೩. ಬೀಜಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೩. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ಬೀಜಸ್ಸ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಾನಿ ತಾನಿ ದ್ವೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಗಹೇತಬ್ಬಾನೀ’’ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ಬೀಜಂ ಅಪ್ಪಕಮ್ಪಿ ಸಮಾನಂ ಭದ್ದಕೇ ಖೇತ್ತೇ ವುತ್ತಂ ದೇವೇ ಸಮ್ಮಾ ಧಾರಂ ಪವೇಚ್ಛನ್ತೇ ಸುಬಹೂನಿ ಫಲಾನಿ ಅನುದಸ್ಸತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಯಥಾ ಪಟಿಪಾದಿತಂ ಸೀಲಂ ಕೇವಲಂ ಸಾಮಞ್ಞಫಲಮನುದಸ್ಸತಿ. ಏವಂ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಪಜ್ಜಿತಬ್ಬಂ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಬೀಜಸ್ಸ ಪಠಮಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ.

‘‘ಪುನ ಚಪರಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಬೀಜಂ ಸುಪರಿಸೋಧಿತೇ ಖೇತ್ತೇ ರೋಪಿತಂ ಖಿಪ್ಪಮೇವ ಸಂವಿರೂಹತಿ, ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಮಾನಸಂ ಸುಪರಿಗ್ಗಹಿತಂ ಸುಞ್ಞಾಗಾರೇ ಪರಿಸೋಧಿತಂ ಸತಿಪಟ್ಠಾನಖೇತ್ತವರೇ ಖಿತ್ತಂ ಖಿಪ್ಪಮೇವ ವಿರೂಹತಿ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಬೀಜಸ್ಸ ದುತಿಯಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಥೇರೇನ ಅನುರುದ್ಧೇನ –

‘‘‘ಯಥಾಪಿ ಖೇತ್ತೇ [ಯಥಾ ಖೇತ್ತೇ (ಸೀ.)] ಪರಿಸುದ್ಧೇ, ಬೀಜಞ್ಚಸ್ಸ ಪತಿಟ್ಠಿತಂ;

ವಿಪುಲಂ ತಸ್ಸ ಫಲಂ ಹೋತಿ, ಅಪಿ ತೋಸೇತಿ ಕಸ್ಸಕಂ.

‘‘‘ತಥೇವ ಯೋಗಿನೋ ಚಿತ್ತಂ, ಸುಞ್ಞಾಗಾರೇ ವಿಸೋಧಿತಂ;

ಸತಿಪಟ್ಠಾನಖೇತ್ತಮ್ಹಿ, ಖಿಪ್ಪಮೇವ ವಿರೂಹತೀ’’’ತಿ.

ಬೀಜಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ತತಿಯೋ.