೧೩. ಚೂಳರಥವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ದಳ್ಹಧಮ್ಮಾ ನಿಸಾರಸ್ಸಾತಿ ಚೂಳರಥವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವತಿ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೇ ಧಾತುವಿಭಾಗಂ ಕತ್ವಾ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಸತ್ಥು ಥೂಪೇಸು ಪತಿಟ್ಠಾಪಿಯಮಾನೇಸು ಮಹಾಕಸ್ಸಪತ್ಥೇರಪ್ಪಮುಖೇಸು ಧಮ್ಮಂ ಸಙ್ಗಾಯಿತುಂ ಉಚ್ಚಿನಿತ್ವಾ ಗಹಿತೇಸು ಸಾವಕೇಸು ಯಾವ ವಸ್ಸೂಪಗಮನಾ ವೇನೇಯ್ಯಾಪೇಕ್ಖಾಯ ಅತ್ತನೋ ಅತ್ತನೋ ಪರಿಸಾಯ ಸದ್ಧಿಂ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ವಸನ್ತೇಸು ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಕಚ್ಚಾಯನೋ ಪಚ್ಚನ್ತದೇಸೇ ಅಞ್ಞತರಸ್ಮಿಂ ಅರಞ್ಞಾಯತನೇ ವಿಹರತಿ. ತೇನ ಸಮಯೇನ ಅಸ್ಸಕರಟ್ಠೇ ಪೋತಲಿನಗರೇ ಅಸ್ಸಕರಾಜಾ ರಜ್ಜಂ ಕಾರೇತಿ, ತಸ್ಸ ಜೇಟ್ಠಾಯ ದೇವಿಯಾ ಪುತ್ತೋ ಸುಜಾತೋ ನಾಮ ಕುಮಾರೋ ಸೋಳಸವಸ್ಸುದ್ದೇಸಿಕೋ ಕನಿಟ್ಠಾಯ ದೇವಿಯಾ ನಿಬನ್ಧನೇನ ಪಿತರಾ ರಟ್ಠತೋ ಪಬ್ಬಾಜಿತೋ ಅರಞ್ಞಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ವನಚರಕೇ ನಿಸ್ಸಾಯ ಅರಞ್ಞೇ ವಸತಿ. ಸೋ ಕಿರ ಕಸ್ಸಪಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಸಾಸನೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಸೀಲಮತ್ತೇ ಪತಿಟ್ಠಿತೋ ಪುಥುಜ್ಜನಕಾಲಕಿರಿಯಂ ಕತ್ವಾ ತಾವತಿಂಸೇಸು ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ತತ್ಥ ಯಾವತಾಯುಕಂ ಠತ್ವಾ ಅಪರಾಪರಂ ಸುಗತಿಯಂಯೇವ ಪರಿಬ್ಭಮನ್ತೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ಭಗವತೋ ಅಭಿಸಮ್ಬೋಧಿತೋ ತಿಂಸವಸ್ಸೇ ಅಸ್ಸಕರಟ್ಠೇ ಅಸ್ಸಕರಞ್ಞೋ ಅಗ್ಗಮಹೇಸಿಯಾ ಕುಚ್ಛಿಸ್ಮಿಂ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ‘‘ಸುಜಾತೋ’’ತಿಸ್ಸ ನಾಮಂ ಅಹೋಸಿ. ಸೋ ಮಹನ್ತೇನ ಪರಿವಾರೇನ ವಡ್ಢತಿ.

ತಸ್ಸ ಪನ ಮಾತರಿ ಕಾಲಕತಾಯ ರಾಜಾ ಅಞ್ಞಂ ರಾಜಧೀತರಂ ಅಗ್ಗಮಹೇಸಿಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇಸಿ. ಸಾಪಿ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಪುತ್ತಂ ವಿಜಾಯಿ. ತಸ್ಸಾ ರಾಜಾ ಪುತ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಸನ್ನೋ ‘‘ಭದ್ದೇ, ತಯಾ ಇಚ್ಛಿತಂ ವರಂ ಗಣ್ಹಾಹೀ’’ತಿ ವರಂ ಅದಾಸಿ. ಸಾ ಗಹಿತಕಂ ಕತ್ವಾ ಠಪೇತ್ವಾ ಯದಾ ಸುಜಾತಕುಮಾರೋ ಸೋಳಸವಸ್ಸುದ್ದೇಸಿಕೋ ಜಾತೋ, ತದಾ ರಾಜಾನಂ ಆಹ ‘‘ದೇವ, ತುಮ್ಹೇಹಿ ಮಮ ಪುತ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ತುಟ್ಠಚಿತ್ತೇಹಿ ವರೋ ದಿನ್ನೋ, ತಂ ಇದಾನಿ ದೇಥಾ’’ತಿ. ‘‘ಗಣ್ಹ, ದೇವೀ’’ತಿ. ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಪುತ್ತಸ್ಸ ರಜ್ಜಂ ದೇಥಾ’’ತಿ. ‘‘ನಸ್ಸ, ವಸಲಿ, ಮಮ ಜೇಟ್ಠಪುತ್ತೇ ದೇವಕುಮಾರಸದಿಸೇ ಸುಜಾತಕುಮಾರೇ ಠಿತೇ ಕಸ್ಮಾ ಏವಂ ವದಸೀ’’ತಿ ಪಟಿಕ್ಖಿಪಿ. ದೇವೀ ಪುನಪ್ಪುನಂ ನಿಬನ್ಧನಂ ಕರೋನ್ತೀ ಮನಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಏಕದಿವಸಂ ಆಹ ‘‘ದೇವ, ಯದಿ ಸಚ್ಚೇ ತಿಟ್ಠಸಿ, ದೇಹಿ ಏವಾ’’ತಿ. ರಾಜಾ ‘‘ಅನುಪಧಾರೇತ್ವಾ ಮಯಾ ಇಮಿಸ್ಸಾ ವರೋ ದಿನ್ನೋ, ಅಯಞ್ಚ ಏವಂ ವದತೀ’’ತಿ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರೀ ಹುತ್ವಾ ಸುಜಾತಕುಮಾರಂ ಪಕ್ಕೋಸಿತ್ವಾ ತಮತ್ಥಂ ಆರೋಚೇತ್ವಾ ಅಸ್ಸೂನಿ ಪವತ್ತೇಸಿ. ಕುಮಾರೋ ಪಿತರಂ ಸೋಚಮಾನಂ ದಿಸ್ವಾ ದೋಮನಸ್ಸಪ್ಪತ್ತೋ ಅಸ್ಸೂನಿ ಪವತ್ತೇತ್ವಾ ‘‘ಅನುಜಾನಾಹಿ, ದೇವ, ಅಹಂ ಅಞ್ಞತ್ಥ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ರಞ್ಞಾ ‘‘ಅಞ್ಞಂ ತೇ ನಗರಂ ಮಾಪೇಸ್ಸಾಮಿ, ತತ್ಥ ವಸೇಯ್ಯಾಸೀ’’ತಿ ವುತ್ತೇ ಕುಮಾರೋ ನ ಇಚ್ಛಿ. ‘‘ಮಮ ಸಹಾಯಾನಂ ರಾಜೂನಂ ಸನ್ತಿಕೇ ಪೇಸೇಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚ ವುತ್ತೇ ತಮ್ಪಿ ನಾನುಜಾನಿ. ಕೇವಲಂ ‘‘ದೇವ, ಅರಞ್ಞಂ ಗಮಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ರಾಜಾ ಪುತ್ತಂ ಆಲಿಙ್ಗಿತ್ವಾ ಸೀಸೇ ಚುಮ್ಬಿತ್ವಾ ‘‘ಮಮಚ್ಚಯೇನ ಇಧಾಗನ್ತ್ವಾ ರಜ್ಜೇ ಪತಿಟ್ಠಹಾ’’ತಿ ವತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ.

ಸೋ ಅರಞ್ಞಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ವನಚರಕೇ ನಿಸ್ಸಾಯ ವಸನ್ತೋ ಏಕದಿವಸಂ ಮಿಗವಂ ಗತೋ. ತಸ್ಸ ಸಮಣಕಾಲೇ ಸಹಾಯವರೋ ಏಕೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಹಿತೇಸಿತಾಯ ಮಿಗರೂಪೇನ ತಂ ಪಲೋಭೇನ್ತೋ ಧಾವಿತ್ವಾ ಆಯಸ್ಮತೋ ಮಹಾಕಚ್ಚಾಯನಸ್ಸ ವಸನಟ್ಠಾನಸಮೀಪಂ ಪತ್ವಾ ಅನ್ತರಧಾಯಿ. ಸೋ ‘‘ಇಮಂ ಮಿಗಂ ಇದಾನಿ ಗಣ್ಹಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಉಪಧಾವನ್ತೋ ಥೇರಸ್ಸ ವಸನಟ್ಠಾನಂ ಪತ್ವಾ ತಂ ಅಪಸ್ಸನ್ತೋ ಬಹಿ ಪಣ್ಣಸಾಲಾಯ ಥೇರಂ ನಿಸಿನ್ನಂ ದಿಸ್ವಾ ತಸ್ಸ ಸಮೀಪೇ ಚಾಪಕೋಟಿಂ ಓಲುಬ್ಭ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ಥೇರೋ ತಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಆದಿತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಸಬ್ಬಂ ತಸ್ಸ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ ಅನುಗ್ಗಣ್ಹನ್ತೋ ಅಜಾನನ್ತೋ ವಿಯ ಸಙ್ಗಹಂ ಕರೋನ್ತೋ –

೯೮೧. ‘‘ದಳ್ಹಧಮ್ಮಾ ನಿಸಾರಸ್ಸ, ಧನುಂ ಓಲುಬ್ಭ ತಿಟ್ಠಸಿ;

ಖತ್ತಿಯೋ ನುಸಿ ರಾಜಞ್ಞೋ, ಅದು ಲುದ್ದೋ ವನೇಚರೋ’’ತಿ. –

ಪುಚ್ಛಿ. ತತ್ಥ ದಳ್ಹಧಮ್ಮಾತಿ ದಳ್ಹಧನು. ದಳ್ಹಧನು ನಾಮ ದ್ವಿಸಹಸ್ಸಥಾಮಂ ವುಚ್ಚತಿ. ದ್ವಿಸಹಸ್ಸಥಾಮನ್ತಿ ಚ ಯಸ್ಸ ಆರೋಪಿತಸ್ಸ ಜಿಯಾಯ ಬದ್ಧೋ ಲೋಹಸೀಸಾದೀನಂ ಭಾರೋ ದಣ್ಡೇ ಗಹೇತ್ವಾ ಯಾವ ಕಣ್ಡಪ್ಪಮಾಣಾ ಉಕ್ಖಿತ್ತಸ್ಸ ಪಥವಿತೋ ಮುಚ್ಚತಿ. ನಿಸಾರಸ್ಸಾತಿ ನಿರತಿಸಯಸಾರಸ್ಸ ವಿಸಿಟ್ಠಸಾರಸ್ಸ ರುಕ್ಖಸ್ಸ ಧನುಂ, ಸಾರತರರುಕ್ಖಮಯಂ ಧನುನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಓಲುಬ್ಭಾತಿ ಸನ್ನಿರುಮ್ಭಿತ್ವಾ. ರಾಜಞ್ಞೋತಿ ರಾಜಕುಮಾರೋ. ವನೇಚರೋತಿ ವನಚರೋ.

ಅಥ ಸೋ ಅತ್ತಾನಂ ಆವಿಕರೋನ್ತೋ –

೯೮೨. ‘‘ಅಸ್ಸಕಾಧಿಪತಿಸ್ಸಾಹಂ, ಭನ್ತೇ ಪುತ್ತೋ ವನೇಚರೋ;

ನಾಮಂ ಮೇ ಭಿಕ್ಖು ತೇ ಬ್ರೂಮಿ, ಸುಜಾತೋ ಇತಿ ಮಂ ವಿದೂ.

೯೮೩. ‘‘ಮಿಗೇ ಗವೇಸಮಾನೋಹಂ, ಓಗಾಹನ್ತೋ ಬ್ರಹಾವನಂ;

ಮಿಗಂ ತಞ್ಚೇವ ನಾದ್ದಕ್ಖಿಂ, ತಞ್ಚ ದಿಸ್ವಾ ಠಿತೋ ಅಹ’’ನ್ತಿ. –

ಆಹ. ತತ್ಥ ಅಸ್ಸಕಾಧಿಪತಿಸ್ಸಾತಿ ಅಸ್ಸಕರಟ್ಠಾಧಿಪತಿನೋ ಅಸ್ಸಕರಾಜಸ್ಸ. ಭಿಕ್ಖೂತಿ ಥೇರಂ ಆಲಪತಿ. ಮಿಗೇ ಗವೇಸಮಾನೋತಿ ಮಿಗಸೂಕರಾದಿಕೇ ಗವೇಸನ್ತೋ, ಮಿಗವಂ ಚರನ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ ತೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಕರೋನ್ತೋ –

೯೮೪. ‘‘ಸ್ವಾಗತಂ ತೇ ಮಹಾಪುಞ್ಞ, ಅಥೋ ತೇ ಅದುರಾಗತಂ;

ಏತ್ತೋ ಉದಕಮಾದಾಯ, ಪಾದೇ ಪಕ್ಖಾಲಯಸ್ಸು ತೇ.

೯೮೫. ‘‘ಇದಮ್ಪಿ ಪಾನೀಯಂ ಸೀತಂ, ಆಭತಂ ಗಿರಿಗಬ್ಭರಾ;

ರಾಜಪುತ್ತ ತತೋ ಪಿತ್ವಾ, ಸನ್ಥತಸ್ಮಿಂ ಉಪಾವಿಸಾ’’ತಿ. – ಆಹ;

೯೮೪. ತತ್ಥ ಅದುರಾಗತನ್ತಿ ದುರಾಗಮನವಜ್ಜಿತಂ, ಮಹಾಪುಞ್ಞ, ತೇ ಇಧಾಗಮನಂ ಸ್ವಾಗತಂ, ನ ತೇ ಅಪ್ಪಕಮ್ಪಿ ದುರಾಗಮನಂ ಅತ್ಥಿ ತುಯ್ಹಞ್ಚ ಮಯ್ಹಞ್ಚ ಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಜನನತೋತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ‘‘ಅಧುನಾಗತ’’ನ್ತಿಪಿ ಪಾಠೋ, ಇದಾನಿ ಆಗಮನನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ.

೯೮೫. ಸನ್ಥತಸ್ಮಿಂ ಉಪಾವಿಸಾತಿ ಅನನ್ತರಹಿತಾಯ ಭೂಮಿಯಾ ಅನಿಸೀದಿತ್ವಾ ಅಮುಕಸ್ಮಿಂ ತಿಣಸನ್ಥಾರಕೇ ನಿಸೀದಾತಿ.

ತತೋ ರಾಜಕುಮಾರೋ ಥೇರಸ್ಸ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛನ್ತೋ ಆಹ –

೯೮೬. ‘‘ಕಲ್ಯಾಣೀ ವತ ತೇ ವಾಚಾ, ಸವನೀಯಾ ಮಹಾಮುನಿ;

ನೇಲಾ ಅತ್ಥವತೀ ವಗ್ಗು, ಮನ್ತ್ವಾ ಅತ್ಥಞ್ಚ ಭಾಸಸಿ.

೯೮೭. ‘‘ಕಾ ತೇ ರತಿ ವನೇ ವಿಹರತೋ, ಇಸಿನಿಸಭ ವದೇಹಿ ಪುಟ್ಠೋ;

ತವ ವಚನಪಥಂ ನಿಸಾಮಯಿತ್ವಾ, ಅತ್ಥಧಮ್ಮಪದಂ ಸಮಾಚರೇಮಸೇ’’ತಿ.

೯೮೬. ತತ್ಥ ಕಲ್ಯಾಣೀತಿ ಸುನ್ದರಾ ಸೋಭನಾ. ಸವನೀಯಾತಿ ಸೋತುಂ ಯುತ್ತಾ. ನೇಲಾತಿ ನಿದ್ದೋಸಾ. ಅತ್ಥವತೀತಿ ಅತ್ಥಯುತ್ತಾ ದಿಟ್ಠಧಮ್ಮಿಕಾದಿನಾ ಹಿತೇನ ಉಪೇತಾ. ವಗ್ಗೂತಿ ಮಧುರಾ. ಮನ್ತ್ವಾತಿ ಜಾನಿತ್ವಾ ಪಞ್ಞಾಯ ಪರಿಚ್ಛಿನ್ದಿತ್ವಾ. ಅತ್ಥನ್ತಿ ಅತ್ಥತೋ ಅನಪೇತಂ ಏಕನ್ತಹಿತಾವಹಂ.

೯೮೭. ಇಸಿನಿಸಭಾತಿ ಇಸೀಸು ನಿಸಭ ಆಜಾನೀಯಸದಿಸ. ವಚನಪಥನ್ತಿ ವಚನಂ. ವಚನಮೇವ ಹಿ ಅತ್ಥಾಧಿಗಮಸ್ಸ ಉಪಾಯಭಾವತೋ ‘‘ವಚನಪಥ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ. ಅತ್ಥಧಮ್ಮಪದಂ ಸಮಾಚರೇಮಸೇತಿ ಇಧ ಚೇವ ಸಮ್ಪರಾಯೇ ಚ ಅತ್ಥಾವಹಂ ಸೀಲಾದಿಧಮ್ಮಕೋಟ್ಠಾಸಂ ಪಟಿಪಜ್ಜಾಮಸೇ.

ಇದಾನಿ ಥೇರೋ ಅತ್ತನೋ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಂ ತಸ್ಸ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ ವದನ್ತೋ –

೯೮೮. ‘‘ಅಹಿಂಸಾ ಸಬ್ಬಪಾಣೀನಂ, ಕುಮಾರಮ್ಹಾಕ ರುಚ್ಚತಿ;

ಥೇಯ್ಯಾ ಚ ಅತಿಚಾರಾ ಚ, ಮಜ್ಜಪಾನಾ ಚ ಆರತಿ.

೯೮೯. ‘‘ಆರತಿ ಸಮಚರಿಯಾ ಚ, ಬಾಹುಸಚ್ಚಂ ಕತಞ್ಞುತಾ;

ದಿಟ್ಠೇವ ಧಮ್ಮೇ ಪಾಸಂಸಾ, ಧಮ್ಮಾ ಏತೇ ಪಸಂಸಿಯಾ’’ತಿ. – ಆಹ;

೯೮೯. ತತ್ಥ ಆರತಿ ಸಮಚರಿಯಾ ಚಾತಿ ಯಥಾವುತ್ತಾ ಚ ಪಾಪಧಮ್ಮತೋ ಆರತಿ, ಪಟಿವಿರತಿ ಕಾಯಸಮತಾದಿಸಮಚರಿಯಾ ಚ. ಬಾಹುಸಚ್ಚನ್ತಿ ಪರಿಯತ್ತಿಬಾಹುಸಚ್ಚಂ. ಕತಞ್ಞುತಾತಿ ಪರೇಹಿ ಅತ್ತನೋ ಕತಸ್ಸ ಉಪಕಾರಸ್ಸ ಜಾನನಾ. ಪಾಸಂಸಾತಿ ಅತ್ಥಕಾಮೇಹಿ ಕುಲಪುತ್ತೇಹಿ ಪಕಾರತೋ ಆಸಂಸಿತಬ್ಬಾ. ಧಮ್ಮಾ ಏತೇತಿ ಏತೇ ಯಥಾವುತ್ತಾ ಅಹಿಂಸಾದಿಧಮ್ಮಾ. ಪಸಂಸಿಯಾತಿ ವಿಞ್ಞೂಹಿ ಪಸಂಸಿತಬ್ಬಾ.

ಏವಂ ಥೇರೋ ತಸ್ಸ ಅನುಚ್ಛವಿಕಂ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಂ ವತ್ವಾ ಅನಾಗತಂಸಞಾಣೇನ ಆಯುಸಙ್ಖಾರೇ ಓಲೋಕೇನ್ತೋ ‘‘ಪಞ್ಚಮಾಸಮತ್ತಮೇವಾ’’ತಿ ದಿಸ್ವಾ ತಂ ಸಂವೇಜೇತ್ವಾ ದಳ್ಹಂ ತತ್ಥ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪತ್ತಿಯಂ ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತುಂ ಇಮಂ ಗಾಥಮಾಹ –

೯೯೦. ‘‘ಸನ್ತಿಕೇ ಮರಣಂ ತುಯ್ಹಂ, ಓರಂ ಮಾಸೇಹಿ ಪಞ್ಚಹಿ;

ರಾಜಪುತ್ತ ವಿಜಾನಾಹಿ, ಅತ್ತಾನಂ ಪರಿಮೋಚಯಾ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಅತ್ತಾನಂ ಪರಿಮೋಚಯಾತಿ ಅತ್ತಾನಂ ಅಪಾಯದುಕ್ಖತೋ ಮೋಚೇಹಿ.

ತತೋ ಕುಮಾರೋ ಅತ್ತನೋ ಮುತ್ತಿಯಾ ಉಪಾಯಂ ಪುಚ್ಛನ್ತೋ ಆಹ –

೯೯೧. ‘‘ಕತಮಂ ಸ್ವಾಹಂ ಜನಪದಂ ಗನ್ತ್ವಾ, ಕಿಂ ಕಮ್ಮಂ ಕಿಞ್ಚ ಪೋರಿಸಂ;

ಕಾಯ ವಾ ಪನ ವಿಜ್ಜಾಯ, ಭವೇಯ್ಯಂ ಅಜರಾಮರೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಕತಮಂ ಸ್ವಾಹನ್ತಿ ಕತಮಂ ಸು ಅಹಂ, ಕತಮಂ ನೂತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕಿಂ ಕಮ್ಮಂ ಕಿಞ್ಚ ಪೋರಿಸನ್ತಿ ಕತ್ವಾತಿ ವಚನಸೇಸೋ. ಪೋರಿಸನ್ತಿ ಪುರಿಸಕಿಚ್ಚಂ.

ತತೋ ಥೇರೋ ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತುಂ ಇಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಅವೋಚ –

೯೯೨. ‘‘ನ ವಿಜ್ಜತೇ ಸೋ ಪದೇಸೋ, ಕಮ್ಮಂ ವಿಜ್ಜಾ ಚ ಪೋರಿಸಂ;

ಯತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಭವೇ ಮಚ್ಚೋ, ರಾಜಪುತ್ತಾಜರಾಮರೋ.

೯೯೩. ‘‘ಮಹದ್ಧನಾ ಮಹಾಭೋಗಾ, ರಟ್ಠವನ್ತೋಪಿ ಖತ್ತಿಯಾ;

ಪಹೂತಧನಧಞ್ಞಾಸೇ, ತೇಪಿ ನೋ ಅಜರಾಮರಾ.

೯೯೪. ‘‘ಯದಿ ತೇ ಸುತಾ ಅನ್ಧಕವೇಣ್ಡುಪುತ್ತಾ, ಸೂರಾ ವೀರಾ ವಿಕ್ಕನ್ತಪ್ಪಹಾರಿನೋ;

ತೇಪಿ ಆಯುಕ್ಖಯಂ ಪತ್ತಾ, ವಿದ್ಧಸ್ತಾ ಸಸ್ಸತೀಸಮಾ.

೯೯೫. ‘‘ಖತ್ತಿಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವೇಸ್ಸಾ, ಸುದ್ದಾ ಚಣ್ಡಾಲಪುಕ್ಕುಸಾ;

ಏತೇ ಚಞ್ಞೇ ಚ ಜಾತಿಯಾ, ತೇಪಿ ನೋ ಅಜರಾಮರಾ.

೯೯೬. ‘‘ಯೇ ಮನ್ತಂ ಪರಿವತ್ತೇನ್ತಿ, ಛಳಙ್ಗಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಿನ್ತಿತಂ;

ಏತೇ ಚಞ್ಞೇ ಚ ವಿಜ್ಜಾಯ, ತೇಪಿ ನೋ ಅಜರಾಮರಾ.

೯೯೭. ‘‘ಇಸಯೋ ಚಾಪಿ ಯೇ ಸನ್ತಾ, ಸಞ್ಞತತ್ತಾ ತಪಸ್ಸಿನೋ;

ಸರೀರಂ ತೇಪಿ ಕಾಲೇನ, ವಿಜಹನ್ತಿ ತಪಸ್ಸಿನೋ.

೯೯೮. ‘‘ಭಾವಿತತ್ತಾಪಿ ಅರಹನ್ತೋ, ಕತಕಿಚ್ಚಾ ಅನಾಸವಾ;

ನಿಕ್ಖಿಪನ್ತಿ ಇಮಂ ದೇಹಂ, ಪುಞ್ಞಪಾಪಪರಿಕ್ಖಯಾ’’ತಿ.

೯೯೨. ತತ್ಥ ಯತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾತಿ ಯಂ ಪದೇಸಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕಮ್ಮಂ ವಿಜ್ಜಂ ಪೋರಿಸಞ್ಚ ಕಾಯಪಯೋಗೇನ ಇತರಪಯೋಗೇನ ಚ ಉಪಗನ್ತ್ವಾ ಪಾಪುಣಿತ್ವಾ ಭವೇಯ್ಯ ಅಜರಾಮರೋತಿ ಅತ್ಥೋ.

೯೯೩. ಹೇಟ್ಠಿಮಕೋಟಿಯಾ ಕೋಟಿಸತಾದಿಪರಿಮಾಣಂ ಸಂಹರಿತ್ವಾ ಠಪಿತಂ ಮಹನ್ತಂ ಧನಂ ಏತೇಸನ್ತಿ ಮಹದ್ಧನಾ. ಕುಮ್ಭತ್ತಯಾದಿಕಹಾಪಣಪರಿಬ್ಬಯೋ ಮಹನ್ತೋ ಭೋಗೋ ಏತೇಸನ್ತಿ ಮಹಾಭೋಗಾ. ರಟ್ಠವನ್ತೋತಿ ರಟ್ಠಸಾಮಿಕಾ, ಅನೇಕಯೋಜನಪರಿಮಾಣಂ ರಟ್ಠಂ ಪಸಾಸನ್ತಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಖತ್ತಿಯಾತಿ ಖತ್ತಿಯಜಾತಿಕಾ. ಪಹೂತಧನಧಞ್ಞಾಸೇತಿ ಮಹಾಧನಧಞ್ಞಸನ್ನಿಚಯಾ, ಅತ್ತನೋ ಪರಿಸಾಯ ಚ ಸತ್ತಟ್ಠಸಂವಚ್ಛರಪಹೋನಕಧನಧಞ್ಞಸನ್ನಿಚಯಾ. ತೇಪಿ ನೋ ಅಜರಾಮರಾತಿ ಜರಾಮರಣಧಮ್ಮಾ ಏವ, ಮಹದ್ಧನತಾದೀನಿಪಿ ತೇಸಂ ಉಪರಿ ನಿಪತನ್ತಂ ಜರಾಮರಣಂ ನಿವತ್ತೇತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋನ್ತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೯೯೪. ಅನ್ಧಕವೇಣ್ಡುಪುತ್ತಾತಿ ಅನ್ಧಕವೇಣ್ಡುಸ್ಸ ಪುತ್ತಾತಿ ಪಞ್ಞಾತಾ. ಸೂರಾತಿ ಸತ್ತಿಮನ್ತೋ. ವೀರಾತಿ ವೀರಿಯವನ್ತೋ. ವಿಕ್ಕನ್ತಪ್ಪಹಾರಿನೋತಿ ಸೂರವೀರಭಾವೇನೇವ ಪಟಿಸತ್ತುಬಲಂ ವಿಕ್ಕಮ್ಮ ಪಸಯ್ಹ ಪಹರಣಸೀಲಾ. ವಿದ್ಧಸ್ತಾತಿ ವಿನಟ್ಠಾ. ಸಸ್ಸತೀಸಮಾತಿ ಕುಲಪರಮ್ಪರಾಯ ಸಸ್ಸತೀಹಿ ಚನ್ದಸೂರಿಯಾದೀಹಿ ಸಮಾನಾ, ತೇಪಿ ಅಚಿರಕಾಲಪವತ್ತಕುಲನ್ವಯಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

೯೯೫. ಜಾತಿಯಾತಿ ಅತ್ತನೋ ಜಾತಿಯಾ, ವಿಸಿಟ್ಠತರಾ ಪನ ಜಾತಿಪಿ ನೇಸಂ ಜರಾಮರಣಂ ನಿವತ್ತೇತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೯೯೬. ಮನ್ತನ್ತಿ ವೇದಂ. ಛಳಙ್ಗನ್ತಿ ಕಪ್ಪಬ್ಯಾಕರಣನಿರುತ್ತಿಸಿಕ್ಖಾಛನ್ದೋವಿಚಿತಿಜೋತಿಸತ್ಥಸಙ್ಖಾತೇಹಿ ಛಹಿ ಅಙ್ಗೇಹಿ ಛಳಙ್ಗಂ. ಬ್ರಹ್ಮಚಿನ್ತಿತನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮೇಹಿ ಅಟ್ಠಕಾದೀಹಿ ಚಿನ್ತಿತಂ ಪಞ್ಞಾಚಕ್ಖುನಾ ದಿಟ್ಠಂ.

೯೯೭. ಸನ್ತಾತಿ ಉಪಸನ್ತಕಾಯವಚೀಕಮ್ಮನ್ತಾ. ಸಞ್ಞತತ್ತಾತಿ ಸಞ್ಞತಚಿತ್ತಾ. ತಪಸ್ಸಿನೋತಿ ತಪನಿಸ್ಸಿತಾ.

ಇದಾನಿ ಕುಮಾರೋ ಅತ್ತನಾ ಕತ್ತಬ್ಬಂ ವದನ್ತೋ –

೯೯೯. ‘‘ಸುಭಾಸಿತಾ ಅತ್ಥವತೀ, ಗಾಥಾಯೋ ತೇ ಮಹಾಮುನಿ;

ನಿಜ್ಝತ್ತೋಮ್ಹಿ ಸುಭಟ್ಠೇನ, ತ್ವಞ್ಚ ಮೇ ಸರಣಂ ಭವಾ’’ತಿ. –

ಆಹ. ತತ್ಥ ನಿಜ್ಝತ್ತೋಮ್ಹೀತಿ ನಿಜ್ಝಾಪಿತೋ ಧಮ್ಮೋಜಸಞ್ಞಾಯ ಸಞ್ಞತ್ತಿಗತೋ ಅಮ್ಹಿ. ಸುಭಟ್ಠೇನಾತಿ ಸುಟ್ಠು ಭಾಸಿತೇನ.

ತತೋ ಥೇರೋ ತಂ ಅನುಸಾಸನ್ತೋ ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ –

೧೦೦೦. ‘‘ಮಾ ಮಂ ತ್ವಂ ಸರಣಂ ಗಚ್ಛ, ತಮೇವ ಸರಣಂ ವಜ;

ಸಕ್ಯಪುತ್ತಂ ಮಹಾವೀರಂ, ಯಮಹಂ ಸರಣಂ ಗತೋ’’ತಿ.

ತತೋ ರಾಜಕುಮಾರೋ ಆಹ –

೧೦೦೧. ‘‘ಕತರಸ್ಮಿಂ ಸೋ ಜನಪದೇ, ಸತ್ಥಾ ತುಮ್ಹಾಕ ಮಾರಿಸ;

ಅಹಮ್ಪಿ ದಟ್ಠುಂ ಗಚ್ಛಿಸ್ಸಂ, ಜಿನಂ ಅಪ್ಪಟಿಪುಗ್ಗಲ’’ನ್ತಿ.

ಪುನ ಥೇರೋ ಆಹ –

೧೦೦೨. ‘‘ಪುರತ್ಥಿಮಸ್ಮಿಂ ಜನಪದೇ, ಓಕ್ಕಾಕಕುಲಸಮ್ಭವೋ;

ತತ್ಥಾಸಿ ಪುರಿಸಾಜಞ್ಞೋ, ಸೋ ಚ ಖೋ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೋ’’ತಿ.

ತತ್ಥ ಥೇರೇನ ನಿಸಿನ್ನಪದೇಸತೋ ಮಜ್ಝಿಮದೇಸಸ್ಸ ಪಾಚೀನದಿಸಾಭಾಗತ್ತಾ ವುತ್ತಂ ‘‘ಪುರತ್ಥಿಮಸ್ಮಿಂ ಜನಪದೇ’’ತಿ.

ಏವಂ ಸೋ ರಾಜಪುತ್ತೋ ಥೇರಸ್ಸ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಸುತ್ವಾ ಪಸನ್ನಮಾನಸೋ ಸರಣೇಸು ಚ ಸೀಲೇಸು ಚ ಪತಿಟ್ಠಹಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ –

೧೦೦೩. ‘‘ಸಚೇ ಹಿ ಬುದ್ಧೋ ತಿಟ್ಠೇಯ್ಯ, ಸತ್ಥಾ ತುಮ್ಹಾಕ ಮಾರಿಸ;

ಯೋಜನಾನಿ ಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಗಚ್ಛೇಯ್ಯಂ ಪಯಿರುಪಾಸಿತುಂ.

೧೦೦೪. ‘‘ಯತೋ ಚ ಖೋ ಪರಿನಿಬ್ಬುತೋ, ಸತ್ಥಾ ತುಮ್ಹಾಕ ಮಾರಿಸ;

ನಿಬ್ಬುತಮ್ಪಿ ಮಹಾವೀರಂ, ಗಚ್ಛಾಮಿ ಸರಣಂ ಅಹಂ.

೧೦೦೫. ‘‘ಉಪೇಮಿ ಸರಣಂ ಬುದ್ಧಂ, ಧಮ್ಮಞ್ಚಾಪಿ ಅನುತ್ತರಂ;

ಸಙ್ಘಞ್ಚ ನರದೇವಸ್ಸ, ಗಚ್ಛಾಮಿ ಸರಣಂ ಅಹಂ.

೧೦೦೬. ‘‘ಪಾಣಾತಿಪಾತಾ ವಿರಮಾಮಿ ಖಿಪ್ಪಂ, ಲೋಕೇ ಅದಿನ್ನಂ ಪರಿವಜ್ಜಯಾಮಿ;

ಅಮಜ್ಜಪೋ ನೋ ಚ ಮುಸಾ ಭಣಾಮಿ, ಸಕೇನ ದಾರೇನ ಚ ಹೋಮಿ ತುಟ್ಠೋ’’ತಿ.

ಏವಂ ಪನ ತಂ ಸರಣೇಸು ಚ ಸೀಲೇಸು ಚ ಪತಿಟ್ಠಿತಂ ಥೇರೋ ಏವಮಾಹ ‘‘ರಾಜಕುಮಾರ, ತುಯ್ಹಂ ಇಧ ಅರಞ್ಞವಾಸೇನ ಅತ್ಥೋ ನತ್ಥಿ, ನ ಚಿರಂ ತವ ಜೀವಿತಂ, ಪಞ್ಚಮಾಸಬ್ಭನ್ತರೇ ಏವ ಕಾಲಂ ಕರಿಸ್ಸಸಿ, ತಸ್ಮಾ ತವ ಪಿತು ಸನ್ತಿಕಮೇವ ಗನ್ತ್ವಾ ದಾನಾದೀನಿ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕತ್ವಾ ಸಗ್ಗಪರಾಯಣೋ ಭವೇಯ್ಯಾಸೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಸನ್ತಿಕೇ ಧಾತುಯೋ ದತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ. ಸೋ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ‘‘ಅಹಂ, ಭನ್ತೇ, ತುಮ್ಹಾಕಂ ವಚನೇನ ಇತೋ ಗಮಿಸ್ಸಾಮಿ, ತುಮ್ಹೇಹಿಪಿ ಮಯ್ಹಂ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ ತತ್ಥ ಆಗನ್ತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ವತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಅಧಿವಾಸನಂ ವಿದಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಿತು ನಗರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಉಯ್ಯಾನಂ ಪವಿಸಿತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಆಗತಭಾವಂ ರಞ್ಞೋ ನಿವೇದೇಸಿ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ರಾಜಾ ಸಪರಿವಾರೋ ಉಯ್ಯಾನಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಕುಮಾರಂ ಆಲಿಙ್ಗಿತ್ವಾ ಅನ್ತೇಪುರಂ ನೇತ್ವಾ ಅಭಿಸಿಞ್ಚಿತುಕಾಮೋ ಅಹೋಸಿ. ಕುಮಾರೋ ‘‘ದೇವ, ಮಯ್ಹಂ ಅಪ್ಪಕಂ ಆಯು, ಇತೋ ಚತುನ್ನಂ ಮಾಸಾನಂ ಅಚ್ಚಯೇನ ಮರಣಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಕಿಂ ಮೇ ರಜ್ಜೇನ, ತುಮ್ಹೇ ನಿಸ್ಸಾಯ ಪುಞ್ಞಮೇವ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ವತ್ವಾ ಥೇರಸ್ಸ ಗುಣಂ ರತನತ್ತಯಸ್ಸ ಚ ಆನುಭಾವಂ ಪವೇದೇಸಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ರಾಜಾ ಸಂವೇಗಪ್ಪತ್ತೋ ರತನತ್ತಯೇ ಚ ಥೇರೇ ಚ ಪಸನ್ನಮಾನಸೋ ಮಹನ್ತಂ ವಿಹಾರಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ಮಹಾಕಚ್ಚಾಯನತ್ಥೇರಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ ದೂತಂ ಪಾಹೇಸಿ. ಥೇರೋಪಿ ರಾಜಾನಂ ಮಹಾಜನಞ್ಚ ಅನುಗ್ಗಣ್ಹನ್ತೋ ಆಗಚ್ಛಿ. ರಾಜಾ ಚ ಸಪರಿವಾರೋ ದೂರತೋವ ಪಚ್ಚುಗ್ಗಮನಂ ಕತ್ವಾ ಥೇರಂ ವಿಹಾರಂ ಪವೇಸೇತ್ವಾ ಚತೂಹಿ ಪಚ್ಚಯೇಹಿ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತೋ ಸರಣೇಸು ಚ ಸೀಲೇಸು ಚ ಪತಿಟ್ಠಹಿ. ಕುಮಾರೋ ಚ ಸೀಲಾನಿ ಸಮಾದಿಯಿತ್ವಾ ಥೇರಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಚೇವ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಉಪಟ್ಠಹನ್ತೋ ದಾನಾನಿ ದದನ್ತೋ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತೋ ಚತುನ್ನಂ ಮಾಸಾನಂ ಅಚ್ಚಯೇನ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ತಾವತಿಂಸಭವನೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ತಸ್ಸ ಪುಞ್ಞಾನುಭಾವೇನ ಸತ್ತರತನಪಟಿಮಣ್ಡಿತೋ ಸತ್ತಯೋಜನಪ್ಪಮಾಣೋ ರಥೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ, ಅನೇಕಾನಿ ಚಸ್ಸ ಅಚ್ಛರಾಸಹಸ್ಸಾನಿ ಪರಿವಾರೋ ಅಹೋಸಿ.

ರಾಜಾ ಕುಮಾರಸ್ಸ ಸರೀರಸಕ್ಕಾರಂ ಕತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚ ಮಹಾದಾನಂ ಪವತ್ತೇತ್ವಾ ಚೇತಿಯಸ್ಸ ಪೂಜಂ ಅಕಾಸಿ, ತತ್ಥ ಮಹಾಜನೋ ಸನ್ನಿಪತಿ, ಥೇರೋಪಿ ಸಪರಿವಾರೋ ತಂ ಪದೇಸಂ ಉಪಗಞ್ಛಿ. ಅಥ ದೇವಪುತ್ತೋ ಅತ್ತನಾ ಕತಕುಸಲಕಮ್ಮಂ ಓಲೋಕೇತ್ವಾ ಕತಞ್ಞುತಾಯ ‘‘ಗನ್ತ್ವಾ ಥೇರಂ ವನ್ದಿಸ್ಸಾಮಿ, ಸಾಸನಗುಣೇ ಚ ಪಾಕಟೇ ಕರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ದಿಬ್ಬರಥಂ ಆರುಯ್ಹ ಮಹತಾ ಪರಿವಾರೇನ ದಿಸ್ಸಮಾನರೂಪೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ರಥಾ ಓರುಯ್ಹ ಥೇರಸ್ಸ ಪಾದೇ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪಿತರಾ ಸದ್ಧಿಂ ಪಟಿಸನ್ಥಾರಂ ಕತ್ವಾ ಥೇರಂ ಪಯಿರುಪಾಸಮಾನೋ ಅಞ್ಜಲಿಂ ಪಗ್ಗಯ್ಹ ಅಟ್ಠಾಸಿ. ತಂ ಥೇರೋ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಪುಚ್ಛಿ –

೧೦೦೭. ‘‘ಸಹಸ್ಸರಂಸೀವ ಯಥಾಮಹಪ್ಪಭೋ, ದಿಸಂ ಯಥಾ ಭಾತಿ ನಭೇ ಅನುಕ್ಕಮಂ;

ತಥಾಪಕಾರೋ ತವಾಯಂ ಮಹಾರಥೋ, ಸಮನ್ತತೋ ಯೋಜನಸತ್ತಮಾಯತೋ.

೧೦೦೮. ‘‘ಸುವಣ್ಣಪಟ್ಟೇಹಿ ಸಮನ್ತಮೋತ್ಥಟೋ, ಉರಸ್ಸ ಮುತ್ತಾಹಿ ಮಣೀಹಿ ಚಿತ್ತಿತೋ;

ಲೇಖಾ ಸುವಣ್ಣಸ್ಸ ಚ ರೂಪಿಯಸ್ಸ ಚ, ಸೋಭೇನ್ತಿ ವೇಳುರಿಯಮಯಾ ಸುನಿಮ್ಮಿತಾ.

೧೦೦೯. ‘‘ಸೀಸಞ್ಚಿದಂ ವೇಳುರಿಯಸ್ಸ ನಿಮ್ಮಿತಂ, ಯುಗಞ್ಚಿದಂ ಲೋಹಿತಕಾಯ ಚಿತ್ತಿತಂ;

ಯುತ್ತಾ ಸುವಣ್ಣಸ್ಸ ಚ ರೂಪಿಯಸ್ಸ ಚ, ಸೋಭನ್ತಿ ಅಸ್ಸಾ ಚ ಇಮೇ ಮನೋಜವಾ.

೧೦೧೦. ‘‘ಸೋ ತಿಟ್ಠಸಿ ಹೇಮರಥೇ ಅಧಿಟ್ಠಿತೋ, ದೇವಾನಮಿನ್ದೋವ ಸಹಸ್ಸವಾಹನೋ;

ಪುಚ್ಛಾಮಿ ತಾಹಂ ಯಸವನ್ತ ಕೋವಿದಂ, ಕಥಂ ತಯಾ ಲದ್ಧೋ ಅಯಂ ಉಳಾರೋ’’ತಿ.

೧೦೦೭. ತತ್ಥ ಸಹಸ್ಸರಂಸೀತಿ ಸೂರಿಯೋ. ಸೋ ಹಿ ಅನೇಕಸಹಸ್ಸರಂಸಿಮನ್ತತಾಯ ‘‘ಸಹಸ್ಸರಂಸೀ’’ತಿ ವುಚ್ಚತಿ. ಯಥಾಮಹಪ್ಪಭೋತಿ ಅತ್ತನೋ ಮಹತ್ತಸ್ಸ ಅನುರೂಪಪ್ಪಭೋ. ಯಥಾ ಹಿ ಮಹತ್ತೇನ ಸೂರಿಯಮಣ್ಡಲೇನ ಸದಿಸಂ ಜೋತಿಮಣ್ಡಲಂ ನತ್ಥಿ, ಏವಂ ಪಭಾಯಪಿ. ತಥಾ ಹಿ ತಂ ಏಕಸ್ಮಿಂ ಖಣೇ ತೀಸು ಮಹಾದೀಪೇಸು ಆಲೋಕಂ ಫರನ್ತಂ ತಿಟ್ಠತಿ. ದಿಸಂ ಯಥಾ ಭಾತಿ ನಭೇ ಅನುಕ್ಕಮನ್ತಿ ನಭೇ ಆಕಾಸೇ ಯಥೇವ ದಿಸಂ ಅನುಕ್ಕಮನ್ತೋ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ಯಥಾ ಯೇನ ಪಕಾರೇನ ಭಾತಿ ದಿಬ್ಬತಿ ಜೋತತಿ. ತಥಾಪಕಾರೋತಿ ತಾದಿಸಾಕಾರೋ. ತವಾಯನ್ತಿ ತವ ಅಯಂ.

೧೦೦೮. ಸುವಣ್ಣಪಟ್ಟೇಹೀತಿ ಸುವಣ್ಣಮಯೇಹಿ ಪಟ್ಟೇಹಿ. ಸಮನ್ತಮೋತ್ಥಟೋ ಸಮನ್ತತೋ ಛಾದಿತೋ. ಉರಸ್ಸಾತಿ ಉರೋ ಅಸ್ಸ, ರಥಸ್ಸ ಉರೋತಿ ಚ ಈಸಾಮೂಲಂ ವದತಿ. ಲೇಖಾತಿ ವೇಳುರಿಯಮಯಾ ಮಾಲಾಕಮ್ಮಲತಾಕಮ್ಮಾದಿಲೇಖಾ. ತಾಸಂ ಸುವಣ್ಣಪಟ್ಟೇಸು ಚ ರಜತಪಟ್ಟೇಸು ಚ ದಿಸ್ಸಮಾನತ್ತಾ ವುತ್ತಂ ‘‘ಸುವಣ್ಣಸ್ಸ ಚ ರೂಪಿಯಸ್ಸ ಚಾ’’ತಿ. ಸೋಭೇನ್ತೀತಿ ರಥಂ ಸೋಭಯನ್ತಿ.

೧೦೦೯. ಸೀಸನ್ತಿ ರಥಕುಬ್ಬರಸೀಸಂ. ವೇಳುರಿಯಸ್ಸ ನಿಮ್ಮಿತನ್ತಿ ವೇಳುರಿಯೇನ ನಿಮ್ಮಿತಂ, ವೇಳುರಿಯಮಣಿಮಯನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ. ಲೋಹಿತಕಾಯಾತಿ ಲೋಹಿತಕಮಣಿನಾ, ಯೇನ ಕೇನಚಿ ರತ್ತಮಣಿನಾ ವಾ. ಯುತ್ತಾತಿ ಯೋಜಿತಾ, ಅಥ ವಾ ಯೋತ್ತಾ ಸುವಣ್ಣಸ್ಸ ಚ ರೂಪಿಯಸ್ಸ ಚಾತಿ ಸುವಣ್ಣಮಯಾ ಚ ರೂಪಿಯಮಯಾ ಚ ಯೋತ್ತಾ, ಸಙ್ಖಲಿಕಾತಿ ಅತ್ಥೋ.

೧೦೧೦. ಅಧಿಟ್ಠಿತೋತಿ ಅತ್ತನೋ ದೇವಿದ್ಧಿಯಾ ಸಕಲಮಿದಂ ಠಾನಂ ಅಭಿಭವಿತ್ವಾ ಠಿತೋ. ಸಹಸ್ಸವಾಹನೋತಿ ಸಹಸ್ಸಯುತ್ತವಾಹನೋ, ಸಹಸ್ಸಆಜಾನೀಯಯುತ್ತರಥೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ಯಥಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ. ಯಸವನ್ತಾತಿ ಆಲಪನಂ, ಯಸಸ್ಸೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ಕೋವಿದನ್ತಿ ಕುಸಲಞಾಣವನ್ತಂ, ರಥಾರೋಹನೇ ವಾ ಛೇಕಂ. ಅಯಂ ಉಳಾರೋತಿ ಅಯಂ ಉಳಾರೋ ಮಹನ್ತೋ ಯಸೋತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ.

ಏವಂ ಥೇರೇನ ಪುಟ್ಠೋ ದೇವಪುತ್ತೋ ಇಮಾಹಿ ಗಾಥಾಹಿ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ –

೧೦೧೧. ‘‘ಸುಜಾತೋ ನಾಮಹಂ ಭನ್ತೇ, ರಾಜಪುತ್ತೋ ಪುರೇ ಅಹುಂ;

ತ್ವಞ್ಚ ಮಂ ಅನುಕಮ್ಪಾಯ, ಸಞ್ಞಮಸ್ಮಿಂ ನಿವೇಸಯಿ.

೧೦೧೨. ‘‘ಖೀಣಾಯುಕಞ್ಚ ಮಂ ಞತ್ವಾ, ಸರೀರಂ ಪಾದಾಸಿ ಸತ್ಥುನೋ;

ಇಮಂ ಸುಜಾತ ಪೂಜೇಹಿ, ತಂ ತೇ ಅತ್ಥಾಯ ಹೇಹಿತಿ.

೧೦೧೩. ‘‘ತಾಹಂ ಗನ್ಧೇಹಿ ಮಾಲೇಹಿ, ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಸಮುಯ್ಯುತೋ;

ಪಹಾಯ ಮಾನುಸಂ ದೇಹಂ, ಉಪಪನ್ನೋಮ್ಹಿ ನನ್ದನಂ.

೧೦೧೪. ‘‘ನನ್ದನೇ ಚ ವನೇ ರಮ್ಮೇ, ನಾನಾದಿಜಗಣಾಯುತೇ;

ರಮಾಮಿ ನಚ್ಚಗೀತೇಹಿ, ಅಚ್ಛರಾಹಿ ಪುರಕ್ಖತೋ’’ತಿ.

೧೦೧೨-೩. ತತ್ಥ ಸರೀರನ್ತೀ ಸರೀರಧಾತುಂ. ಹೇಹಿತೀತಿ ಭವಿಸ್ಸತಿ. ಸಮುಯ್ಯುತೋತಿ ಸಮ್ಮಾ ಉಯ್ಯುತ್ತೋ, ಯುತ್ತಪ್ಪಯುತ್ತೋತಿ ಅತ್ಥೋ.

ಏವಂ ದೇವಪುತ್ತೋ ಥೇರೇನ ಪುಚ್ಛಿತಮತ್ಥಂ ಕಥೇತ್ವಾ ಥೇರಂ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಪದಕ್ಖಿಣಂ ಕತ್ವಾ ಪಿತರಂ ಆಪುಚ್ಛಿತ್ವಾ ರಥಂ ಆರುಯ್ಹ ದೇವಲೋಕಮೇವ ಗತೋ. ಥೇರೋಪಿ ತಮತ್ಥಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯ ವಿತ್ಥಾರೇನ ಧಮ್ಮಕಥಂ ಕಥೇಸಿ. ಸಾ ಧಮ್ಮಕಥಾ ಮಹಾಜನಸ್ಸ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಅಹೋಸಿ. ಅಥ ಥೇರೋ ತಂ ಸಬ್ಬಂ ಅತ್ತನಾ ಚ ತೇನ ಚ ಕಥಿತನಿಯಾಮೇನೇವ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾಲೇ ಧಮ್ಮಸಙ್ಗಾಹಕಾನಂ ಆರೋಚೇಸಿ, ತೇ ಚ ತಂ ತಥಾ ಸಙ್ಗಹಂ ಆರೋಪೇಸುನ್ತಿ.

ಚೂಳರಥವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.