೩. ಗೋಧಸಕ್ಕಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೦೧೯. ತತಿಯೇ ಭಗವಾವ ಏತಂ ಜಾನೇಯ್ಯ ಏತೇಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತಂ ವಾ ಅಸಮನ್ನಾಗತಂ ವಾತಿ ಇದಂ ಸೋ ಸಕ್ಕೋ ತೀಹಿ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತಸ್ಸ ಪುಗ್ಗಲಸ್ಸ ಸೋತಾಪನ್ನಭಾವಂ, ಚತೂಹಿ ವಾ ಧಮ್ಮೇಹಿ ಸಮನ್ನಾಗತಸ್ಸ ಸೋತಾಪನ್ನಭಾವಂ ಭಗವಾವ ಜಾನಾತೀತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೇನ ಆಹ.

ಕೋಚಿದೇವ ಧಮ್ಮಸಮುಪ್ಪಾದೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯಾತಿ ಕಿಞ್ಚಿದೇವ ಕಾರಣಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜೇಯ್ಯ. ಏಕತೋ ಅಸ್ಸ ಭಗವಾ, ಏಕತೋ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋತಿ ಯಸ್ಮಿಂ ಕಾರಣೇ ಉಪ್ಪನ್ನೇ ಭಗವಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೇನ ನಾನಾಲದ್ಧಿಕೋ ಹುತ್ವಾ ಏಕಂ ವಾದಂ ವದನ್ತೋ ಏಕತೋ ಅಸ್ಸ, ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋಪಿ ಏಕಂ ವದನ್ತೋ ಏಕತೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ತೇನೇವಾಹನ್ತಿ ಯಂ ವಾದಂ ತುಮ್ಹೇ ವದೇಥ, ತಮೇವಾಹಂ ಗಣ್ಹೇಯ್ಯನ್ತಿ. ನನು ಚ ಅರಿಯಸಾವಕಸ್ಸ ರತನತ್ತಯೇ ಪಸಾದನಾನತ್ತಂ ನತ್ಥಿ, ಅಥ ಕಸ್ಮಾ ಏಸ ಏವಮಾಹಾತಿ? ಭಗವತೋ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಾಯ. ಏವಞ್ಹಿಸ್ಸ ಹೋತಿ ‘‘ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘೋ ಅತ್ತನೋ ಅಸಬ್ಬಞ್ಞುತಾಯ ಅಜಾನಿತ್ವಾಪಿ ಕಥೇಯ್ಯ, ಸತ್ಥು ಪನ ಅಞ್ಞಾಣಂ ನಾಮ ನತ್ಥೀ’’ತಿ. ತಸ್ಮಾ ಏವಮಾಹ. ಅಞ್ಞತ್ರ ಕಲ್ಯಾಣಾ ಅಞ್ಞತ್ರ ಕುಸಲಾತಿ ಕಲ್ಯಾಣಮೇವ ಕುಸಲಮೇವ ವದಾಮಿ, ನ ಕಲ್ಯಾಣಕುಸಲವಿಮುತ್ತನ್ತಿ. ಅಪಿಚಸ್ಸ ಅನವಜ್ಜನದೋಸೋ ಏಸೋತಿ.