೧೦. ವೇಖನಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ

೨೭೮. ಏವಂ ಮೇ ಸುತನ್ತಿ ವೇಖನಸಸುತ್ತಂ. ತತ್ಥ ವೇಖನಸೋತಿ ಅಯಂ ಕಿರ ಸಕುಲುದಾಯಿಸ್ಸ ಆಚರಿಯೋ, ಸೋ ‘‘ಸಕುಲುದಾಯೀ ಪರಿಬ್ಬಾಜಕೋ ಪರಮವಣ್ಣಪಞ್ಹೇ ಪರಾಜಿತೋ’’ತಿ ಸುತ್ವಾ ‘‘ಮಯಾ ಸೋ ಸಾಧುಕಂ ಉಗ್ಗಹಾಪಿತೋ, ತೇನಾಪಿ ಸಾಧುಕಂ ಉಗ್ಗಹಿತಂ, ಕಥಂ ನು ಖೋ ಪರಾಜಿತೋ, ಹನ್ದಾಹಂ ಸಯಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಸಮಣಂ ಗೋತಮಂ ಪರಮವಣ್ಣಪಞ್ಹಂ ಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ಜಾನಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ರಾಜಗಹತೋ ಪಞ್ಚಚತ್ತಾಲೀಸಯೋಜನಂ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಯೇನ ಭಗವಾ, ತೇನುಪಸಙ್ಕಮಿ, ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ಪನ ಠಿತಕೋವ ಭಗವತೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಉದಾನಂ ಉದಾನೇಸಿ. ತತ್ಥ ಪುರಿಮಸದಿಸಂ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬಂ.

೨೮೦. ಪಞ್ಚ ಖೋ ಇಮೇತಿ ಕಸ್ಮಾ ಆರಭಿ? ಅಗಾರಿಯೋಪಿ ಏಕಚ್ಚೋ ಕಾಮಗರುಕೋ ಕಾಮಾಧಿಮುತ್ತೋ ಹೋತಿ, ಏಕಚ್ಚೋ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಗರುಕೋ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಾಧಿಮುತ್ತೋ ಹೋತಿ. ಪಬ್ಬಜಿತೋಪಿ ಚ ಏಕಚ್ಚೋ ಕಾಮಗರುಕೋ ಕಾಮಾಧಿಮುತ್ತೋ ಹೋತಿ, ಏಕಚ್ಚೋ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಗರುಕೋ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಾಧಿಮುತ್ತೋ ಹೋತಿ. ಅಯಂ ಪನ ಕಾಮಗರುಕೋ ಕಾಮಾಧಿಮುತ್ತೋ ಹೋತಿ. ಸೋ ಇಮಾಯ ಕಥಾಯ ಕಥಿಯಮಾನಾಯ ಅತ್ತನೋ ಕಾಮಾಧಿಮುತ್ತತ್ತಂ ಸಲ್ಲಕ್ಖೇಸ್ಸತಿ, ಏವಮಸ್ಸಾಯಂ ದೇಸನಾ ಸಪ್ಪಾಯಾ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಇಮಂ ದೇಸನಂ ಆರಭಿ. ಕಾಮಗ್ಗಸುಖನ್ತಿ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಅಧಿಪ್ಪೇತಂ.

೨೮೧. ಪಾಪಿತೋ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಅಜಾನನಭಾವಂ ಪಾಪಿತೋ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ನಾಮಕಂಯೇವ ಸಮ್ಪಜ್ಜತೀತಿ ನಿರತ್ಥಕವಚನಮತ್ತಮೇವ ಸಮ್ಪಜ್ಜತಿ. ತಿಟ್ಠತು ಪುಬ್ಬನ್ತೋ ತಿಟ್ಠತು ಅಪರನ್ತೋತಿ ಯಸ್ಮಾ ತುಯ್ಹಂ ಅತೀತಕಥಾಯ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ ಪುಬ್ಬೇನಿವಾಸಞಾಣಂ ನತ್ಥಿ, ಅನಾಗತಕಥಾಯ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ ದಿಬ್ಬಚಕ್ಖುಞಾಣಂ ನತ್ಥಿ, ತಸ್ಮಾ ಉಭಯಮ್ಪೇತಂ ತಿಟ್ಠತೂತಿ ಆಹ. ಸುತ್ತಬನ್ಧನೇಹೀತಿ ಸುತ್ತಮಯಬನ್ಧನೇಹಿ. ತಸ್ಸ ಹಿ ಆರಕ್ಖತ್ಥಾಯ ಹತ್ಥಪಾದೇಸು ಚೇವ ಗೀವಾಯ ಚ ಸುತ್ತಕಾನಿ ಬನ್ಧನ್ತಿ. ತಾನಿ ಸನ್ಧಾಯೇತಂ ವುತ್ತಂ. ಮಹಲ್ಲಕಕಾಲೇ ಪನಸ್ಸ ತಾನಿ ಸಯಂ ವಾ ಪೂತೀನಿ ಹುತ್ವಾ ಮುಞ್ಚನ್ತಿ, ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ ವಾ ಹರನ್ತಿ.

ಏವಮೇವ ಖೋತಿ ಇಮಿನಾ ಇದಂ ದಸ್ಸೇತಿ – ದಹರಸ್ಸ ಕುಮಾರಸ್ಸ ಸುತ್ತಬನ್ಧನಾನಂ ಅಜಾನನಕಾಲೋ ವಿಯ ಅವಿಜ್ಜಾಯ ಪುರಿಮಾಯ ಕೋಟಿಯಾ ಅಜಾನನಂ, ನ ಹಿ ಸಕ್ಕಾ ಅವಿಜ್ಜಾಯ ಪುರಿಮಕೋಟಿ ಞಾತುಂ, ಮೋಚನಕಾಲೇ ಜಾನನಸದಿಸಂ ಪನ ಅರಹತ್ತಮಗ್ಗೇನ ಅವಿಜ್ಜಾಬನ್ಧನಸ್ಸ ಪಮೋಕ್ಖೋ ಜಾತೋತಿ ಜಾನನಂ. ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಉತ್ತಾನಮೇವಾತಿ.

ಪಪಞ್ಚಸೂದನಿಯಾ ಮಜ್ಝಿಮನಿಕಾಯಟ್ಠಕಥಾಯ

ವೇಖನಸಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ತತಿಯವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.