೫. ನಾವಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೫. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ನಾವಾಯ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಾನಿ ತಾನಿ ತೀಣಿ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’’ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ನಾವಾ ಬಹುವಿಧದಾರುಸಙ್ಘಾಟಸಮವಾಯೇನ ಬಹುಮ್ಪಿ ಜನಂ ತಾರಯತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಆಚಾರಸೀಲಗುಣವತ್ತಪ್ಪಟಿವತ್ತಬಹುವಿಧಧಮ್ಮಸಙ್ಘಾಟಸಮವಾಯೇನ ಸದೇವಕೋ ಲೋಕೋ ತಾರಯಿತಬ್ಬೋ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ನಾವಾಯ ಪಠಮಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ನಾವಾ ಬಹುವಿಧಊಮಿತ್ಥನಿತವೇಗವಿಸಟಮಾವಟ್ಟವೇಗಂ ಸಹತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಬಹುವಿಧಕಿಲೇಸಊಮಿವೇಗಂ ಲಾಭಸಕ್ಕಾರಯಸಸಿಲೋಕಪೂಜನವನ್ದನಾ ಪರಕುಲೇಸು ನಿನ್ದಾಪಸಂಸಾಸುಖದುಕ್ಖಸಮ್ಮಾನನವಿಮಾನನಬಹುವಿಧದೋಸಊಮಿವೇಗಞ್ಚ ಸಹಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ನಾವಾಯ ದುತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ನಾವಾ ಅಪರಿಮಿತಮನನ್ತಮಪಾರಮಕ್ಖೋಭಿತಗಮ್ಭೀರೇ ಮಹತಿಮಹಾಘೋಸೇ ತಿಮಿತಿಮಿಙ್ಗಲಮಕರಮಚ್ಛಗಣಾಕುಲೇ ಮಹತಿಮಹಾಸಮುದ್ದೇ ಚರತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ತಿಪರಿವಟ್ಟ ದ್ವಾದಸಾಕಾರ ಚತುಸಚ್ಚಾಭಿಸಮಯಪ್ಪಟಿವೇಧೇ ಮಾನಸಂ ಸಞ್ಚಾರಯಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ನಾವಾಯ ತತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವತಾ ದೇವಾತಿದೇವೇನ ಸಂಯುತ್ತನಿಕಾಯವರೇ ಸಚ್ಚಸಂಯುತ್ತೇ –

‘‘‘ವಿತಕ್ಕೇನ್ತಾ ಚ ಖೋ ತುಮ್ಹೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ‘‘ಇದಂ ದುಕ್ಖ’’ನ್ತಿ ವಿತಕ್ಕೇಯ್ಯಾಥ, ‘‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖಸಮುದಯೋ’’ತಿ ವಿತಕ್ಕೇಯ್ಯಾಥ, ‘‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖನಿರೋಧೋ’’ತಿ ವಿತಕ್ಕೇಯ್ಯಾಥ, ‘‘ಅಯಂ ದುಕ್ಖನಿರೋಧಗಾಮಿನೀ ಪಟಿಪದಾ’’ತಿ ವಿತಕ್ಕೇಯ್ಯಾಥಾ’’’ತಿ.

ನಾವಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ಪಞ್ಚಮೋ.