೨. ಥನಸ್ಸಿತದಾರಕಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೨. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಥನಸ್ಸಿತದಾರಕಸ್ಸ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಂ ತಂ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಥನಸ್ಸಿತದಾರಕೋ ಸದತ್ಥೇ ಲಗ್ಗತಿ, ಖೀರತ್ಥಿಕೋ ರೋದತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಸದತ್ಥೇ ಲಗ್ಗಿತಬ್ಬಂ, ಸಬ್ಬತ್ಥ ಧಮ್ಮಞಾಣೇನ ಭವಿತಬ್ಬಂ, ಉದ್ದೇಸೇ ಪರಿಪುಚ್ಛಾಯ ಸಮ್ಮಪ್ಪಯೋಗೇ ಪವಿವೇಕೇ ಗರುಸಂವಾಸೇ ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತಸೇವನೇ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಥನಸ್ಸಿತದಾರಕಸ್ಸ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವತಾ ದೇವಾತಿದೇವೇನ ದೀಘನಿಕಾಯವರೇ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಸುತ್ತನ್ತೇ –

‘‘‘ಇಙ್ಘಂ ತುಮ್ಹೇ, ಆನನ್ದ, ಸಾರತ್ಥೇ [ಸದತ್ಥೇ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಘಟಥ, ಸಾರತ್ಥೇ ಅನುಯುಞ್ಜಥ;

ಸಾರತ್ಥೇ ಅಪ್ಪಮತ್ತಾ ಆತಾಪಿನೋ ಪಹಿತತ್ತಾ ವಿಹರಥಾ’’’ತಿ.

ಥನಸ್ಸಿತದಾರಕಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ದುತಿಯೋ.