೭. ಸುಖಪತ್ಥನಾಸುತ್ತಂ

೭೬. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ತೀಣಿಮಾನಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸುಖಾನಿ ಪತ್ಥಯಮಾನೋ ಸೀಲಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ. ಕತಮಾನಿ ತೀಣಿ? ಪಸಂಸಾ ಮೇ ಆಗಚ್ಛತೂತಿ [ಆಗಚ್ಛನ್ತೂತಿ (ಸ್ಯಾ.)] ಸೀಲಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ, ಭೋಗಾ ಮೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತೂತಿ ಸೀಲಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ, ಕಾಯಸ್ಸ ಭೇದಾ ಪರಂ ಮರಣಾ ಸುಗತಿಂ ಸಗ್ಗಂ ಲೋಕಂ ಉಪಪಜ್ಜಿಸ್ಸಾಮೀತಿ ಸೀಲಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ. ಇಮಾನಿ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತೀಣಿ ಸುಖಾನಿ ಪತ್ಥಯಮಾನೋ ಸೀಲಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಸೀಲಂ ರಕ್ಖೇಯ್ಯ ಮೇಧಾವೀ, ಪತ್ಥಯಾನೋ ತಯೋ ಸುಖೇ;

ಪಸಂಸಂ ವಿತ್ತಲಾಭಞ್ಚ, ಪೇಚ್ಚ ಸಗ್ಗೇ ಪಮೋದನಂ.

‘‘ಅಕರೋನ್ತೋಪಿ ಚೇ ಪಾಪಂ, ಕರೋನ್ತಮುಪಸೇವತಿ;

ಸಙ್ಕಿಯೋ ಹೋತಿ ಪಾಪಸ್ಮಿಂ, ಅವಣ್ಣೋ ಚಸ್ಸ ರೂಹತಿ.

‘‘ಯಾದಿಸಂ ಕುರುತೇ ಮಿತ್ತಂ, ಯಾದಿಸಂ ಚೂಪಸೇವತಿ;

ಸ ವೇ ತಾದಿಸಕೋ ಹೋತಿ, ಸಹವಾಸೋ ಹಿ [ಸಹವಾಸೋಪಿ (ಸೀ. ಕ.)] ತಾದಿಸೋ.

‘‘ಸೇವಮಾನೋ ಸೇವಮಾನಂ, ಸಮ್ಫುಟ್ಠೋ ಸಮ್ಫುಸಂ ಪರಂ;

ಸರೋ ದಿದ್ಧೋ ಕಲಾಪಂವ, ಅಲಿತ್ತಮುಪಲಿಮ್ಪತಿ;

ಉಪಲೇಪಭಯಾ [ಉಪಲಿಮ್ಪಭಯಾ (ಕ.)] ಧೀರೋ, ನೇವ ಪಾಪಸಖಾ ಸಿಯಾ.

‘‘ಪೂತಿಮಚ್ಛಂ ಕುಸಗ್ಗೇನ, ಯೋ ನರೋ ಉಪನಯ್ಹತಿ;

ಕುಸಾಪಿ ಪೂತಿ ವಾಯನ್ತಿ, ಏವಂ ಬಾಲೂಪಸೇವನಾ.

‘‘ತಗರಞ್ಚ ಪಲಾಸೇನ, ಯೋ ನರೋ ಉಪನಯ್ಹತಿ;

ಪತ್ತಾಪಿ ಸುರಭಿ ವಾಯನ್ತಿ, ಏವಂ ಧೀರೂಪಸೇವನಾ.

‘‘ತಸ್ಮಾ ಪತ್ತಪುಟಸ್ಸೇವ [ಪಲಾಸಪುಟಸ್ಸೇವ (ಪೀ. ಕ.)], ಞತ್ವಾ ಸಮ್ಪಾಕಮತ್ತನೋ;

ಅಸನ್ತೇ ನುಪಸೇವೇಯ್ಯ, ಸನ್ತೇ ಸೇವೇಯ್ಯ ಪಣ್ಡಿತೋ;

ಅಸನ್ತೋ ನಿರಯಂ ನೇನ್ತಿ, ಸನ್ತೋ ಪಾಪೇನ್ತಿ ಸುಗ್ಗತಿ’’ನ್ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ಸತ್ತಮಂ.