೪. ಅನುರಾಧಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೮೬. ಚತುತ್ಥೇ ಅರಞ್ಞಕುಟಿಕಾಯನ್ತಿ ತಸ್ಸೇವ ವಿಹಾರಸ್ಸ ಪಚ್ಚನ್ತೇ ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯಂ. ತಂ ತಥಾಗತೋತಿ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಸತ್ಥಾ ತಥಾಗತೋ ತಂ ಸತ್ತಂ ತಥಾಗತಂ. ಅಞ್ಞತ್ರ ಇಮೇಹೀತಿ ತಸ್ಸ ಕಿರ ಏವಂ ಅಹೋಸಿ ‘‘ಇಮೇ ಸಾಸನಸ್ಸ ಪಟಿಪಕ್ಖಾ ಪಟಿವಿಲೋಮಾ, ಯಥಾ ಇಮೇ ಭಣನ್ತಿ, ನ ಏವಂ ಸತ್ಥಾ ಪಞ್ಞಾಪೇಸ್ಸತಿ, ಅಞ್ಞಥಾ ಪಞ್ಞಾಪೇಸ್ಸತೀ’’ತಿ. ತಸ್ಮಾ ಏವಮಾಹ. ಏವಂ ವುತ್ತೇ ತೇ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾತಿ ಏವಂ ಥೇರೇನ ಅತ್ತನೋ ಚ ಪರೇಸಞ್ಚ ಸಮಯಂ ಅಜಾನಿತ್ವಾ ವುತ್ತೇ ಏಕದೇಸೇನ ಸಾಸನಸಮಯಂ ಜಾನನ್ತಾ ಥೇರಸ್ಸ ವಾದೇ ದೋಸಂ ದಾತುಕಾಮಾ ತೇ ಅಞ್ಞತಿತ್ಥಿಯಾ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕಾ ಆಯಸ್ಮನ್ತಂ ಅನುರಾಧಂ ಏತದವೋಚುಂ.

ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಸಿ ಅನುರಾಧಾತಿ ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಕಥಂ ಸುತ್ವಾ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖು ಅತ್ತನೋ ಲದ್ಧಿಯಂ ದೋಸಂ ನ ಜಾನಾತಿ, ಕಾರಕೋ ಪನೇಸ ಯುತ್ತಯೋಗೋ, ಧಮ್ಮದೇಸನಾಯ ಏವ ನಂ ಜಾನಾಪೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ತಿಪರಿವಟ್ಟಂ ದೇಸನಂ ದೇಸೇತುಕಾಮೋ ‘‘ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಸಿ, ಅನುರಾಧಾ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ಅಥಸ್ಸ ತಾಯ ದೇಸನಾಯ ಅರಹತ್ತಪ್ಪತ್ತಸ್ಸ ಅನುಯೋಗವತ್ತಂ ಆರೋಪೇನ್ತೋ ತಂ ಕಿಂ ಮಞ್ಞಸಿ, ಅನುರಾಧ? ರೂಪಂ ತಥಾಗತೋತಿಆದಿಮಾಹ. ದುಕ್ಖಞ್ಚೇವ ಪಞ್ಞಪೇಮಿ, ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಚ ನಿರೋಧನ್ತಿ ವಟ್ಟದುಕ್ಖಞ್ಚೇವ ವಟ್ಟದುಕ್ಖಸ್ಸ ಚ ನಿರೋಧಂ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಪಞ್ಞಪೇಮಿ. ದುಕ್ಖನ್ತಿ ವಾ ವಚನೇನ ದುಕ್ಖಸಚ್ಚಂ ಗಹಿತಂ. ತಸ್ಮಿಂ ಗಹಿತೇ ಸಮುದಯಸಚ್ಚಂ ಗಹಿತಮೇವ ಹೋತಿ, ತಸ್ಸ ಮೂಲತ್ತಾ. ನಿರೋಧನ್ತಿ ವಚನೇನ ನಿರೋಧಸಚ್ಚಂ ಗಹಿತಂ. ತಸ್ಮಿಂ ಗಹಿತೇ ಮಗ್ಗಸಚ್ಚಂ ಗಹಿತಮೇವ ಹೋತಿ ತಸ್ಸ ಉಪಾಯತ್ತಾ. ಇತಿ ಪುಬ್ಬೇ ಚಾಹಂ, ಅನುರಾಧ, ಏತರಹಿ ಚ ಚತುಸಚ್ಚಮೇವ ಪಞ್ಞಪೇಮೀತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಏವಂ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಸುತ್ತೇ ವಟ್ಟವಿವಟ್ಟಮೇವ ಕಥಿತಂ. ಚತುತ್ಥಂ.