೧೦. ದಸಮಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೧೦೬೨. ದಸಮೇ – ಪಸಾಖೇತಿ ಅಧೋಕಾಯೇ. ಅಧೋಕಾಯೋ ಹಿ ಯಸ್ಮಾ ತತೋ ರುಕ್ಖಸ್ಸ ಸಾಖಾ ವಿಯ ಉಭೋ ಊರೂ ಪಭಿಜ್ಜಿತ್ವಾ ಗತಾ, ತಸ್ಮಾ ಪಸಾಖೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ.

೧೦೬೫. ಭಿನ್ದಾತಿಆದೀಸು ಸಚೇ ‘‘ಭಿನ್ದ, ಫಾಲೇಹೀ’’ತಿ ಸಬ್ಬಾನಿ ಆಣಾಪೇತಿ, ಸೋ ಚ ತಥೇವ ಕರೋತಿ, ಛ ಆಣತ್ತಿದುಕ್ಕಟಾನಿ ಛ ಚ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಾನಿ ಆಪಜ್ಜತಿ. ಅಥಾಪಿ ಏವಂ ಆಣಾಪೇತಿ – ‘‘ಉಪಾಸಕ, ಯಂಕಿಞ್ಚಿ ಏತ್ಥ ಕಾತಬ್ಬಂ, ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಕರೋಹೀ’’ತಿ, ಸೋ ಚ ಸಬ್ಬಾನಿಪಿ ಭೇದನಾದೀನಿ ಕರೋತಿ; ಏಕವಾಚಾಯ ಛ ದುಕ್ಕಟಾನಿ ಛ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಾನೀತಿ ದ್ವಾದಸ ಆಪತ್ತಿಯೋ. ಸಚೇ ಪನ ಭೇದನಾದೀಸುಪಿ ಏಕಂಯೇವ ವತ್ವಾ ‘‘ಇದಂ ಕರೋಹೀ’’ತಿ ಆಣಾಪೇತಿ, ಸೋ ಚ ಸಬ್ಬಾನಿ ಕರೋತಿ, ಯಂ ಆಣತ್ತಂ, ತಸ್ಸೇವ ಕರಣೇ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ. ಸೇಸೇಸು ಅನಾಪತ್ತಿ. ಸೇಸಂ ಉತ್ತಾನಮೇವ.

ಕಥಿನಸಮುಟ್ಠಾನಂ – ಕಿರಿಯಾಕಿರಿಯಂ, ನೋಸಞ್ಞಾವಿಮೋಕ್ಖಂ, ಅಚಿತ್ತಕಂ, ಪಣ್ಣತ್ತಿವಜ್ಜಂ, ಕಾಯಕಮ್ಮಂ, ವಚೀಕಮ್ಮಂ, ತಿಚಿತ್ತಂ, ತಿವೇದನನ್ತಿ.

ದಸಮಸಿಕ್ಖಾಪದಂ.

ಆರಾಮವಗ್ಗೋ ಛಟ್ಠೋ.