೬. ಓವಾದಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೧೪೯. ಛಟ್ಠೇ ಅಹಂ ವಾತಿ ಕಸ್ಮಾ ಆಹ? ಥೇರಂ ಅತ್ತನೋ ಠಾನೇ ಠಪನತ್ಥಂ. ಕಿಂ ಸಾರಿಪುತ್ತಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನಾ ನತ್ಥೀತಿ? ಅತ್ಥಿ. ಏವಂ ಪನಸ್ಸ ಅಹೋಸಿ ‘‘ಇಮೇ ನ ಚಿರಂ ಠಸ್ಸನ್ತಿ, ಕಸ್ಸಪೋ ಪನ ವೀಸವಸ್ಸಸತಾಯುಕೋ, ಸೋ ಮಯಿ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೇ ಸತ್ತಪಣ್ಣಿಗುಹಾಯಂ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮವಿನಯಸಙ್ಗಹಂ ಕತ್ವಾ ಮಮ ಸಾಸನಂ ಪಞ್ಚವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಪರಿಮಾಣಕಾಲಪವತ್ತನಕಂ ಕರಿಸ್ಸತಿ, ಅತ್ತನೋ ತಂ ಠಾನೇ ಠಪೇಮಿ, ಏವಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಸುಸ್ಸೂಸಿತಬ್ಬಂ ಮಞ್ಞಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ. ತಸ್ಮಾ ಏವಮಾಹ. ದುಬ್ಬಚಾತಿ ದುಕ್ಖೇನ ವತ್ತಬ್ಬಾ. ದೋವಚಸ್ಸಕರಣೇಹೀತಿ ದುಬ್ಬಚಭಾವಕರಣೇಹಿ. ಅಪ್ಪದಕ್ಖಿಣಗ್ಗಾಹಿನೋತಿ ಅನುಸಾಸನಿಂ ಸುತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ನ ಗಣ್ಹನ್ತಿ ಯಥಾನುಸಿಟ್ಠಂ ನ ಪಟಿಪಜ್ಜನ್ತಿ, ಅಪ್ಪಟಿಪಜ್ಜನ್ತಾ ವಾಮಗಾಹಿನೋ ನಾಮ ಜಾತಾತಿ ದಸ್ಸೇತಿ. ಅಚ್ಚಾವದನ್ತೇತಿ ಅತಿಕ್ಕಮ್ಮ ವದನ್ತೇ, ಸುತಪರಿಯತ್ತಿಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಅತಿವಿಯ ವಾದಂ ಕರೋನ್ತೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕೋ ಬಹುತರಂ ಭಾಸಿಸ್ಸತೀತಿ ಧಮ್ಮಂ ಕಥೇನ್ತೋ ಕೋ ಬಹುಂ ಭಾಸಿಸ್ಸತಿ, ಕಿಂ ತ್ವಂ, ಉದಾಹು ಅಹನ್ತಿ? ಕೋ ಸುನ್ದರತರನ್ತಿ, ಏಕೋ ಬಹುಂ ಭಾಸನ್ತೋ ಅಸಹಿತಂ ಅಮಧುರಂ ಭಾಸತಿ, ಏಕೋ ಸಹಿತಂ ಮಧುರಂ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ಕೋ ಸುನ್ದರತರ’’ನ್ತಿ? ಏಕೋ ಪನ ಬಹುಞ್ಚ ಸುನ್ದರಞ್ಚ ಕಥೇನ್ತೋ ಚಿರಂ ನ ಭಾಸತಿ, ಲಹುಞ್ಞೇವ ಉಟ್ಠಾತಿ, ಏಕೋ ಅದ್ಧಾನಂ ಪಾಪೇತಿ, ತಂ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ಕೋ ಚಿರತರ’’ನ್ತಿ? ಛಟ್ಠಂ.