೧೦. ಜಾಗರಿಯಸುತ್ತಂ

೪೭. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ, ವುತ್ತಮರಹತಾತಿ ಮೇ ಸುತಂ –

‘‘ಜಾಗರೋ ಚಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖು ವಿಹರೇಯ್ಯ ಸತೋ ಸಮ್ಪಜಾನೋ ಸಮಾಹಿತೋ ಪಮುದಿತೋ ವಿಪ್ಪಸನ್ನೋ ಚ ತತ್ಥ ಕಾಲವಿಪಸ್ಸೀ ಚ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು. ಜಾಗರಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಭಿಕ್ಖುನೋ ವಿಹರತೋ ಸತಸ್ಸ ಸಮ್ಪಜಾನಸ್ಸ ಸಮಾಹಿತಸ್ಸ ಪಮುದಿತಸ್ಸ ವಿಪ್ಪಸನ್ನಸ್ಸ ತತ್ಥ ಕಾಲವಿಪಸ್ಸಿನೋ ಕುಸಲೇಸು ಧಮ್ಮೇಸು ದ್ವಿನ್ನಂ ಫಲಾನಂ ಅಞ್ಞತರಂ ಫಲಂ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಂ – ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಅಞ್ಞಾ, ಸತಿ ವಾ ಉಪಾದಿಸೇಸೇ ಅನಾಗಾಮಿತಾ’’ತಿ. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ. ತತ್ಥೇತಂ ಇತಿ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಜಾಗರನ್ತಾ ಸುಣಾಥೇತಂ, ಯೇ ಸುತ್ತಾ ತೇ ಪಬುಜ್ಝಥ;

ಸುತ್ತಾ ಜಾಗರಿತಂ ಸೇಯ್ಯೋ, ನತ್ಥಿ ಜಾಗರತೋ ಭಯಂ.

‘‘ಯೋ ಜಾಗರೋ ಚ ಸತಿಮಾ ಸಮ್ಪಜಾನೋ, ಸಮಾಹಿತೋ ಮುದಿತೋ ವಿಪ್ಪಸನ್ನೋ ಚ;

ಕಾಲೇನ ಸೋ ಸಮ್ಮಾ ಧಮ್ಮಂ ಪರಿವೀಮಂಸಮಾನೋ, ಏಕೋದಿಭೂತೋ ವಿಹನೇ ತಮಂ ಸೋ.

‘‘ತಸ್ಮಾ ಹವೇ ಜಾಗರಿಯಂ ಭಜೇಥ, ಆತಾಪೀ ಭಿಕ್ಖು ನಿಪಕೋ ಝಾನಲಾಭೀ;

ಸಂಯೋಜನಂ ಜಾತಿಜರಾಯ ಛೇತ್ವಾ, ಇಧೇವ ಸಮ್ಬೋಧಿಮನುತ್ತರಂ ಫುಸೇ’’ತಿ.

ಅಯಮ್ಪಿ ಅತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಭಗವತಾ, ಇತಿ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ. ದಸಮಂ.