೧. ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೯೭೮. ಚಿತ್ತಾಗಾರವಗ್ಗಸ್ಸ ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದೇ – ರಾಜಾಗಾರನ್ತಿ ರಞ್ಞೋ ಕೀಳನಘರಂ. ಚಿತ್ತಾಗಾರನ್ತಿ ಕೀಳನಚಿತ್ತಸಾಲಂ. ಆರಾಮನ್ತಿ ಕೀಳನಉಪವನಂ. ಉಯ್ಯಾನನ್ತಿ ಕೀಳನುಯ್ಯಾನಂ. ಪೋಕ್ಖರಣೀನ್ತಿ ಕೀಳನಪೋಕ್ಖರಣಿಂ. ತಸ್ಮಾಯೇವ ಪದಭಾಜನೇ ‘‘ಯತ್ಥ ಕತ್ಥಚಿ ರಞ್ಞೋ ಕೀಳಿತು’’ನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ದಸ್ಸನಾಯ ಗಚ್ಛತಿ ಆಪತ್ತಿ ದುಕ್ಕಟಸ್ಸಾತಿ ಏತ್ಥ ಪದವಾರಗಣನಾಯ ದುಕ್ಕಟಂ. ಯತ್ಥ ಠಿತಾ ಪಸ್ಸತೀತಿ ಏತ್ಥ ಪನ ಸಚೇ ಏಕಸ್ಮಿಂಯೇವ ಠಾನೇ ಠಿತಾ ಪದಂ ಅನುದ್ಧರಮಾನಾ ಪಞ್ಚಪಿ ಪಸ್ಸತಿ, ಏಕಮೇವ ಪಾಚಿತ್ತಿಯಂ. ತಂ ತಂ ದಿಸಾಭಾಗಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಪಸ್ಸನ್ತಿಯಾ ಪನ ಪಾಟೇಕ್ಕಾ ಆಪತ್ತಿಯೋ. ಭಿಕ್ಖುಸ್ಸ ಪನ ಸಬ್ಬತ್ಥ ದುಕ್ಕಟಂ.

೯೮೧. ಆರಾಮೇ ಠಿತಾತಿ ಅಜ್ಝಾರಾಮೇ ರಾಜಾಗಾರಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತಿ, ತಾನಿ ಪಸ್ಸನ್ತಿಯಾ ಅನಾಪತ್ತಿ. ಗಚ್ಛನ್ತೀ ವಾ ಆಗಚ್ಛನ್ತೀ ವಾತಿ ಪಿಣ್ಡಪಾತಾದೀನಂ ಅತ್ಥಾಯ ಗಚ್ಛನ್ತಿಯಾ ಮಗ್ಗೋ ಹೋತಿ, ತಾನಿ ಪಸ್ಸತಿ, ಅನಾಪತ್ತಿ. ಸತಿ ಕರಣೀಯೇ ಗನ್ತ್ವಾತಿ ರಞ್ಞೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಕೇನಚಿ ಕರಣೀಯೇನ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಸ್ಸತಿ, ಅನಾಪತ್ತಿ. ಆಪದಾಸೂತಿ ಕೇನಚಿ ಉಪದ್ದುತಾ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಪಸ್ಸತಿ, ಅನಾಪತ್ತಿ. ಸೇಸಂ ಉತ್ತಾನಮೇವ.

ಏಳಕಲೋಮಸಮುಟ್ಠಾನಂ – ಕಿರಿಯಂ, ನೋಸಞ್ಞಾವಿಮೋಕ್ಖಂ, ಅಚಿತ್ತಕಂ, ಲೋಕವಜ್ಜಂ, ಕಾಯಕಮ್ಮಂ, ಅಕುಸಲಚಿತ್ತಂ, ತಿವೇದನನ್ತಿ.

ಪಠಮಸಿಕ್ಖಾಪದಂ.