೩. ಪೇಣಾಹಿಕಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೩. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಪೇಣಾಹಿಕಾಯ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಾನಿ ತಾನಿ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’’ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಪೇಣಾಹಿಕಾ ಸಕಪತಿಮ್ಹಿ ಉಸೂಯಾಯ ಛಾಪಕೇ ನ ಪೋಸಯತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಸಕಮನೇ [ಸಕಮನೋ (ಕ.)] ಕಿಲೇಸೇ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಉಸೂಯಾಯಿತಬ್ಬಂ, ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇನ ಸಮ್ಮಾಸಂವರಸುಸಿರೇ ಪಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ಮನೋದ್ವಾರೇ ಕಾಯಗತಾಸತಿ ಭಾವೇತಬ್ಬಾ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಪೇಣಾಹಿಕಾಯ ಪಠಮಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಪೇಣಾಹಿಕಾ ಪವನೇ ದಿವಸಂ ಗೋಚರಂ ಚರಿತ್ವಾ ಸಾಯಂ ಪಕ್ಖಿಗಣಂ ಉಪೇತಿ ಅತ್ತನೋ ಗುತ್ತಿಯಾ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಏಕಕೇನ ಪವಿವೇಕಂ ಸೇವಿತಬ್ಬಂ ಸಂಯೋಜನಪರಿಮುತ್ತಿಯಾ, ತತ್ರ ರತಿಂ ಅಲಭಮಾನೇನ ಉಪವಾದಭಯಪರಿರಕ್ಖಣಾಯ ಸಙ್ಘಂ ಓಸರಿತ್ವಾ ಸಙ್ಘರಕ್ಖಿತೇನ ವಸಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಪೇಣಾಹಿಕಾಯ ದುತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಬ್ರಹ್ಮುನಾ ಸಹಮ್ಪತಿನಾ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ –

‘‘‘ಸೇವೇಥ ಪನ್ತಾನಿ ಸೇನಾಸನಾನಿ, ಚರೇಯ್ಯ ಸಂಯೋಜನವಿಪ್ಪಮೋಕ್ಖಾ;

ಸಚೇ ರತಿಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛೇಯ್ಯ ತತ್ಥ, ಸಙ್ಘೇ ವಸೇ ರಕ್ಖಿತತ್ತೋ ಸತೀಮಾ’’’ತಿ.

ಪೇಣಾಹಿಕಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ತತಿಯೋ.