೧೦. ಸುಮಙ್ಗಲತ್ಥೇರಅಪದಾನಂ

೧೨೪. ‘‘ಆಹುತಿಂ ಯಿಟ್ಠುಕಾಮೋಹಂ, ಪಟಿಯಾದೇತ್ವಾನ ಭೋಜನಂ;

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಪಟಿಮಾನೇನ್ತೋ, ವಿಸಾಲೇ ಮಾಳಕೇ ಠಿತೋ.

೧೨೫. ‘‘ಅಥದ್ದಸಾಸಿಂ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಪಿಯದಸ್ಸಿಂ ಮಹಾಯಸಂ;

ಸಬ್ಬಲೋಕವಿನೇತಾರಂ, ಸಯಮ್ಭುಂ ಅಗ್ಗಪುಗ್ಗಲಂ.

೧೨೬. ‘‘ಭಗವನ್ತಂ ಜುತಿಮನ್ತಂ, ಸಾವಕೇಹಿ ಪುರಕ್ಖತಂ;

ಆದಿಚ್ಚಮಿವ ರೋಚನ್ತಂ, ರಥಿಯಂ ಪಟಿಪನ್ನಕಂ.

೧೨೭. ‘‘ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಹೇತ್ವಾನ, ಸಕಂ ಚಿತ್ತಂ ಪಸಾದಯಿಂ;

ಮನಸಾವ ನಿಮನ್ತೇಸಿಂ, ‘ಆಗಚ್ಛತು ಮಹಾಮುನಿ’.

೧೨೮. ‘‘ಮಮ ಸಙ್ಕಪ್ಪಮಞ್ಞಾಯ, ಸತ್ಥಾ ಲೋಕೇ ಅನುತ್ತರೋ;

ಖೀಣಾಸವಸಹಸ್ಸೇಹಿ, ಮಮ ದ್ವಾರಂ ಉಪಾಗಮಿ.

೧೨೯. ‘‘ನಮೋ ತೇ ಪುರಿಸಾಜಞ್ಞ, ನಮೋ ತೇ ಪುರಿಸುತ್ತಮ;

ಪಾಸಾದಂ ಅಭಿರೂಹಿತ್ವಾ, ಸೀಹಾಸನೇ ನಿಸೀದತಂ [ನಿಸೀದ ತ್ವಂ (ಸೀ.)].

೧೩೦. ‘‘ದನ್ತೋ ದನ್ತಪರಿವಾರೋ, ತಿಣ್ಣೋ ತಾರಯತಂ ವರೋ;

ಪಾಸಾದಂ ಅಭಿರೂಹಿತ್ವಾ, ನಿಸೀದಿ ಪವರಾಸನೇ.

೧೩೧. ‘‘ಯಂ ಮೇ ಅತ್ಥಿ ಸಕೇ ಗೇಹೇ, ಆಮಿಸಂ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತಂ;

ತಾಹಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಪಾದಾಸಿಂ, ಪಸನ್ನೋ ಸೇಹಿ ಪಾಣಿಭಿ.

೧೩೨. ‘‘ಪಸನ್ನಚಿತ್ತೋ ಸುಮನೋ, ವೇದಜಾತೋ ಕತಞ್ಜಲೀ;

ಬುದ್ಧಸೇಟ್ಠಂ ನಮಸ್ಸಾಮಿ, ಅಹೋ ಬುದ್ಧಸ್ಸುಳಾರತಾ.

೧೩೩. ‘‘ಅಟ್ಠನ್ನಂ ಪಯಿರೂಪಾಸತಂ, ಭುಞ್ಜಂ ಖೀಣಾಸವಾ ಬಹೂ;

ತುಯ್ಹೇವೇಸೋ ಆನುಭಾವೋ, ಸರಣಂ ತಂ ಉಪೇಮಹಂ.

೧೩೪. ‘‘ಪಿಯದಸ್ಸೀ ಚ ಭಗವಾ, ಲೋಕಜೇಟ್ಠೋ ನರಾಸಭೋ;

ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ, ಇಮಾ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಥ.

೧೩೫. ‘‘‘ಯೋ ಸೋ ಸಙ್ಘಂ ಅಭೋಜೇಸಿ, ಉಜುಭೂತಂ ಸಮಾಹಿತಂ;

ತಥಾಗತಞ್ಚ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಸುಣಾಥ ಮಮ ಭಾಸತೋ.

೧೩೬. ‘‘‘ಸತ್ತವೀಸತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ಸೋ, ದೇವರಜ್ಜಂ ಕರಿಸ್ಸತಿ;

ಸಕಕಮ್ಮಾಭಿರದ್ಧೋ ಸೋ, ದೇವಲೋಕೇ ರಮಿಸ್ಸತಿ.

೧೩೭. ‘‘‘ದಸ ಅಟ್ಠ ಚಕ್ಖತ್ತುಂ [ದಸಞ್ಚಟ್ಠಕ್ಖತ್ಥುಂ (ಸೀ.), ದಸ ಚಟ್ಠಕ್ಖತ್ತುಂ (ಸ್ಯಾ.)] ಸೋ, ಚಕ್ಕವತ್ತೀ ಭವಿಸ್ಸತಿ;

ಪಥಬ್ಯಾ ರಜ್ಜಂ ಪಞ್ಚಸತಂ, ವಸುಧಂ ಆವಸಿಸ್ಸತಿ’.

೧೩೮. ‘‘ಅರಞ್ಞವನಮೋಗ್ಗಯ್ಹ, ಕಾನನಂ ಬ್ಯಗ್ಘಸೇವಿತಂ;

ಪಧಾನಂ ಪದಹಿತ್ವಾನ, ಕಿಲೇಸಾ ಝಾಪಿತಾ ಮಯಾ.

೧೩೯. ‘‘ಅಟ್ಠಾರಸೇ ಕಪ್ಪಸತೇ, ಯಂ ದಾನಮದದಿಂ ತದಾ;

ದುಗ್ಗತಿಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ, ಭತ್ತದಾನಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

೧೪೦. ‘‘ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾ ಚತಸ್ಸೋ, ವಿಮೋಕ್ಖಾಪಿ ಚ ಅಟ್ಠಿಮೇ;

ಛಳಭಿಞ್ಞಾ ಸಚ್ಛಿಕತಾ, ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ’’.

ಇತ್ಥಂ ಸುದಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಸುಮಙ್ಗಲೋ ಥೇರೋ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅಭಾಸಿತ್ಥಾತಿ.

ಸುಮಙ್ಗಲತ್ಥೇರಸ್ಸಾಪದಾನಂ ದಸಮಂ.

ತಸ್ಸುದ್ದಾನಂ –

ಸೀಹಾಸನೀ ಏಕಥಮ್ಭೀ, ನನ್ದೋ ಚ ಚೂಳಪನ್ಥಕೋ;

ಪಿಲಿನ್ದರಾಹುಲೋ ಚೇವ, ವಙ್ಗನ್ತೋ ರಟ್ಠಪಾಲಕೋ.

ಸೋಪಾಕೋ ಮಙ್ಗಲೋ ಚೇವ, ದಸೇವ ದುತಿಯೇ ವಗ್ಗೇ;

ಸತಞ್ಚ ಅಟ್ಠತಿಂಸ ಚ, ಗಾಥಾ ಚೇತ್ಥ ಪಕಾಸಿತಾ.

ಸೀಹಾಸನಿಯವಗ್ಗೋ ದುತಿಯೋ.