ ಸಮಣೋ ಬಹುಂ ಭಾಸತಿ, ಉಪೇತಂ ಅತ್ಥಸಞ್ಹಿತಂ;

ಜಾನಂ ಸೋ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ, ಜಾನಂ ಸೋ ಬಹು ಭಾಸತಿ.

೭೨೮. ‘‘ಯೋ ಚ ಜಾನಂ ಸಂಯತತ್ತೋ, ಜಾನಂ ನ ಬಹು ಭಾಸತಿ;

ಸ ಮುನೀ ಮೋನಮರಹತಿ, ಸ ಮುನೀ ಮೋನಮಜ್ಝಗಾ’’ತಿ.

ನಾಲಕಸುತ್ತಂ ಏಕಾದಸಮಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ.