೧೧. ದುತಿಯಸಙ್ಘಭೇದಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೪೧೭-೮. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾತಿ ದುತಿಯಸಙ್ಘಭೇದಸಿಕ್ಖಾಪದಂ. ತತ್ಥ ಅನುವತ್ತಕಾತಿ ತಸ್ಸ ದಿಟ್ಠಿಖನ್ತಿರುಚಿಗ್ಗಹಣೇನ ಅನುಪಟಿಪಜ್ಜನಕಾ. ವಗ್ಗಂ ಅಸಾಮಗ್ಗಿಪಕ್ಖಿಯವಚನಂ ವದನ್ತೀತಿ ವಗ್ಗವಾದಕಾ. ಪದಭಾಜನೇ ಪನ ‘‘ತಸ್ಸ ವಣ್ಣಾಯ ಪಕ್ಖಾಯ ಠಿತಾ ಹೋನ್ತೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ, ತಸ್ಸ ಸಙ್ಘಭೇದಾಯ ಪರಕ್ಕಮನ್ತಸ್ಸ ವಣ್ಣತ್ಥಾಯ ಚ ಪಕ್ಖವುಡ್ಢಿಅತ್ಥಾಯ ಚ ಠಿತಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಯೇ ಹಿ ವಗ್ಗವಾದಕಾ, ತೇ ನಿಯಮೇನ ಈದಿಸಾ ಹೋನ್ತಿ, ತಸ್ಮಾ ಏವಂ ವುತ್ತಂ. ಯಸ್ಮಾ ಪನ ತಿಣ್ಣಂ ಉದ್ಧಂ ಕಮ್ಮಾರಹಾ ನ ಹೋನ್ತಿ, ನ ಹಿ ಸಙ್ಘೋ ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಕಮ್ಮಂ ಕರೋತಿ, ತಸ್ಮಾ ಏಕೋ ವಾ ದ್ವೇ ವಾ ತಯೋ ವಾತಿ ವುತ್ತಂ.

ಜಾನಾತಿ ನೋತಿ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಛನ್ದಾದೀನಿ ಜಾನಾತಿ. ಭಾಸತೀತಿ ‘‘ಏವಂ ಕರೋಮಾ’’ತಿ ಅಮ್ಹೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಭಾಸತಿ. ಅಮ್ಹಾಕಮ್ಪೇತಂ ಖಮತೀತಿ ಯಂ ಸೋ ಕರೋತಿ, ಏತಂ ಅಮ್ಹಾಕಮ್ಪಿ ರುಚ್ಚತಿ.

ಸಮೇತಾಯಸ್ಮನ್ತಾನಂ ಸಙ್ಘೇನಾತಿ ಆಯಸ್ಮನ್ತಾನಂ ಚಿತ್ತಂ ಸಙ್ಘೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮೇತು ಸಮಾಗಚ್ಛತು, ಏಕೀಭಾವಂ ಯಾತೂತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದೇ ವುತ್ತನಯತ್ತಾ ಉತ್ತಾನತ್ಥತ್ತಾ ಚ ಪಾಕಟಮೇವ.

ಸಮುಟ್ಠಾನಾದೀನಿಪಿ ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದಸದಿಸಾನೇವಾತಿ.

ದುತಿಯಸಙ್ಘಭೇದಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.