೩೫೩. ವೇನಸಾಖಜಾತಕಂ (೫-೧-೩)

೧೪. ನಯಿದಂ ನಿಚ್ಚಂ ಭವಿತಬ್ಬಂ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತ, ಖೇಮಂ ಸುಭಿಕ್ಖಂ ಸುಖತಾ ಚ ಕಾಯೇ;

ಅತ್ಥಚ್ಚಯೇ ಮಾ ಅಹು ಸಮ್ಪಮೂಳ್ಹೋ, ಭಿನ್ನಪ್ಲವೋ ಸಾಗರಸ್ಸೇವ ಮಜ್ಝೇ.

೧೫. ಯಾನಿ ಕರೋತಿ ಪುರಿಸೋ, ತಾನಿ ಅತ್ತನಿ ಪಸ್ಸತಿ;

ಕಲ್ಯಾಣಕಾರೀ ಕಲ್ಯಾಣಂ, ಪಾಪಕಾರೀ ಚ ಪಾಪಕಂ;

ಯಾದಿಸಂ ವಪತೇ ಬೀಜಂ, ತಾದಿಸಂ ಹರತೇ ಫಲಂ.

೧೬. ಇದಂ ತದಾಚರಿಯವಚೋ, ಪಾರಾಸರಿಯೋ ಯದಬ್ರವಿ;

ಮಾ ಸು [ಮಾ ಸ್ಸು (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ತ್ವಂ ಅಕರಿ ಪಾಪಂ, ಯಂ ತ್ವಂ ಪಚ್ಛಾ ಕತಂ ತಪೇ.

೧೭. ಅಯಮೇವ ಸೋ ಪಿಙ್ಗಿಯ [ಸೋ ಪಿಙ್ಗಿಯೋ (ಸ್ಯಾ.), ಸೋಪಿ ಭಿಯ್ಯೋ (ಕ.)] ವೇನಸಾಖೋ, [ಧೋನಸಾಖೋ (ಕ. ಸೀ. ಪೀ.)] ಯಮ್ಹಿ ಘಾತಯಿಂ ಖತ್ತಿಯಾನಂ ಸಹಸ್ಸಂ;

ಅಲಙ್ಕತೇ ಚನ್ದನಸಾರಾನುಲಿತ್ತೇ, ತಮೇವ ದುಕ್ಖಂ ಪಚ್ಚಾಗತಂ ಮಮಂ.

೧೮. ಸಾಮಾ ಚ [ಸಾಮಾಪಿ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ.)] ಖೋ ಚನ್ದನಲಿತ್ತಗತ್ತಾ [ಗತ್ತೀ (ಕ. ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)], ಲಟ್ಠೀವ ಸೋಭಞ್ಜನಕಸ್ಸ ಉಗ್ಗತಾ;

ಅದಿಸ್ವಾ [ಅದಿಸ್ವಾವ (ಸೀ.)] ಕಾಲಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ ಉಬ್ಬರಿಂ, ತಂ ಮೇ ಇತೋ ದುಕ್ಖತರಂ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ.

ವೇನಸಾಖಜಾತಕಂ [ಧೋನಸಾಖಜಾತಕಂ (ಕ. ಸೀ. ಪೀ.)] ತತಿಯಂ.