೭. ಮಣಿರತನಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೭. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಮಣಿರತನಸ್ಸ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಾನಿ ತಾನಿ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’’ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತನಂ ಏಕನ್ತಪರಿಸುದ್ಧಂ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಏಕನ್ತಪರಿಸುದ್ಧಾಜೀವೇನ ಭವಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತನಸ್ಸ ಪಠಮಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತನಂ ನ ಕೇನಚಿ ಸದ್ಧಿಂ ಮಿಸ್ಸೀಯತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಪಾಪೇಹಿ ಪಾಪಸಹಾಯೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ನ ಮಿಸ್ಸಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತನಸ್ಸ ದುತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತನಂ ಜಾತಿರತನೇಹಿ ಯೋಜೀಯತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಉತ್ತಮವರಜಾತಿಮನ್ತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂವಸಿತಬ್ಬಂ, ಪಟಿಪನ್ನಕಫಲಟ್ಠಸೇಕ್ಖಫಲಸಮಙ್ಗೀಹಿ ಸೋತಾಪನ್ನಸಕದಾಗಾಮಿಅನಾಗಾಮಿಅರಹನ್ತತೇವಿಜ್ಜಛಳಭಿಞ್ಞಸಮಣಮಣಿರತನೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂವಸಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಮಣಿರತನಸ್ಸ ತತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವತಾ ದೇವಾತಿದೇವೇನ ಸುತ್ತನಿಪಾತೇ –

‘‘‘ಸುದ್ಧಾ ಸುದ್ಧೇಹಿ ಸಂವಾಸಂ, ಕಪ್ಪಯವ್ಹೋ ಪತಿಸ್ಸತಾ;

ತತೋ ಸಮಗ್ಗಾ ನಿಪಕಾ, ದುಕ್ಖಸ್ಸನ್ತಂ ಕರಿಸ್ಸಥಾ’’’ತಿ.

ಮಣಿರತನಪಞ್ಹೋ ಸತ್ತಮೋ.