೨. ಕಾಳಾಯಸಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೨. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಕಾಳಾಯಸಸ್ಸ [ಕಾಳಹಂಸಸ್ಸ (ಕ.)] ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಾನಿ ತಾನಿ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’’ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಳಾಯಸೋ ಸುಪೀತೋ [ಸುಥಿತೋ (ಕ.)] ವಮತಿ [ವಹತಿ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)], ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನೋ ಯೋಗಾವಚರಸ್ಸ ಮಾನಸಂ ಯೋನಿಸೋ ಮನಸಿಕಾರೇನ [ಯೋನಿಸೋ ಮನಸಿಕಾರೇ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ಅಪೀತಂ ವಮತಿ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಳಾಯಸಸ್ಸ ಪಠಮಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಳಾಯಸೋ ಸಕಿಂ ಪೀತಂ ಉದಕಂ ನ ವಮತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಯೋ ಸಕಿಂ ಉಪ್ಪನ್ನೋ ಪಸಾದೋ, ನ ಪುನ ಸೋ ವಮಿತಬ್ಬೋ ‘ಉಳಾರೋ ಸೋ ಭಗವಾ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೋ, ಸ್ವಾಕ್ಖಾತೋ ಧಮ್ಮೋ, ಸುಪ್ಪಟಿಪನ್ನೋ ಸಙ್ಘೋ’ತಿ. ‘ರೂಪಂ ಅನಿಚ್ಚಂ, ವೇದನಾ ಅನಿಚ್ಚಾ, ಸಞ್ಞಾ ಅನಿಚ್ಚಾ, ಸಙ್ಖಾರಾ ಅನಿಚ್ಚಾ, ವಿಞ್ಞಾಣಂ ಅನಿಚ್ಚನ್ತಿ ಯಂ ಸಕಿಂ ಉಪ್ಪನ್ನಂ ಞಾಣಂ, ನ ಪುನ ತಂ ವಮಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಕಾಳಾಯಸಸ್ಸ ದುತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವತಾ ದೇವಾತಿದೇವೇನ –

‘‘‘ದಸ್ಸನಮ್ಹಿ ಪರಿಸೋಧಿತೋ [ಪರಿಸೋಧಿಕೇ (ಸೀ. ಕ.)] ನರೋ, ಅರಿಯಧಮ್ಮೇ ನಿಯತೋ ವಿಸೇಸಗೂ;

ನಪ್ಪವೇಧತಿ ಅನೇಕಭಾಗಸೋ, ಸಬ್ಬಸೋ ಚ ಮುಖಭಾವಮೇವ ಸೋ’’’ತಿ.

ಕಾಳಾಯಸಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ದುತಿಯೋ.