೮. ನಿಗಣ್ಠನಾಟಪುತ್ತಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೩೫೦. ಅಟ್ಠಮೇ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮೀತಿ ಸಯಂ ಆಗತಾಗಮೋ ವಿಞ್ಞಾತಸಾಸನೋ ಅನಾಗಾಮೀ ಅರಿಯಸಾವಕೋ ಸಮಾನೋ ಕಸ್ಮಾ ನಗ್ಗಭೋಗ್ಗಂ ನಿಸ್ಸಿರಿಕಂ ನಿಗಣ್ಠಂ ಉಪಸಙ್ಕಮೀತಿ? ಉಪವಾದಮೋಚನತ್ಥಞ್ಚೇವ ವಾದಾರೋಪನತ್ಥಞ್ಚ. ನಿಗಣ್ಠಾ ಕಿರ ‘‘ಸಮಣಸ್ಸ ಗೋತಮಸ್ಸ ಸಾವಕಾ ಥದ್ಧಖದಿರಖಾಣುಕಸದಿಸಾ, ಕೇನಚಿ ಸದ್ಧಿಂ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಮ್ಪಿ ನ ಕರೋನ್ತೀ’’ತಿ ಉಪವದನ್ತಿ, ತಸ್ಸ ಉಪವಾದಸ್ಸ ಮೋಚನತ್ಥಞ್ಚ, ‘‘ವಾದಞ್ಚಸ್ಸ ಆರೋಪೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಉಪಸಙ್ಕಮಿ. ನ ಖ್ವಾಹಂ ಏತ್ಥ ಭನ್ತೇ ಭಗವತೋ ಸದ್ಧಾಯ ಗಚ್ಛಾಮೀತಿ ಯಸ್ಸ ಞಾಣೇನ ಅಸಚ್ಛಿಕತಂ ಹೋತಿ. ಸೋ ‘‘ಏವಂ ಕಿರೇತ’’ನ್ತಿ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಸದ್ಧಾಯ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯ, ಮಯಾ ಪನ ಞಾಣೇನೇತಂ ಸಚ್ಛಿಕತಂ, ತಸ್ಮಾ ನಾಹಂ ಏತ್ಥ ಭಗವತೋ ಸದ್ಧಾಯ ಗಚ್ಛಾಮೀತಿ ದೀಪೇನ್ತೋ ಏವಮಾಹ.

ಉಲ್ಲೋಕೇತ್ವಾತಿ ಕಾಯಂ ಉನ್ನಾಮೇತ್ವಾ ಕುಚ್ಛಿಂ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಗೀವಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಸಬ್ಬಂ ದಿಸಂ ಪೇಕ್ಖಮಾನೋ ಉಲ್ಲೋಕೇತ್ವಾ. ಬಾಧೇತಬ್ಬಂ ಮಞ್ಞೇಯ್ಯಾತಿ ಯಥಾ ವಿನಿವಿಜ್ಝಿತ್ವಾ ನ ನಿಕ್ಖಮತಿ, ಏವಂ ಪಟಿಬಾಹಿತಬ್ಬಂ ಮಞ್ಞೇಯ್ಯ ಬನ್ಧಿತಬ್ಬಂ ವಾ. ಸಹಧಮ್ಮಿಕಾತಿ ಸಕಾರಣಾ. ಅಥ ಮಂ ಪಟಿಹರೇಯ್ಯಾಸಿ ಸದ್ಧಿಂ ನಿಗಣ್ಠಪರಿಸಾಯಾತಿ ಏತೇಸಂ ಅತ್ಥೇ ಞಾತೇ ಅಥ ಮೇ ನಿಗಣ್ಠಪರಿಸಾಯ ಸದ್ಧಿಂ ಅಭಿಗಚ್ಛೇಯ್ಯಾಸಿ, ಪತೀಹಾರಸ್ಸ ಮೇ ಸನ್ತಿಕಂ ಆಗನ್ತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಆಗತಭಾವಂ ಜಾನಾಪೇಯ್ಯಾಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏಕೋ ಪಞ್ಹೋತಿ ಏಕೋ ಪಞ್ಹಮಗ್ಗೋ, ಏಕಂ ಪಞ್ಹಗವೇಸನನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಏಕೋ ಉದ್ದೇಸೋತಿ ಏಕಂ ನಾಮ ಕಿನ್ತಿ? ಅಯಂ ಏಕೋ ಉದ್ದೇಸೋ. ಏಕಂ ವೇಯ್ಯಾಕರಣನ್ತಿ ‘‘ಸಬ್ಬೇ ಸತ್ತಾ ಆಹಾರಟ್ಠಿತಿಕಾ’’ತಿ (ಖು. ಪಾ. ೪.೧; ಅ. ನಿ. ೧೦.೨೭) ಇದಂ ಏಕಂ ವೇಯ್ಯಾಕರಣಂ. ಏವಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಅತ್ಥೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ.