೪. ಮಹಕಪಾಟಿಹಾರಿಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೩೪೬. ಚತುತ್ಥೇ ಸೇಸಕಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಥಾತಿ ತಸ್ಸ ಕಿರ ಥೇರೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂಯೇವ ಕಂಸಥಾಲಂ ಪಮಜ್ಜಿತ್ವಾ ಪಾಯಾಸಂ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ಅದಂಸು. ಸೋ ಭುತ್ತಪಾಯಾಸೋ ಥೇರೇಹಿಯೇವ ಸದ್ಧಿಂ ಗನ್ತುಕಾಮೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ ‘‘ಘರೇ ತಾವ ಉಪಾಸಿಕಾ ಸೇಸಕಂ ವಿಚಾರೇತಿ, ಇಧ ಪನಿಮೇ ದಾಸಕಮ್ಮಕಾರಾ ಮಯಾ ಅವುತ್ತಾ ನ ವಿಚಾರೇಸ್ಸನ್ತಿ, ಏವಾಯಂ ಪಣೀತಪಾಯಾಸೋ ನಸ್ಸಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ತೇಸಂ ಅನುಜಾನನ್ತೋ ಏವಮಾಹ. ಕುಥಿತನ್ತಿ ಕುಧಿತಂ, ಹೇಟ್ಠಾ ಸನ್ತತ್ತಾಯ ವಾಲಿಕಾಯ ಉಪರಿ ಆತಪೇನ ಚ ಅತಿತಿಖಿಣನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಇದಂ ಪನ ತೇಪಿಟಕೇ ಬುದ್ಧವಚನೇ ಅಸಮ್ಭಿನ್ನಪದಂ. ಪವೇಲಿಯಮಾನೇನಾತಿ ಪಟಿಲಿಯಮಾನೇನ ಸಾಧು ಖ್ವಸ್ಸ ಭನ್ತೇತಿ ‘‘ಫಾಸುವಿಹಾರಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ ನೇಸ’’ನ್ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಏವಮಾಹ.

ಇದ್ಧಾಭಿಸಙ್ಖಾರಂ ಅಭಿಸಙ್ಖರೀತಿ ಅಧಿಟ್ಠಾನಿದ್ಧಿಂ ಅಕಾಸಿ. ಏತ್ಥ ಚ ‘‘ಮನ್ದಮನ್ದೋ ಸೀತಕವಾತೋ ವಾಯತು, ಅಬ್ಭಮಣ್ಡಪಂ ಕತ್ವಾ ದೇವೋ ಏಕಮೇಕಂ ಫುಸಾಯತೂ’’ತಿ ಏವಂ ನಾನಾಪರಿಕಮ್ಮಂ – ‘‘ಸವಾತೋ ದೇವೋ ವಸ್ಸತೂ’’ತಿ ಏವಂ ಅಧಿಟ್ಠಾನಂ ಏಕತೋಪಿ ಹೋತಿ. ‘‘ಸವಾತೋ ದೇವೋ ವಸ್ಸತೂತಿ ಏಕತೋಪರಿಕಮ್ಮಂ, ಮನ್ದಮನ್ದೋ ಸೀತಕವಾತೋ ವಾಯತು, ಅಬ್ಭಮಣ್ಡಪಂ ಕತ್ವಾ ದೇವೋ ಏಕಮೇಕಂ ಫುಸಾಯತೂ’’ತಿ ಏವಂ ನಾನಾಅಧಿಟ್ಠಾನಂ ಹೋತಿ. ವುತ್ತನಯೇನೇವ ನಾನಾಪರಿಕಮ್ಮಂ ನಾನಾಧಿಟ್ಠಾನಂ, ಏಕತೋ ಪರಿಕಮ್ಮಂ ಏಕತೋ ಅಧಿಟ್ಠಾನಮ್ಪಿ ಹೋತಿಯೇವ. ಯಥಾ ತಥಾ ಕರೋನ್ತಸ್ಸ ಪನ ಪಾದಕಜ್ಝಾನತೋ ವುಟ್ಠಾಯ ಕತಪರಿಕಮ್ಮಸ್ಸ ಪರಿಕಮ್ಮಾನನ್ತರೇನ ಮಹಗ್ಗತಅಧಿಟ್ಠಾನಚಿತ್ತೇನೇವ ತಂ ಇಜ್ಝತಿ. ಓಕಾಸೇಸೀತಿ ವಿಪ್ಪಕಿರಿ.