೧೦. ಪರಿಹಾನಸುತ್ತಂ

೭೯. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ತಯೋಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಮ್ಮಾ ಸೇಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಪರಿಹಾನಾಯ ಸಂವತ್ತನ್ತಿ. ಕತಮೇ ತಯೋ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೇಖೋ ಭಿಕ್ಖು ಕಮ್ಮಾರಾಮೋ ಹೋತಿ, ಕಮ್ಮರತೋ, ಕಮ್ಮಾರಾಮತಮನುಯುತ್ತೋ; ಭಸ್ಸಾರಾಮೋ ಹೋತಿ, ಭಸ್ಸರತೋ, ಭಸ್ಸಾರಾಮತಮನುಯುತ್ತೋ; ನಿದ್ದಾರಾಮೋ ಹೋತಿ, ನಿದ್ದಾರತೋ, ನಿದ್ದಾರಾಮತಮನುಯುತ್ತೋ. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಯೋ ಧಮ್ಮಾ ಸೇಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಪರಿಹಾನಾಯ ಸಂವತ್ತನ್ತಿ.

‘‘ತಯೋಮೇ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಧಮ್ಮಾ ಸೇಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅಪರಿಹಾನಾಯ ಸಂವತ್ತನ್ತಿ. ಕತಮೇ ತಯೋ? ಇಧ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಸೇಖೋ ಭಿಕ್ಖು ನ ಕಮ್ಮಾರಾಮೋ ಹೋತಿ, ನ ಕಮ್ಮರತೋ, ನ ಕಮ್ಮಾರಾಮತಮನುಯುತ್ತೋ; ನ ಭಸ್ಸಾರಾಮೋ ಹೋತಿ, ನ ಭಸ್ಸರತೋ, ನ ಭಸ್ಸಾರಾಮತಮನುಯುತ್ತೋ; ನ ನಿದ್ದಾರಾಮೋ ಹೋತಿ, ನ ನಿದ್ದಾರತೋ, ನ ನಿದ್ದಾರಾಮತಮನುಯುತ್ತೋ. ಇಮೇ ಖೋ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಯೋ ಧಮ್ಮಾ ಸೇಖಸ್ಸ ಭಿಕ್ಖುನೋ ಅಪರಿಹಾನಾಯ ಸಂವತ್ತನ್ತೀ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಕಮ್ಮಾರಾಮೋ ಭಸ್ಸಾರಾಮೋ [ಭಸ್ಸರತೋ (ಸಬ್ಬಥ)], ನಿದ್ದಾರಾಮೋ ಚ ಉದ್ಧತೋ;

ಅಭಬ್ಬೋ ತಾದಿಸೋ ಭಿಕ್ಖು, ಫುಟ್ಠುಂ ಸಮ್ಬೋಧಿಮುತ್ತಮಂ.

‘‘ತಸ್ಮಾ ಹಿ ಅಪ್ಪಕಿಚ್ಚಸ್ಸ, ಅಪ್ಪಮಿದ್ಧೋ ಅನುದ್ಧತೋ;

ಭಬ್ಬೋ ಸೋ ತಾದಿಸೋ ಭಿಕ್ಖು, ಫುಟ್ಠುಂ ಸಮ್ಬೋಧಿಮುತ್ತಮ’’ನ್ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ದಸಮಂ.

ತತಿಯೋ ವಗ್ಗೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ದ್ವೇ ದಿಟ್ಠೀ ನಿಸ್ಸರಣಂ ರೂಪಂ, ಪುತ್ತೋ ಅವುಟ್ಠಿಕೇನ ಚ;

ಸುಖಾ ಚ ಭಿದುರೋ [ಭಿನ್ದನಾ (ಸಬ್ಬತ್ಥ)] ಧಾತು, ಪರಿಹಾನೇನ ತೇ ದಸಾತಿ.