(೧೩) ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣಲಕ್ಖಣಂ

೨೧೮. ‘‘ಯಮ್ಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಪುರಿಮಂ ಜಾತಿಂ ಪುರಿಮಂ ಭವಂ ಪುರಿಮಂ ನಿಕೇತಂ ಪುಬ್ಬೇ ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಸಮಾನೋ ಅಕ್ಕೋಧನೋ ಅಹೋಸಿ ಅನುಪಾಯಾಸಬಹುಲೋ, ಬಹುಮ್ಪಿ ವುತ್ತೋ ಸಮಾನೋ ನಾಭಿಸಜ್ಜಿ ನ ಕುಪ್ಪಿ ನ ಬ್ಯಾಪಜ್ಜಿ ನ ಪತಿತ್ಥೀಯಿ, ನ ಕೋಪಞ್ಚ ದೋಸಞ್ಚ ಅಪ್ಪಚ್ಚಯಞ್ಚ ಪಾತ್ವಾಕಾಸಿ. ದಾತಾ ಚ ಅಹೋಸಿ ಸುಖುಮಾನಂ ಮುದುಕಾನಂ ಅತ್ಥರಣಾನಂ ಪಾವುರಣಾನಂ [ಪಾಪುರಣಾನಂ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಖೋಮಸುಖುಮಾನಂ ಕಪ್ಪಾಸಿಕಸುಖುಮಾನಂ ಕೋಸೇಯ್ಯಸುಖುಮಾನಂ ಕಮ್ಬಲಸುಖುಮಾನಂ. ಸೋ ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕಟತ್ತಾ ಉಪಚಿತತ್ತಾ…ಪೇ… ಸೋ ತತೋ ಚುತೋ ಇತ್ಥತ್ತಂ ಆಗತೋ ಸಮಾನೋ ಇಮಂ ಮಹಾಪುರಿಸಲಕ್ಖಣಂ ಪಟಿಲಭತಿ. ಸುವಣ್ಣವಣ್ಣೋ ಹೋತಿ ಕಞ್ಚನಸನ್ನಿಭತ್ತಚೋ.

‘‘ಸೋ ತೇನ ಲಕ್ಖಣೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಸಚೇ ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝಾವಸತಿ, ರಾಜಾ ಹೋತಿ ಚಕ್ಕವತ್ತೀ…ಪೇ… ರಾಜಾ ಸಮಾನೋ ಕಿಂ ಲಭತಿ? ಲಾಭೀ ಹೋತಿ ಸುಖುಮಾನಂ ಮುದುಕಾನಂ ಅತ್ಥರಣಾನಂ ಪಾವುರಣಾನಂ ಖೋಮಸುಖುಮಾನಂ ಕಪ್ಪಾಸಿಕಸುಖುಮಾನಂ ಕೋಸೇಯ್ಯಸುಖುಮಾನಂ ಕಮ್ಬಲಸುಖುಮಾನಂ. ರಾಜಾ ಸಮಾನೋ ಇದಂ ಲಭತಿ… ಬುದ್ಧೋ ಸಮಾನೋ ಕಿಂ ಲಭತಿ? ಲಾಭೀ ಹೋತಿ ಸುಖುಮಾನಂ ಮುದುಕಾನಂ ಅತ್ಥರಣಾನಂ ಪಾವುರಣಾನಂ ಖೋಮಸುಖುಮಾನಂ ಕಪ್ಪಾಸಿಕಸುಖುಮಾನಂ ಕೋಸೇಯ್ಯಸುಖುಮಾನಂ ಕಮ್ಬಲಸುಖುಮಾನಂ. ಬುದ್ಧೋ ಸಮಾನೋ ಇದಂ ಲಭತಿ’’. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ.

೨೧೯. ತತ್ಥೇತಂ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಅಕ್ಕೋಧಞ್ಚ ಅಧಿಟ್ಠಹಿ ಅದಾಸಿ [ಅದಾಸಿ ಚ (ಸೀ. ಪೀ.)],

ದಾನಞ್ಚ ವತ್ಥಾನಿ ಸುಖುಮಾನಿ ಸುಚ್ಛವೀನಿ;

ಪುರಿಮತರಭವೇ ಠಿತೋ ಅಭಿವಿಸ್ಸಜಿ,

ಮಹಿಮಿವ ಸುರೋ ಅಭಿವಸ್ಸಂ.

‘‘ತಂ ಕತ್ವಾನ ಇತೋ ಚುತೋ ದಿಬ್ಬಂ,

ಉಪಪಜ್ಜಿ [ಉಪಪಜ್ಜ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಸುಕತಫಲವಿಪಾಕಮನುಭುತ್ವಾ;

ಕನಕತನುಸನ್ನಿಭೋ ಇಧಾಭಿಭವತಿ,

ಸುರವರತರೋರಿವ ಇನ್ದೋ.

‘‘ಗೇಹಞ್ಚಾವಸತಿ ನರೋ ಅಪಬ್ಬಜ್ಜ,

ಮಿಚ್ಛಂ ಮಹತಿಮಹಿಂ ಅನುಸಾಸತಿ [ಪಸಾಸತಿ (ಸ್ಯಾ.)];

ಪಸಯ್ಹ ಸಹಿಧ ಸತ್ತರತನಂ [ಪಸಯ್ಹ ಅಭಿವಸನ-ವರತರಂ (ಸೀ. ಪೀ.)],

ಪಟಿಲಭತಿ ವಿಮಲ [ವಿಪುಲ (ಸ್ಯಾ.), ವಿಪುಲಂ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಸುಖುಮಚ್ಛವಿಂ ಸುಚಿಞ್ಚ.

‘‘ಲಾಭೀ ಅಚ್ಛಾದನವತ್ಥಮೋಕ್ಖಪಾವುರಣಾನಂ,

ಭವತಿ ಯದಿ ಅನಾಗಾರಿಯತಂ ಉಪೇತಿ;

ಸಹಿತೋ [ಸುಹಿತ (ಸ್ಯಾ.), ಸ ಹಿ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಪುರಿಮಕತಫಲಂ ಅನುಭವತಿ,

ನ ಭವತಿ ಕತಸ್ಸ ಪನಾಸೋ’’ತಿ.