೬. ಪಠಮಕರಣೀಯವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ಉಚ್ಚಮಿದಂ ಮಣಿಥೂಣನ್ತಿ ಕರಣೀಯವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವಾ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ವಿಹರತಿ ಜೇತವನೇ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಸಾವತ್ಥಿವಾಸೀ ಏಕೋ ಉಪಾಸಕೋ ನ್ಹಾನೋಪಕರಣಾನಿ ಗಹೇತ್ವಾ ಅಚಿರವತಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ನ್ಹತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛನ್ತೋ ಭಗವನ್ತಂ ಸಾವತ್ಥಿಂ ಪಿಣ್ಡಾಯ ಪವಿಸನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಏವಮಾಹ ‘‘ಭನ್ತೇ ಕೇನ ನಿಮನ್ತಿತಾ’’ತಿ. ಭಗವಾ ತುಣ್ಹೀ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಕೇನಚಿ ಅನಿಮನ್ತಿತಭಾವಂ ಞತ್ವಾ ಆಹ ‘‘ಅಧಿವಾಸೇತು ಮೇ, ಭನ್ತೇ, ಭಗವಾ ಭತ್ತಂ ಅನುಕಮ್ಪಂ ಉಪಾದಾಯಾ’’ತಿ. ಅಧಿವಾಸೇಸಿ ಭಗವಾ ತುಣ್ಹೀಭಾವೇನ. ಸೋ ಭಗವನ್ತಂ ಅತ್ತನೋ ಗೇಹಂ ನೇತ್ವಾ ಬುದ್ಧಾರಹಂ ಆಸನಂ ಪಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ತತ್ಥ ಭಗವನ್ತಂ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ಪಣೀತೇನ ಅನ್ನಪಾನೇನ ಸನ್ತಪ್ಪೇಸಿ. ಭಗವಾ ಕತಭತ್ತಕಿಚ್ಚೋ ತಸ್ಸ ಅನುಮೋದನಂ ಕತ್ವಾ ಪಕ್ಕಾಮಿ. ಸೇಸಂ ಅನನ್ತರವಿಮಾನಸದಿಸಂ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೯೨೬. ‘‘ಉಚ್ಚಮಿದಂ ಮಣಿಥೂಣಂ ವಿಮಾನಂ…ಪೇ… ನಾರಿಯೋ ಚ ನಚ್ಚನ್ತಿ ಸುವಣ್ಣಛನ್ನಾ.

೯೨೮. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ… ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೯೩೦. ‘‘ಸೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತಮನೋ…ಪೇ… ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೯೩೧. ‘‘ಕರಣೀಯಾನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ, ಪಣ್ಡಿತೇನ ವಿಜಾನತಾ;

ಸಮ್ಮಗ್ಗತೇಸು ಬುದ್ಧೇಸು, ಯತ್ಥ ದಿನ್ನಂ ಮಹಪ್ಫಲಂ.

೯೩೧. ‘‘ಅತ್ಥಾಯ ವತ ಮೇ ಬುದ್ಧೋ, ಅರಞ್ಞಾ ಗಾಮಮಾಗತೋ;

ಕತ್ಥ ಚಿತ್ತಂ ಪಸಾದೇತ್ವಾ, ತಾವತಿಂಸೂಪಗೋ ಅಹಂ.

೯೩೩. ‘‘ತೇನ ಮೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ…ಪೇ… ವಣ್ಣೋ ಚ ಮೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ.

೯೩೧. ತತ್ಥ ಪಣ್ಡಿತೇನಾತಿ ಸಪ್ಪಞ್ಞೇನ. ವಿಜಾನತಾತಿ ಅತ್ತನೋ ಹಿತಾಹಿತಂ ಜಾನನ್ತೇನ. ಸಮ್ಮಗ್ಗತೇಸೂತಿ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪನ್ನೇಸು, ಬುದ್ಧೇಸೂತಿ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧೇಸು.

೯೩೨. ಅತ್ಥಾಯಾತಿ ಹಿತಾಯ, ವುಡ್ಢಿಯಾ ವಾ. ಅರಞ್ಞಾತಿ ವಿಹಾರತೋ, ಜೇತವನಂ ಸನ್ಧಾಯ ವದತಿ. ತಾವತಿಂಸೂಪಗೋತಿ ತಾವತಿಂಸದೇವಕಾಯಂ, ತಾವತಿಂಸಭವನಂ ವಾ ಉಪ್ಪಜ್ಜನವಸೇನ ಉಪಗತೋ. ಸೇಸಂ ವುತ್ತನಯಮೇವ.

ಕರಣೀಯವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.