೩. ಮೋಹನಸಿಕ್ಖಾಪದವಣ್ಣನಾ

೪೪೪. ತತಿಯೇ – ಅನ್ವದ್ಧಮಾಸನ್ತಿ ಅನುಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಅದ್ಧಮಾಸೇ ಅದ್ಧಮಾಸೇ; ಯಸ್ಮಾ ಪನ ಸೋ ಉಪೋಸಥದಿವಸೇ ಉದ್ದಿಸಿಯತಿ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ಅನುಪೋಸಥಿಕ’’ನ್ತಿ ಪದಭಾಜನೇ ವುತ್ತಂ. ಉದ್ದಿಸ್ಸಮಾನೇತಿ ಉದ್ದಿಸಿಯಮಾನೇ. ಯಸ್ಮಾ ಪನ ಸೋ ಪಾತಿಮೋಕ್ಖುದ್ದೇಸಕೇ ಉದ್ದಿಸನ್ತೇ ಉದ್ದಿಸಿಯಮಾನೋ ನಾಮ ಹೋತಿ, ತಸ್ಮಾ ‘‘ಉದ್ದಿಸನ್ತೇ’’ತಿ ಪದಭಾಜನೇ ವುತ್ತಂ. ಯಞ್ಚ ತತ್ಥ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋತಿ ತಸ್ಮಿಂ ಅನಾಚಾರೇ ಚಿಣ್ಣೇ ಯಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪನ್ನೋ. ಯಥಾಧಮ್ಮೋ ಕಾರೇತಬ್ಬೋತಿ ಅಞ್ಞಾಣೇನ ಆಪನ್ನತ್ತಾ ತಸ್ಸಾ ಆಪತ್ತಿಯಾ ಮೋಕ್ಖೋ ನತ್ಥಿ, ಯಥಾ ಪನ ಧಮ್ಮೋ ಚ ವಿನಯೋ ಚ ಠಿತೋ, ತಥಾ ಕಾರೇತಬ್ಬೋ. ದೇಸನಾಗಾಮಿನಿಞ್ಚೇ ಆಪನ್ನೋ ಹೋತಿ, ದೇಸಾಪೇತಬ್ಬೋ, ವುಟ್ಠಾನಗಾಮಿನಿಞ್ಚೇ, ವುಟ್ಠಾಪೇತಬ್ಬೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸಾಧುಕನ್ತಿ ಸುಟ್ಠು. ಅಟ್ಠಿಂಕತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥಿಕಭಾವಂ ಕತ್ವಾ; ಅತ್ಥಿಕೋ ಹುತ್ವಾತಿ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ.

೪೪೭. ಧಮ್ಮಕಮ್ಮೇತಿಆದೀಸು ಮೋಹಾರೋಪನಕಮ್ಮಂ ಅಧಿಪ್ಪೇತಂ. ಸೇಸಮೇತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವ. ತಿಸಮುಟ್ಠಾನಂ – ಕಿರಿಯಂ, ಸಞ್ಞಾವಿಮೋಕ್ಖಂ, ಸಚಿತ್ತಕಂ, ಲೋಕವಜ್ಜಂ, ಕಾಯಕಮ್ಮಂ, ವಚೀಕಮ್ಮಂ, ಅಕುಸಲಚಿತ್ತಂ, ದುಕ್ಖವೇದನನ್ತಿ.

ಮೋಹನಸಿಕ್ಖಾಪದಂ ತತಿಯಂ.