೪. ಮಹಾಸಾಲಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೦೦. ಚತುತ್ಥೇ ಲೂಖೋ ಲೂಖಪಾವುರಣೋತಿ ಜಿಣ್ಣೋ ಜಿಣ್ಣಪಾವುರಣೋ. ಉಪಸಙ್ಕಮೀತಿ ಕಸ್ಮಾ ಉಪಸಙ್ಕಮಿ? ತಸ್ಸ ಕಿರ ಘರೇ ಅಟ್ಠಸತಸಹಸ್ಸಧನಂ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಚತುನ್ನಂ ಪುತ್ತಾನಂ ಆವಾಹಂ ಕತ್ವಾ ಚತ್ತಾರಿ ಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ಅದಾಸಿ. ಅಥಸ್ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯಾ ಕಾಲಙ್ಕತಾಯ ಪುತ್ತಾ ಸಮ್ಮನ್ತಯಿಂಸು – ‘‘ಸಚೇ ಅಞ್ಞಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಂ ಆನೇಸ್ಸತಿ, ತಸ್ಸಾ ಕುಚ್ಛಿಯಂ ನಿಬ್ಬತ್ತವಸೇನ ಕುಲಂ ಭಿಜ್ಜಿಸ್ಸತಿ. ಹನ್ದ ನಂ ಮಯಂ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾಮಾ’’ತಿ. ತೇ ಚತ್ತಾರೋಪಿ ಪಣೀತೇಹಿ ಘಾಸಚ್ಛಾದನಾದೀಹಿ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತಾ ಹತ್ಥಪಾದಸಮ್ಬಾಹನಾದೀನಿ ಕರೋನ್ತಾ ಸಙ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಏಕದಿವಸಂ ದಿವಾ ನಿದ್ದಾಯಿತ್ವಾ ವುಟ್ಠಿತಸ್ಸ ಹತ್ಥಪಾದೇ ಸಮ್ಬಾಹಮಾನಾ ಪಾಟಿಯೇಕ್ಕಂ ಘರಾವಾಸೇ ಆದೀನವಂ ವತ್ವಾ – ‘‘ಮಯಂ ತುಮ್ಹೇ ಇಮಿನಾ ನೀಹಾರೇನ ಯಾವಜೀವಂ ಉಪಟ್ಠಹಿಸ್ಸಾಮ, ಸೇಸಧನಮ್ಪಿ ನೋ ದೇಥಾ’’ತಿ ಯಾಚಿಂಸು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಪುನ ಏಕೇಕಸ್ಸ ಸತಸಹಸ್ಸಂ ಸತಸಹಸ್ಸಂ ದತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ನಿವತ್ಥಪಾರುಪನಮತ್ತಂ ಠಪೇತ್ವಾ ಸಬ್ಬಂ ಉಪಭೋಗಪರಿಭೋಗಂ ಚತ್ತಾರೋ ಕೋಟ್ಠಾಸೇ ಕತ್ವಾ ನಿಯ್ಯಾದೇಸಿ. ತಂ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತೋ ಕತಿಪಾಹಂ ಉಪಟ್ಠಹಿ.

ಅಥ ನಂ ಏಕದಿವಸಂ ನ್ಹತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ದ್ವಾರಕೋಟ್ಠಕೇ ಠತ್ವಾ ಸುಣ್ಹಾ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಕಿಂ ತಯಾ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತಸ್ಸ ಸತಂ ವಾ ಸಹಸ್ಸಂ ವಾ ಅತಿರೇಕಂ ದಿನ್ನಮತ್ಥಿ? ನನು ಸಬ್ಬೇಸಂ ದ್ವೇ ದ್ವೇ ಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ ದಿನ್ನಾನಿ, ಕಿಂ ಸೇಸಪುತ್ತಾನಂ ಘರಸ್ಸ ಮಗ್ಗಂ ನ ಜಾನಾಸೀ’’ತಿ? ಸೋ ‘‘ನಸ್ಸ ವಸಲೀ’’ತಿ ಕುಜ್ಝಿತ್ವಾ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಘರಂ ಅಗಮಾಸಿ, ತತೋಪಿ ಕತಿಪಾಹಚ್ಚಯೇನ ಇಮಿನಾವ ಉಪಾಯೇನ ಪಲಾಪಿತೋ ಅಞ್ಞಸ್ಸಾತಿ ಏವಂ ಏಕಘರೇಪಿ ಪವೇಸನಂ ಅಲಭಮಾನೋ ಪಣ್ಡರಙ್ಗಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಾಯ ಚರನ್ತೋ ಕಾಲಾನಮಚ್ಚಯೇನ ಜರಾಜಿಣ್ಣೋ ದುಬ್ಭೋಜನದುಕ್ಖಸೇಯ್ಯಾಹಿ ಮಿಲಾತಸರೀರೋ ಭಿಕ್ಖಾಚಾರತೋ ಆಗಮ್ಮ, ಪೀಠಕಾಯ ನಿಪನ್ನೋ ನಿದ್ದಂ ಓಕ್ಕಮಿತ್ವಾ ವುಟ್ಠಾಯ ನಿಸಿನ್ನೋ ಅತ್ತಾನಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಪುತ್ತೇಸು ಪತಿಟ್ಠಂ ಅಪಸ್ಸನ್ತೋ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಸಮಣೋ ಕಿರ ಗೋತಮೋ ಅಬ್ಭಾಕುಟಿಕೋ ಉತ್ತಾನಮುಖೋ ಸುಖಸಮ್ಭಾಸೋ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಕುಸಲೋ, ಸಕ್ಕಾ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಲಭಿತು’’ನ್ತಿ ನಿವಾಸನಪಾವುರಣಂ ಸಣ್ಠಪೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖಾಭಾಜನಮಾದಾಯ ಯೇನ ಭಗವಾ ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ.

ದಾರೇಹಿ ಸಂಪುಚ್ಛ ಘರಾ ನಿಕ್ಖಾಮೇನ್ತೀತಿ ಸಬ್ಬಂ ಮಮ ಸನ್ತಕಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಮಯ್ಹಂ ನಿದ್ಧನಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಭರಿಯಾಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಮನ್ತಯಿತ್ವಾ ಮಂ ಘರಾ ನಿಕ್ಕಡ್ಢಾಪೇನ್ತಿ.

ನನ್ದಿಸ್ಸನ್ತಿ ನನ್ದಿಜಾತೋ ತುಟ್ಠೋ ಪಮುದಿತೋ ಅಹೋಸಿಂ. ಭವಮಿಚ್ಛಿಸನ್ತಿ ವುಡ್ಢಿಂ ಪತ್ಥಯಿಂ. ಸಾವ ವಾರೇನ್ತಿ ಸೂಕರನ್ತಿ ಯಥಾ ಸುನಖಾ ವಗ್ಗವಗ್ಗಾ ಹುತ್ವಾ ಭುಸ್ಸನ್ತಾ ಭುಸ್ಸನ್ತಾ ಸೂಕರಂ ವಾರೇನ್ತಿ, ಪುನಪ್ಪುನಂ ಮಹಾರವಂ ರವಾಪೇನ್ತಿ, ಏವಂ ದಾರೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಮಂ ಬಹುಂ ವತ್ವಾ ವಿರವನ್ತಂ ಪಲಾಪೇನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಅಸನ್ತಾತಿ ಅಸಪ್ಪುರಿಸಾ. ಜಮ್ಮಾತಿ ಲಾಮಕಾ. ಭಾಸರೇತಿ ಭಾಸನ್ತಿ. ಪುತ್ತರೂಪೇನಾತಿ ಪುತ್ತವೇಸೇನ. ವಯೋಗತನ್ತಿ ತಯೋ ವಯೇ ಗತಂ ಅತಿಕ್ಕನ್ತಂ ಪಚ್ಛಿಮವಯೇ ಠಿತಂ ಮಂ. ಜಹನ್ತೀತಿ ಪರಿಚ್ಚಜನ್ತಿ.

ನಿಬ್ಭೋಗೋತಿ ನಿಪ್ಪರಿಭೋಗೋ. ಖಾದನಾ ಅಪನೀಯತೀತಿ ಅಸ್ಸೋ ಹಿ ಯಾವದೇವ ತರುಣೋ ಹೋತಿ ಜವಸಮ್ಪನ್ನೋ, ತಾವಸ್ಸ ನಾನಾರಸಂ ಖಾದನಂ ದದನ್ತಿ, ಜಿಣ್ಣಂ ನಿಬ್ಭೋಗಂ ತತೋ ಅಪನೇನ್ತಿ, ಅನ್ತಿಮವಯೇ ತಂ ವತ್ತಂ ನ ಲಭತಿ, ಗಾವೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಅಟವಿಯಂ ಸುಕ್ಖತಿಣಾನಿ ಖಾದನ್ತೋ ಚರತಿ. ಯಥಾ ಸೋ ಅಸ್ಸೋ, ಏವಂ ಜಿಣ್ಣಕಾಲೇ ವಿಲುತ್ತಸಬ್ಬಧನತ್ತಾ ನಿಬ್ಭೋಗೋ ಮಾದಿಸೋಪಿ ಬಾಲಕಾನಂ ಪಿತಾ ಥೇರೋ ಪರಘರೇಸು ಭಿಕ್ಖತಿ.

ಯಞ್ಚೇತಿ ನಿಪಾತೋ. ಇದಂ ವುತ್ತಂ ಹೋತಿ – ಯೇ ಮಮ ಪುತ್ತಾ ಅನಸ್ಸವಾ ಅಪ್ಪತಿಸ್ಸಾ ಅವಸವತ್ತಿನೋ, ತೇಹಿ ದಣ್ಡೋವ ಕಿರ ಸೇಯ್ಯೋ ಸುನ್ದರತರೋತಿ. ಇದಾನಿಸ್ಸ ಸೇಯ್ಯಭಾವಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಚಣ್ಡಮ್ಪಿ ಗೋಣನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ.

ಪುರೇ ಹೋತೀತಿ ಅಗ್ಗತೋ ಹೋತಿ, ತಂ ಪುರತೋ ಕತ್ವಾ ಗನ್ತುಂ ಸುಖಂ ಹೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಗಾಧಮೇಧತೀತಿ ಉದಕಂ ಓತರಣಕಾಲೇ ಗಮ್ಭೀರೇ ಉದಕೇ ಪತಿಟ್ಠಂ ಲಭತಿ.

ಪರಿಯಾಪುಣಿತ್ವಾತಿ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ವಾ ವಾಚುಗ್ಗತಾ ಕತ್ವಾ. ಸನ್ನಿಸಿನ್ನೇಸೂತಿ ತಥಾರೂಪೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಸಮಾಗಮದಿವಸೇ ಸಬ್ಬಾಲಙ್ಕಾರಪಟಿಮಣ್ಡಿತೇಸು ಪುತ್ತೇಸು ತಂ ಸಭಂ ಓಗಾಹೇತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಮಜ್ಝೇ ಮಹಾರಹೇ ಆಸನೇ ನಿಸಿನ್ನೇಸು. ಅಭಾಸೀತಿ ‘ಅಯಂ ಮೇ ಕಾಲೋ’ತಿ ಸಭಾಯ ಮಜ್ಝೇ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಹತ್ಥಂ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ, ‘‘ಭೋ ಅಹಂ ತುಮ್ಹಾಕಂ ಗಾಥಾ ಭಾಸಿತುಕಾಮೋ, ಭಾಸಿತೇ ಸುಣಿಸ್ಸಥಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ – ‘‘ಭಾಸ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸುಣೋಮಾ’’ತಿ ವುತ್ತೋ ಠಿತಕೋವ ಅಭಾಸಿ. ‘‘ತೇನ ಚ ಸಮಯೇನ ಮನುಸ್ಸಾನಂ ವತ್ತಂ ಹೋತಿ ಯೋ ಮಾತಾಪಿತೂನಂ ಸನ್ತಕಂ ಖಾದನ್ತೋ ಮಾತಾಪಿತರೋ ನ ಪೋಸೇತಿ, ಸೋ ಮಾರೇತಬ್ಬೋ’’ತಿ. ತಸ್ಮಾ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ತಾ ಪಿತುಪಾದೇಸು ನಿಪತಿತ್ವಾ ‘‘ಜೀವಿತಂ ನೋ ತಾತ, ದೇಹೀ’’ತಿ ಯಾಚಿಂಸು. ಸೋ ಪಿತುಹದಯಸ್ಸ ಪುತ್ತಾನಂ ಮುದುತ್ತಾ ‘‘ಮಾ ಮೇ, ಭೋ, ಬಾಲಕೇ ವಿನಾಸಯಿತ್ಥ, ಪೋಸಿಸ್ಸನ್ತಿ ಮ’’ನ್ತಿ ಆಹ.

ಅಥಸ್ಸ ಪುತ್ತೇ ಮನುಸ್ಸಾ ಆಹಂಸು – ‘‘ಸಚೇ, ಭೋ, ಅಜ್ಜ ಪಟ್ಠಾಯ ಪಿತರಂ ನ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಗ್ಗಿಸ್ಸಥ, ಘಾತೇಸ್ಸಾಮ ವೋ’’ತಿ. ತೇ ಭೀತಾ ಘರಂ ನೇತ್ವಾ ಪಟಿಜಗ್ಗಿಂಸು. ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಅಥ ಖೋ ನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಹಾಸಾಲನ್ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ನೇತ್ವಾತಿ ಪೀಠೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಸಯಂ ಉಕ್ಖಿಪಿತ್ವಾ ನಯಿಂಸು. ನ್ಹಾಪೇತ್ವಾತಿ ಸರೀರಂ ತೇಲೇನ ಅಬ್ಭಞ್ಜಿತ್ವಾ ಉಬ್ಬಟ್ಟೇತ್ವಾ ಗನ್ಧಚುಣ್ಣಾದೀಹಿ ನ್ಹಾಪೇಸುಂ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೋಪಿ ಪಕ್ಕೋಸಾಪೇತ್ವಾ, ‘‘ಅಜ್ಜ ಪಟ್ಠಾಯ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಿತರಂ ಸಮ್ಮಾ ಪಟಿಜಗ್ಗಥ. ಸಚೇ ಪಮಾದಂ ಆಪಜ್ಜಿಸ್ಸಥ, ಘರತೋ ವೋ ನಿಕ್ಕಡ್ಢಿಸ್ಸಾಮಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ, ಪಣೀತಭೋಜನಂ ಭೋಜೇಸುಂ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸುಭೋಜನಞ್ಚ ಸುಖಸೇಯ್ಯಞ್ಚ ಆಗಮ್ಮ ಕತಿಪಾಹಚ್ಚಯೇನ ಸಞ್ಜಾತಬಲೋ ಪೀಣಿತಿನ್ದ್ರಿಯೋ ಅತ್ತಭಾವಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ, ‘‘ಅಯಂ ಮೇ ಸಮ್ಪತ್ತಿ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಲದ್ಧಾ’’ತಿ ಪಣ್ಣಾಕಾರಂ ಆದಾಯ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕಂ ಅಗಮಾಸಿ. ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಅಥ ಖೋ ಸೋತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ಏತದವೋಚಾತಿ ದುಸ್ಸಯುಗಂ ಪಾದಮೂಲೇ ಠಪೇತ್ವಾ ಏತಂ ಅವೋಚ. ಸರಣಗಮನಾವಸಾನೇ ಚಾಪಿ ಭಗವನ್ತಂ ಏವಮಾಹ – ‘‘ಭೋ ಗೋತಮ, ಮಯ್ಹಂ ಪುತ್ತೇಹಿ ಚತ್ತಾರಿ ಧುರಭತ್ತಾನಿ ದಿನ್ನಾನಿ, ತತೋ ಅಹಂ ದ್ವೇ ತುಮ್ಹಾಕಂ ದಮ್ಮಿ, ದ್ವೇ ಸಯಂ ಪರಿಭುಞ್ಜಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ. ಕಲ್ಯಾಣಂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಪಾಟಿಯೇಕ್ಕಂ ಪನ ಮಾ ನಿಯ್ಯಾದೇಹಿ, ಅಮ್ಹಾಕಂ ರುಚ್ಚನಟ್ಠಾನಮೇವ ಗಮಿಸ್ಸಾಮಾತಿ. ‘‘ಏವಂ, ಭೋ’’ತಿ ಖೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭಗವನ್ತಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಘರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪುತ್ತೇ ಆಮನ್ತೇಸಿ ‘‘ತಾತಾ, ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯೋ, ತಸ್ಸ ದ್ವೇ ಧುರಭತ್ತಾನಿ ದಿನ್ನಾನಿ, ತುಮ್ಹೇ ತಸ್ಮಿಂ ಸಮ್ಪತ್ತೇ ಮಾ ಪಮಜ್ಜಥಾ’’ತಿ. ಸಾಧು, ತಾತಾತಿ. ಪುನದಿವಸೇ ಭಗವಾ ಪುಬ್ಬಣ್ಹಸಮಯೇ ಪತ್ತಚೀವರಂ ಆದಾಯ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತಸ್ಸ ನಿವೇಸನದ್ವಾರಂ ಗತೋ. ಸೋ ಸತ್ಥಾರಂ ದಿಸ್ವಾವ ಹತ್ಥತೋ ಪತ್ತಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಘರಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ಮಹಾರಹೇ ಪಲ್ಲಙ್ಕೇ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪಣೀತಭೋಜನಮದಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ಪುನದಿವಸೇ ಇತರಸ್ಸ, ಪುನದಿವಸೇ ಇತರಸ್ಸಾತಿ ಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಸಬ್ಬೇಸಂ ಘರಾನಿ ಅಗಮಾಸಿ. ಸಬ್ಬೇ ತಥೇವ ಸಕ್ಕಾರಂ ಅಕಂಸು.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತಸ್ಸ ಘರೇ ಮಙ್ಗಲಂ ಪಚ್ಚುಪಟ್ಠಿತಂ. ಸೋ ಪಿತರಂ ಆಹ – ‘‘ತಾತ, ಕಸ್ಸ ಮಙ್ಗಲಂ ದೇಮಾ’’ತಿ. ಅಮ್ಹೇ ಅಞ್ಞಂ ನ ಜಾನಾಮ? ನನು ಸಮಣೋ ಗೋತಮೋ ಮಯ್ಹಂ ಸಹಾಯೋತಿ? ತೇನ ಹಿ ತುಮ್ಹೇ ಪಞ್ಚಹಿ ಭಿಕ್ಖುಸತೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸ್ವಾತನಾಯ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ನಿಮನ್ತೇಥಾತಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ತಥಾ ಅಕಾಸಿ. ಭಗವಾ ಅಧಿವಾಸೇತ್ವಾ ಪುನದಿವಸೇ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಪರಿವುತೋ ತಸ್ಸ ಗೇಹದ್ವಾರಂ ಅಗಮಾಸಿ. ಸೋ ಹರಿತುಪಲಿತ್ತಂ ಸಬ್ಬಾಲಙ್ಕಾರಪಟಿಮಣ್ಡಿತಂ ಗೇಹಂ ಸತ್ಥಾರಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ಬುದ್ಧಪ್ಪಮುಖಂ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಂ ಪಞ್ಞತ್ತಾಸನೇಸು ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಅಪ್ಪೋದಕಪಾಯಾಸಞ್ಚೇವ ಖಜ್ಜಕವಿಕತಿಞ್ಚ ಅದಾಸಿ. ಅನ್ತರಭತ್ತಸ್ಮಿಂಯೇವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಸ ಚತ್ತಾರೋಪಿ ಪುತ್ತಾ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಆಹಂಸು – ‘‘ಭೋ ಗೋತಮ, ಮಯಂ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಪಿತರಂ ಪಟಿಜಗ್ಗಾಮ ನಪ್ಪಮಜ್ಜಾಮ, ಪಸ್ಸಥಸ್ಸ ಅತ್ತಭಾವ’’ನ್ತಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ಕಲ್ಯಾಣಂ ವೋ ಕತಂ, ಮಾತಾಪಿತುಪೋಸಕಂ ನಾಮ ಪೋರಾಣಕಪಣ್ಡಿತಾನಂ ಆಚಿಣ್ಣಮೇವಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಮಹಾನಾಗಜಾತಕಂ (ಜಾ. ೧.೧೧.೧ ಆದಯೋ; ಚರಿಯಾ. ೨.೧ ಆದಯೋ) ನಾಮ ಕಥೇತ್ವಾ, ಚತ್ತಾರಿ ಸಚ್ಚಾನಿ ದೀಪೇತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ದೇಸನಾಪರಿಯೋಸಾನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಸದ್ಧಿಂ ಚತೂಹಿ ಪುತ್ತೇಹಿ ಚತೂಹಿ ಚ ಸುಣ್ಹಾಹಿ ದೇಸನಾನುಸಾರೇನ ಞಾಣಂ ಪೇಸೇತ್ವಾ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲೇ ಪತಿಟ್ಠಿತೋ. ತತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸತ್ಥಾ ನ ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ತೇಸಂ ಗೇಹಂ ಅಗಮಾಸೀತಿ. ಚತುತ್ಥಂ.