೭. ಉಪಸೇನಆಸೀವಿಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೬೯. ಸತ್ತಮೇ ಸೀತವನೇತಿ ಏವಂನಾಮಕೇ ಸುಸಾನವನೇ. ಸಪ್ಪಸೋಣ್ಡಿಕಪಬ್ಭಾರೇತಿ ಸಪ್ಪಫಣಸದಿಸತಾಯ ಏವಂಲದ್ಧನಾಮೇ ಪಬ್ಭಾರೇ. ಉಪಸೇನಸ್ಸಾತಿ ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿನೋ ಕನಿಟ್ಠಭಾತಿಕಉಪಸೇನತ್ಥೇರಸ್ಸ. ಆಸೀವಿಸೋ ಪತಿತೋ ಹೋತೀತಿ ಥೇರೋ ಕಿರ ಕತಭತ್ತಕಿಚ್ಚೋ ಮಹಾಚೀವರಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಲೇಣಚ್ಛಾಯಾಯ ಮನ್ದಮನ್ದೇನ ವಾತಪಾನವಾತೇನ ಬೀಜಿಯಮಾನೋ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ದುಪಟ್ಟನಿವಾಸನೇ ಸೂಚಿಕಮ್ಮಂ ಕರೋತಿ. ತಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ಲೇಣಚ್ಛದನೇ ದ್ವೇ ಆಸೀವಿಸಪೋತಕಾ ಕೀಳನ್ತಿ. ತೇಸು ಏಕೋ ಪತಿತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಅಂಸಕೂಟೇ ಅವತ್ಥಾಸಿ. ಸೋ ಚ ಫುಟ್ಠವಿಸೋ ಹೋತಿ. ತಸ್ಮಾ ಪತಿತಟ್ಠಾನತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಥೇರಸ್ಸ ಕಾಯೇ ದೀಪಸಿಖಾ ವಿಯ ವಟ್ಟಿಂ ಪರಿಯಾದಿಯಮಾನಮೇವಸ್ಸ ವಿಸಂ ಓತಿಣ್ಣಂ. ಥೇರೋ ವಿಸಸ್ಸ ತಥಾಗಮನಂ ದಿಸ್ವಾ ಕಿಞ್ಚಾಪಿ ತಂ ಪತಿತಮತ್ತಮೇವ ಯಥಾಪರಿಚ್ಛೇದೇನ ಗತಂ, ಅತ್ತನೋ ಪನ ಇದ್ಧಿಬಲೇನ ‘‘ಅಯಂ ಅತ್ತಭಾವೋ ಲೇಣೇ ಮಾ ವಿನಸ್ಸತೂ’’ತಿ ಅಧಿಟ್ಠಹಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಆಮನ್ತೇಸಿ. ಪುರಾಯಂ ಕಾಯೋ ಇಧೇವ ವಿಕಿರತೀತಿ ಯಾವ ನ ವಿಕಿರತಿ, ತಾವ ನಂ ಬಹಿದ್ಧಾ ನೀಹರಥಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಅಞ್ಞಥತ್ತನ್ತಿ ಅಞ್ಞಥಾಭಾವಂ. ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಂ ವಾ ವಿಪರಿಣಾಮನ್ತಿ ಚಕ್ಖುಸೋತಾದೀನಂ ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಂ ಪಕತಿವಿಜಹನಭಾವಂ. ತತ್ಥೇವ ವಿಕಿರೀತಿ ಬಹಿ ನೀಹರಿತ್ವಾ ಠಪಿತಟ್ಠಾನೇ ಮಞ್ಚಕಸ್ಮಿಂಯೇವ ವಿಕಿರಿ.