೧೦. ಅನುಸಂಸಾವಕತ್ಥೇರಅಪದಾನಂ

೪೩. ‘‘ಪಿಣ್ಡಾಯ ಚರಮಾನಾಹಂ, ವಿಪಸ್ಸಿಮದ್ದಸಂ ಜಿನಂ;

ಉಳುಙ್ಗಭಿಕ್ಖಂ ಪಾದಾಸಿಂ, ದ್ವಿಪದಿನ್ದಸ್ಸ ತಾದಿನೋ.

೪೪. ‘‘ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಸುಮನೋ, ಅಭಿವಾದೇಸಹಂ ತದಾ;

ಅನುಸಂಸಾವಯಿಂ ಬುದ್ಧಂ, ಉತ್ತಮತ್ಥಸ್ಸ ಪತ್ತಿಯಾ.

೪೫. ‘‘ಏಕನವುತಿತೋ ಕಪ್ಪೇ, ಅನುಸಂಸಾವಯಿಂ ಅಹಂ;

ದುಗ್ಗತಿಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ, ಅನುಸಂಸಾವನಾ ಫಲಂ.

೪೬. ‘‘ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾ ಚತಸ್ಸೋ…ಪೇ… ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ’’.

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಅನುಸಂಸಾವಕೋ ಥೇರೋ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿತ್ಥಾತಿ.

ಅನುಸಂಸಾವಕತ್ಥೇರಸ್ಸಾಪದಾನಂ ದಸಮಂ.

ಚಿತಕಪೂಜಕವಗ್ಗೋ ತಿಂಸತಿಮೋ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಚಿತಕಂ ಪಾರಿಛತ್ತೋ ಚ, ಸದ್ದಗೋಸೀಸಸನ್ಥರಂ;

ಪಾದೋ ಪದೇಸಂ ಸರಣಂ, ಅಮ್ಬೋ ಸಂಸಾವಕೋಪಿ ಚ;

ಅಟ್ಠತಾಲೀಸ ಗಾಥಾಯೋ, ಗಣಿತಾಯೋ ವಿಭಾವಿಭಿ.

ಅಥ ವಗ್ಗುದ್ದಾನಂ –

ಕಣಿಕಾರೋ ಹತ್ಥಿದದೋ, ಆಲಮ್ಬಣುದಕಾಸನಂ;

ತುವರಂ ಥೋಮಕೋ ಚೇವ, ಉಕ್ಖೇಪಂ ಸೀಸುಪಧಾನಂ.

ಪಣ್ಣದೋ ಚಿತಪೂಜೀ ಚ, ಗಾಥಾಯೋ ಚೇವ ಸಬ್ಬಸೋ;

ಚತ್ತಾರಿ ಚ ಸತಾನೀಹ, ಏಕಪಞ್ಞಾಸಮೇವ ಚ.

ಪಞ್ಚವೀಸಸತಾ ಸಬ್ಬಾ, ದ್ವಾಸತ್ತತಿ ತದುತ್ತರಿ;

ತಿಸತಂ ಅಪದಾನಾನಂ, ಗಣಿತಾ ಅತ್ಥದಸ್ಸಿಭಿ.

ಕಣಿಕಾರವಗ್ಗದಸಕಂ.