೪. ದೀಪಿನಿಯಙ್ಗಪಞ್ಹೋ

೪. ‘‘ಭನ್ತೇ ನಾಗಸೇನ, ‘ದೀಪಿನಿಯಾ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’ನ್ತಿ ಯಂ ವದೇಸಿ, ಕತಮಂ ತಂ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ? ‘‘ಯಥಾ, ಮಹಾರಾಜ, ದೀಪಿನೀ ಸಕಿಂ ಯೇವ ಗಬ್ಭಂ ಗಣ್ಹಾತಿ, ನ ಪುನಪ್ಪುನಂ ಪುರಿಸಂ ಉಪೇತಿ? ಏವಮೇವ ಖೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಯೋಗಿನಾ ಯೋಗಾವಚರೇನ ಆಯತಿಂ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಉಪ್ಪತ್ತಿಂ ಗಬ್ಭಸೇಯ್ಯಂ ಚುತಿಂ ಭೇದಂ ಖಯಂ ವಿನಾಸಂ ಸಂಸಾರಭಯಂ ದುಗ್ಗತಿಂ ವಿಸಮಂ ಸಮ್ಪೀಳಿತಂ ದಿಸ್ವಾ ‘ಪುನಬ್ಭವೇ ನಪ್ಪಟಿಸನ್ದಹಿಸ್ಸಾಮೀ’ತಿ ಯೋನಿಸೋ ಮನಸಿಕಾರೋ ಕರಣೀಯೋ. ಇದಂ, ಮಹಾರಾಜ, ದೀಪಿನಿಯಾ ಏಕಂ ಅಙ್ಗಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ. ಭಾಸಿತಮ್ಪೇತಂ, ಮಹಾರಾಜ, ಭಗವತಾ ದೇವಾತಿದೇವೇನ ಸುತ್ತನಿಪಾತೇ ಧನಿಯಗೋಪಾಲಕಸುತ್ತೇ –

‘‘‘ಉಸಭೋರಿವ ಛೇತ್ವ ಬನ್ಧನಾನಿ, ನಾಗೋ ಪೂತಿಲತಂವ ದಾಲಯಿತ್ವಾ;

ನಾಹಂ ಪುನುಪೇಸ್ಸಂ ಗಬ್ಭಸೇಯ್ಯಂ, ಅಥ ಚೇ ಪತ್ಥಯಸೀ ಪವಸ್ಸ ದೇವಾ’’’ತಿ.

ದೀಪಿನಿಯಙ್ಗಪಞ್ಹೋ ಚತುತ್ಥೋ.