೯. ಸುಭದ್ದತ್ಥೇರಅಪದಾನಂ

೧೦೧. ‘‘ಪದುಮುತ್ತರೋ ಲೋಕವಿದೂ, ಆಹುತೀನಂ ಪಟಿಗ್ಗಹೋ;

ಜನತಂ ಉದ್ಧರಿತ್ವಾನ, ನಿಬ್ಬಾಯತಿ ಮಹಾಯಸೋ.

೧೦೨. ‘‘ನಿಬ್ಬಾಯನ್ತೇ ಚ ಸಮ್ಬುದ್ಧೇ, ದಸಸಹಸ್ಸಿ ಕಮ್ಪಥ;

ಜನಕಾಯೋ ಮಹಾ ಆಸಿ, ದೇವಾ ಸನ್ನಿಪತುಂ ತದಾ.

೧೦೩. ‘‘ಚನ್ದನಂ ಪೂರಯಿತ್ವಾನ, ತಗರಾಮಲ್ಲಿಕಾಹಿ ಚ;

ಹಟ್ಠೋ ಹಟ್ಠೇನ ಚಿತ್ತೇನ, ಆರೋಪಯಿಂ [ಆಲೇಪೇಸಿಂ (ಸೀ.), ಆರೋಪೇಸಿಂ (ಸ್ಯಾ.)] ನರುತ್ತಮಂ.

೧೦೪. ‘‘ಮಮ ಸಙ್ಕಪ್ಪಮಞ್ಞಾಯ, ಸತ್ಥಾ ಲೋಕೇ ಅನುತ್ತರೋ;

ನಿಪನ್ನಕೋವ ಸಮ್ಬುದ್ಧೋ, ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಥ.

೧೦೫. ‘‘‘ಯೋ ಮೇ ಪಚ್ಛಿಮಕೇ ಕಾಲೇ, ಗನ್ಧಮಾಲೇನ [ಗನ್ಧಮಲ್ಲೇನ (ಸ್ಯಾ. ಕ.) ನಪುಂಸಕೇಕತ್ತಂ ಮನಸಿಕಾತಬ್ಬಂ] ಛಾದಯಿ;

ತಮಹಂ ಕಿತ್ತಯಿಸ್ಸಾಮಿ, ಸುಣಾಥ ಮಮ ಭಾಸತೋ.

೧೦೬. ‘‘‘ಇತೋ ಚುತೋ ಅಯಂ ಪೋಸೋ, ತುಸಿತಕಾಯಂ ಗಮಿಸ್ಸತಿ;

ತತ್ಥ ರಜ್ಜಂ ಕರಿತ್ವಾನ, ನಿಮ್ಮಾನಂ ಸೋ ಗಮಿಸ್ಸತಿ.

೧೦೭. ‘‘‘ಏತೇನೇವ ಉಪಾಯೇನ, ದತ್ವಾ ಮಾಲಂ [ಮಲ್ಯಂ (ಸೀ.), ಮಲ್ಲಂ (ಸ್ಯಾ. ಕ.)] ವರುತ್ತಮಂ;

ಸಕಕಮ್ಮಾಭಿರದ್ಧೋ ಸೋ, ಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅನುಭೋಸ್ಸತಿ.

೧೦೮. ‘‘‘ಪುನಾಪಿ ತುಸಿತೇ ಕಾಯೇ, ನಿಬ್ಬತ್ತಿಸ್ಸತಿಯಂ ನರೋ;

ತಮ್ಹಾ ಕಾಯಾ ಚವಿತ್ವಾನ, ಮನುಸ್ಸತ್ತಂ ಗಮಿಸ್ಸತಿ.

೧೦೯. ‘‘‘ಸಕ್ಯಪುತ್ತೋ ಮಹಾನಾಗೋ, ಅಗ್ಗೋ ಲೋಕೇ ಸದೇವಕೇ;

ಬೋಧಯಿತ್ವಾ ಬಹೂ ಸತ್ತೇ, ನಿಬ್ಬಾಯಿಸ್ಸತಿ ಚಕ್ಖುಮಾ.

೧೧೦. ‘‘‘ತದಾ ಸೋಪಗತೋ ಸನ್ತೋ, ಸುಕ್ಕಮೂಲೇನ ಚೋದಿತೋ;

ಉಪಸಙ್ಕಮ್ಮ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಪಞ್ಹಂ ಪುಚ್ಛಿಸ್ಸತಿ ತದಾ.

೧೧೧. ‘‘‘ಹಾಸಯಿತ್ವಾನ ಸಮ್ಬುದ್ಧೋ, ಸಬ್ಬಞ್ಞೂ ಲೋಕನಾಯಕೋ;

ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮಂ ಪರಿಞ್ಞಾಯ, ಸಚ್ಚಾನಿ ವಿವರಿಸ್ಸತಿ.

೧೧೨. ‘‘‘ಆರದ್ಧೋ ಚ ಅಯಂ ಪಞ್ಹೋ, ತುಟ್ಠೋ ಏಕಗ್ಗಮಾನಸೋ;

ಸತ್ಥಾರಂ ಅಭಿವಾದೇತ್ವಾ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಯಾಚಯಿಸ್ಸತಿ.

೧೧೩. ‘‘‘ಪಸನ್ನಮಾನಸಂ ದಿಸ್ವಾ, ಸಕಕಮ್ಮೇನ ತೋಸಿತಂ;

ಪಬ್ಬಾಜೇಸ್ಸತಿ ಸೋ ಬುದ್ಧೋ, ಅಗ್ಗಮಗ್ಗಸ್ಸ ಕೋವಿದೋ.

೧೧೪. ‘‘‘ವಾಯಮಿತ್ವಾನಯಂ ಪೋಸೋ, ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸಾಸನೇ;

ಸಬ್ಬಾಸವೇ ಪರಿಞ್ಞಾಯ, ನಿಬ್ಬಾಯಿಸ್ಸತಿನಾಸವೋ’.

ಪಞ್ಚಮಭಾಣವಾರಂ.

೧೧೫. ‘‘ಪುಬ್ಬಕಮ್ಮೇನ ಸಂಯುತ್ತೋ, ಏಕಗ್ಗೋ ಸುಸಮಾಹಿತೋ;

ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಓರಸೋ ಪುತ್ತೋ, ಧಮ್ಮಜೋಮ್ಹಿ ಸುನಿಮ್ಮಿತೋ.

೧೧೬. ‘‘ಧಮ್ಮರಾಜಂ ಉಪಗಮ್ಮ, ಅಪುಚ್ಛಿಂ ಪಞ್ಹಮುತ್ತಮಂ;

ಕಥಯನ್ತೋ ಚ ಮೇ ಪಞ್ಹಂ, ಧಮ್ಮಸೋತಂ ಉಪಾನಯಿ.

೧೧೭. ‘‘ತಸ್ಸಾಹಂ ಧಮ್ಮಮಞ್ಞಾಯ, ವಿಹಾಸಿಂ ಸಾಸನೇ ರತೋ;

ಸಬ್ಬಾಸವೇ ಪರಿಞ್ಞಾಯ, ವಿಹರಾಮಿ ಅನಾಸವೋ.

೧೧೮. ‘‘ಸತಸಹಸ್ಸಿತೋ ಕಪ್ಪೇ, ಜಲಜುತ್ತಮನಾಯಕೋ;

ನಿಬ್ಬಾಯಿ ಅನುಪಾದಾನೋ, ದೀಪೋವ ತೇಲಸಙ್ಖಯಾ.

೧೧೯. ‘‘ಸತ್ತಯೋಜನಿಕಂ ಆಸಿ, ಥೂಪಞ್ಚ ರತನಾಮಯಂ;

ಧಜಂ ತತ್ಥ ಅಪೂಜೇಸಿಂ, ಸಬ್ಬಭದ್ದಂ ಮನೋರಮಂ.

೧೨೦. ‘‘ಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಚ ಬುದ್ಧಸ್ಸ, ತಿಸ್ಸೋ ನಾಮಗ್ಗಸಾವಕೋ;

ಪುತ್ತೋ ಮೇ ಓರಸೋ ಆಸಿ, ದಾಯಾದೋ ಜಿನಸಾಸನೇ.

೧೨೧. ‘‘ತಸ್ಸ ಹೀನೇನ ಮನಸಾ, ವಾಚಂ ಭಾಸಿಂ ಅಭದ್ದಕಂ;

ತೇನ ಕಮ್ಮವಿಪಾಕೇನ, ಪಚ್ಛಾ ಮೇ ಆಸಿ ಭದ್ದಕಂ [ಪಚ್ಛಿಮೇ ಅದ್ದಸಂ ಜಿನಂ (ಸೀ.)].

೧೨೨. ‘‘ಉಪವತ್ತನೇ ಸಾಲವನೇ, ಪಚ್ಛಿಮೇ ಸಯನೇ ಮುನಿ;

ಪಬ್ಬಾಜೇಸಿ ಮಹಾವೀರೋ, ಹಿತೋ ಕಾರುಣಿಕೋ ಜಿನೋ.

೧೨೩. ‘‘ಅಜ್ಜೇವ ದಾನಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ, ಅಜ್ಜೇವ ಉಪಸಮ್ಪದಾ;

ಅಜ್ಜೇವ ಪರಿನಿಬ್ಬಾನಂ, ಸಮ್ಮುಖಾ ದ್ವಿಪದುತ್ತಮೇ.

೧೨೪. ‘‘ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾ ಚತಸ್ಸೋ…ಪೇ… ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ’’.

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಸುಭದ್ದೋ ಥೇರೋ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿತ್ಥಾತಿ.

ಸುಭದ್ದತ್ಥೇರಸ್ಸಾಪದಾನಂ ನವಮಂ.