೧. ಉಪಚಿಕಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೧. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಉಪಚಿಕಾಯ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಂ ತಂ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಉಪಚಿಕಾ ಉಪರಿ ಛದನಂ ಕತ್ವಾ ಅತ್ತಾನಂ ಪಿದಹಿತ್ವಾ ಗೋಚರಾಯ ಚರತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಸೀಲಸಂವರಛದನಂ ಕತ್ವಾ ಮಾನಸಂ ಪಿದಹಿತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಿತಬ್ಬಂ, ಸೀಲಸಂವರಛದನೇನ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗೀ ಯೋಗಾವಚರೋ ಸಬ್ಬಭಯಸಮತಿಕ್ಕನ್ತೋ ಹೋತಿ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಉಪಚಿಕಾಯ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ, ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಥೇರೇನ ಉಪಸೇನೇನ ವಙ್ಗನ್ತಪುತ್ತೇನ –

‘‘‘ಸೀಲಸಂವರಛದನಂ, ಯೋಗೀ ಕತ್ವಾನ ಮಾನಸಂ;

ಅನುಪಲಿತ್ತೋ ಲೋಕೇನ, ಭಯಾ ಚ ಪರಿಮುಚ್ಚತೀ’’’ತಿ.

ಉಪಚಿಕಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ಪಠಮೋ.