(೧೪) ಕೋಸೋಹಿತವತ್ಥಗುಯ್ಹಲಕ್ಖಣಂ

೨೨೦. ಯಮ್ಪಿ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ತಥಾಗತೋ ಪುರಿಮಂ ಜಾತಿಂ ಪುರಿಮಂ ಭವಂ ಪುರಿಮಂ ನಿಕೇತಂ ಪುಬ್ಬೇ ಮನುಸ್ಸಭೂತೋ ಸಮಾನೋ ಚಿರಪ್ಪನಟ್ಠೇ ಸುಚಿರಪ್ಪವಾಸಿನೋ ಞಾತಿಮಿತ್ತೇ ಸುಹಜ್ಜೇ ಸಖಿನೋ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ. ಮಾತರಮ್ಪಿ ಪುತ್ತೇನ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಪುತ್ತಮ್ಪಿ ಮಾತರಾ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಪಿತರಮ್ಪಿ ಪುತ್ತೇನ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಪುತ್ತಮ್ಪಿ ಪಿತರಾ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಭಾತರಮ್ಪಿ ಭಾತರಾ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಭಾತರಮ್ಪಿ ಭಗಿನಿಯಾ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಭಗಿನಿಮ್ಪಿ ಭಾತರಾ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಭಗಿನಿಮ್ಪಿ ಭಗಿನಿಯಾ ಸಮಾನೇತಾ ಅಹೋಸಿ, ಸಮಙ್ಗೀಕತ್ವಾ [ಸಮಗ್ಗಿಂ ಕತ್ವಾ (ಸೀ. ಸ್ಯಾ. ಪೀ.)] ಚ ಅಬ್ಭನುಮೋದಿತಾ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ತಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸ ಕಟತ್ತಾ…ಪೇ… ಸೋ ತತೋ ಚುತೋ ಇತ್ಥತ್ತಂ ಆಗತೋ ಸಮಾನೋ ಇಮಂ ಮಹಾಪುರಿಸಲಕ್ಖಣಂ ಪಟಿಲಭತಿ – ಕೋಸೋಹಿತವತ್ಥಗುಯ್ಹೋ ಹೋತಿ.

‘‘ಸೋ ತೇನ ಲಕ್ಖಣೇನ ಸಮನ್ನಾಗತೋ ಸಚೇ ಅಗಾರಂ ಅಜ್ಝಾವಸತಿ, ರಾಜಾ ಹೋತಿ ಚಕ್ಕವತ್ತೀ…ಪೇ… ರಾಜಾ ಸಮಾನೋ ಕಿಂ ಲಭತಿ? ಪಹೂತಪುತ್ತೋ ಹೋತಿ, ಪರೋಸಹಸ್ಸಂ ಖೋ ಪನಸ್ಸ ಪುತ್ತಾ ಭವನ್ತಿ ಸೂರಾ ವೀರಙ್ಗರೂಪಾ ಪರಸೇನಪ್ಪಮದ್ದನಾ. ರಾಜಾ ಸಮಾನೋ ಇದಂ ಲಭತಿ… ಬುದ್ಧೋ ಸಮಾನೋ ಕಿಂ ಲಭತಿ? ಪಹೂತಪುತ್ತೋ ಹೋತಿ, ಅನೇಕಸಹಸ್ಸಂ ಖೋ ಪನಸ್ಸ ಪುತ್ತಾ ಭವನ್ತಿ ಸೂರಾ ವೀರಙ್ಗರೂಪಾ ಪರಸೇನಪ್ಪಮದ್ದನಾ. ಬುದ್ಧೋ ಸಮಾನೋ ಇದಂ ಲಭತಿ’’. ಏತಮತ್ಥಂ ಭಗವಾ ಅವೋಚ.

೨೨೧. ತತ್ಥೇತಂ ವುಚ್ಚತಿ –

‘‘ಪುರೇ ಪುರತ್ಥಾ ಪುರಿಮಾಸು ಜಾತಿಸು,

ಚಿರಪ್ಪನಟ್ಠೇ ಸುಚಿರಪ್ಪವಾಸಿನೋ;

ಞಾತೀ ಸುಹಜ್ಜೇ ಸಖಿನೋ ಸಮಾನಯಿ,

ಸಮಙ್ಗಿಕತ್ವಾ ಅನುಮೋದಿತಾ ಅಹು.

‘‘ಸೋ ತೇನ [ಸ ತೇನ (ಕ.)] ಕಮ್ಮೇನ ದಿವಂ ಸಮಕ್ಕಮಿ,

ಸುಖಞ್ಚ ಖಿಡ್ಡಾರತಿಯೋ ಚ ಅನ್ವಭಿ;

ತತೋ ಚವಿತ್ವಾ ಪುನರಾಗತೋ ಇಧ,

ಕೋಸೋಹಿತಂ ವಿನ್ದತಿ ವತ್ಥಛಾದಿಯಂ.

‘‘ಪಹೂತಪುತ್ತೋ ಭವತೀ ತಥಾವಿಧೋ,

ಪರೋಸಹಸ್ಸಞ್ಚ [ಪರೋಸಹಸ್ಸಸ್ಸ (ಸೀ. ಪೀ.)] ಭವನ್ತಿ ಅತ್ರಜಾ;

ಸೂರಾ ಚ ವೀರಾ ಚ [ಸೂರಾ ಚ ವೀರಙ್ಗರೂಪಾ (ಕ.)] ಅಮಿತ್ತತಾಪನಾ,

ಗಿಹಿಸ್ಸ ಪೀತಿಂಜನನಾ ಪಿಯಂವದಾ.

‘‘ಬಹೂತರಾ ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ಇರಿಯತೋ,

ಭವನ್ತಿ ಪುತ್ತಾ ವಚನಾನುಸಾರಿನೋ;

ಗಿಹಿಸ್ಸ ವಾ ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ವಾ ಪುನ,

ತಂ ಲಕ್ಖಣಂ ಜಾಯತಿ ತದತ್ಥಜೋತಕ’’ನ್ತಿ.

ಪಠಮಭಾಣವಾರೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ.