೧೦. ದೇವದತ್ತಸುತ್ತಂ

೮೯. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ತೀಹಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಸದ್ಧಮ್ಮೇಹಿ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ದೇವದತ್ತೋ ಆಪಾಯಿಕೋ ನೇರಯಿಕೋ ಕಪ್ಪಟ್ಠೋ ಅತೇಕಿಚ್ಛೋ. ಕತಮೇಹಿ ತೀಹಿ? ಪಾಪಿಚ್ಛತಾಯ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ದೇವದತ್ತೋ ಆಪಾಯಿಕೋ ನೇರಯಿಕೋ ಕಪ್ಪಟ್ಠೋ ಅತೇಕಿಚ್ಛೋ. ಪಾಪಮಿತ್ತತಾಯ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ದೇವದತ್ತೋ ಆಪಾಯಿಕೋ ನೇರಯಿಕೋ ಕಪ್ಪಟ್ಠೋ ಅತೇಕಿಚ್ಛೋ. ಸತಿ ಖೋ ಪನ ಉತ್ತರಿಕರಣೀಯೇ [ಉತ್ತರಿಂ ಕರಣೀಯೇ (ಸ್ಯಾ.)] ಓರಮತ್ತಕೇನ ವಿಸೇಸಾಧಿಗಮೇನ [ವಿಸೇಸಾಧಿಗಮೇನ ಚ (ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಅನ್ತರಾ ವೋಸಾನಂ ಆಪಾದಿ. ಇಮೇಹಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೀಹಿ ಅಸದ್ಧಮ್ಮೇಹಿ ಅಭಿಭೂತೋ ಪರಿಯಾದಿನ್ನಚಿತ್ತೋ ದೇವದತ್ತೋ ಆಪಾಯಿಕೋ ನೇರಯಿಕೋ ಕಪ್ಪಟ್ಠೋ ಅತೇಕಿಚ್ಛೋ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಮಾ ಜಾತು ಕೋಚಿ ಲೋಕಸ್ಮಿಂ, ಪಾಪಿಚ್ಛೋ ಉದಪಜ್ಜಥ;

ತದಮಿನಾಪಿ ಜಾನಾಥ, ಪಾಪಿಚ್ಛಾನಂ ಯಥಾ ಗತಿ.

‘‘ಪಣ್ಡಿತೋತಿ ಸಮಞ್ಞಾತೋ, ಭಾವಿತತ್ತೋತಿ ಸಮ್ಮತೋ;

ಜಲಂವ ಯಸಸಾ ಅಟ್ಠಾ, ದೇವದತ್ತೋತಿ ವಿಸ್ಸುತೋ [ಮೇ ಸುತಂ (ಪಾಳಿಯಂ)].

‘‘ಸೋ ಪಮಾಣಮನುಚಿಣ್ಣೋ [ಪಮಾದಮನುಚಿಣ್ಣೋ (ಕ. ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.), ಸಮಾನಮನುಚಿಣ್ಣೋ (ಅಟ್ಠ.)], ಆಸಜ್ಜ ನಂ ತಥಾಗತಂ;

ಅವೀಚಿನಿರಯಂ ಪತ್ತೋ, ಚತುದ್ವಾರಂ ಭಯಾನಕಂ.

‘‘ಅದುಟ್ಠಸ್ಸ ಹಿ ಯೋ ದುಬ್ಭೇ, ಪಾಪಕಮ್ಮಂ ಅಕುಬ್ಬತೋ;

ತಮೇವ ಪಾಪಂ ಫುಸತಿ [ಫುಸ್ಸೇತಿ (ಸ್ಯಾ.)], ದುಟ್ಠಚಿತ್ತಂ ಅನಾದರಂ.

‘‘ಸಮುದ್ದಂ ವಿಸಕುಮ್ಭೇನ, ಯೋ ಮಞ್ಞೇಯ್ಯ ಪದೂಸಿತುಂ;

ನ ಸೋ ತೇನ ಪದೂಸೇಯ್ಯ, ಭೇಸ್ಮಾ ಹಿ ಉದಧಿ ಮಹಾ.

‘‘ಏವಮೇವ [ಏವಮೇತಂ (ಸ್ಯಾ.)] ತಥಾಗತಂ, ಯೋ ವಾದೇನ ವಿಹಿಂಸತಿ;

ಸಮ್ಮಗ್ಗತಂ [ಸಮಗ್ಗತಂ (ಸೀ. ಕ.)] ಸನ್ತಚಿತ್ತಂ, ವಾದೋ ತಮ್ಹಿ ನ ರೂಹತಿ.

‘‘ತಾದಿಸಂ ಮಿತ್ತಂ ಕುಬ್ಬೇಥ, ತಞ್ಚ ಸೇವೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ;

ಯಸ್ಸ ಮಗ್ಗಾನುಗೋ ಭಿಕ್ಖು, ಖಯಂ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಪಾಪುಣೇ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ಚತುತ್ಥೋ ವಗ್ಗೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ವಿತಕ್ಕಾಸಕ್ಕಾರಸದ್ದ, ಚವನಲೋಕೇ ಅಸುಭಂ;

ಧಮ್ಮಅನ್ಧಕಾರಮಲಂ, ದೇವದತ್ತೇನ ತೇ ದಸಾತಿ.