೧. ದಾಸಿವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ

ದುತಿಯವಗ್ಗೇ ಅಪಿ ಸಕ್ಕೋವ ದೇವಿನ್ದೋತಿ ದಾಸಿವಿಮಾನಂ. ತಸ್ಸ ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಭಗವತಿ ಜೇತವನೇ ವಿಹರನ್ತೇ ಸಾವತ್ಥಿವಾಸೀ ಅಞ್ಞತರೋ ಉಪಾಸಕೋ ಸಮ್ಬಹುಲೇಹಿ ಉಪಾಸಕೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ಸಾಯನ್ಹಸಮಯಂ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಪರಿಸಾಯ ವುಟ್ಠಿತಾಯ ಭಗವನ್ತಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ‘‘ಇತೋ ಪಟ್ಠಾಯ ಅಹಂ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚತ್ತಾರಿ ನಿಚ್ಚಭತ್ತಾನಿ ದಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ಅಥ ನಂ ಭಗವಾ ತದನುಚ್ಛವಿಕಂ ಧಮ್ಮಕಥಂ ಕಥೇತ್ವಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ. ಸೋ ‘‘ಮಯಾ, ಭನ್ತೇ, ಸಙ್ಘಸ್ಸ ಚತ್ತಾರಿ ನಿಚ್ಚಭತ್ತಾನಿ ಪಞ್ಞತ್ತಾನಿ. ಸ್ವೇ ಪಟ್ಠಾಯ ಅಯ್ಯಾ ಮಮ ಗೇಹಂ ಆಗಚ್ಛನ್ತೂ’’ತಿ ಭತ್ತುದ್ದೇಸಕಸ್ಸ ಆರೋಚೇತ್ವಾ ಅತ್ತನೋ ಗೇಹಂ ಗನ್ತ್ವಾ ದಾಸಿಯಾ ತಮತ್ಥಂ ಆಚಿಕ್ಖಿತ್ವಾ ‘‘ತತ್ಥ ತಯಾ ನಿಚ್ಚಕಾಲಂ ಅಪ್ಪಮತ್ತಾಯ ಭವಿತಬ್ಬ’’ನ್ತಿ ಆಹ. ಸಾ ‘‘ಸಾಧೂ’’ತಿ ಸಮ್ಪಟಿಚ್ಛಿ. ಪಕತಿಯಾವ ಸಾ ಸದ್ಧಾಸಮ್ಪನ್ನಾ ಪುಞ್ಞಕಾಮಾ ಸೀಲವತೀ, ತಸ್ಮಾ ದಿವಸೇ ದಿವಸೇ ಕಾಲಸ್ಸೇವ ಉಟ್ಠಾಯ ಪಣೀತಂ ಅನ್ನಪಾನಂ ಪಟಿಯಾದೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂನಂ ನಿಸೀದನಟ್ಠಾನಂ ಸುಸಮ್ಮಟ್ಠಂ ಸುಪರಿಭಣ್ಡಕಂ ಕತ್ವಾ ಆಸನಾನಿ ಪಞ್ಞಾಪೇತ್ವಾ ಭಿಕ್ಖೂ ಉಪಗತೇ ತತ್ಥ ನಿಸೀದಾಪೇತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಗನ್ಧಪುಪ್ಫಧೂಪದೀಪೇಹಿ ಪೂಜೇತ್ವಾ ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಪರಿವಿಸತಿ.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಕತಭತ್ತಕಿಚ್ಚೇ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ ವನ್ದಿತ್ವಾ ಏವಮಾಹ ‘‘ಕಥಂ ನು ಖೋ, ಭನ್ತೇ, ಇತೋ ಜಾತಿಆದಿದುಕ್ಖತೋ ಪರಿಮುತ್ತಿ ಹೋತೀ’’ತಿ. ಭಿಕ್ಖೂ ತಸ್ಸಾ ಸರಣಾನಿ ಚ ಪಞ್ಚ ಸೀಲಾನಿ ಚ ದತ್ವಾ ಕಾಯಸಭಾವಂ ಪಕಾಸೇತ್ವಾ ಪಟಿಕೂಲಮನಸಿಕಾರೇ ನಿಯೋಜೇಸುಂ, ಅಪರೇ ಅನಿಚ್ಚತಾಪಟಿಸಂಯುತ್ತಂ ಧಮ್ಮಕಥಂ ಕಥೇಸುಂ. ಸಾ ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಸೀಲಂ ರಕ್ಖನ್ತೀ ಅನ್ತರನ್ತರಾ ಯೋನಿಸೋ ಮನಸಿಕರೋನ್ತೀ ಏಕದಿವಸಂ ಧಮ್ಮಸ್ಸವನಸಪ್ಪಾಯಂ ಲಭಿತ್ವಾ ಞಾಣಸ್ಸ ಚ ಪರಿಪಕ್ಕತ್ತಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ವಡ್ಢೇತ್ವಾ ಸೋತಾಪತ್ತಿಫಲಂ ಸಚ್ಛಾಕಾಸಿ. ಸಾ ಅಪರೇನ ಸಮಯೇನ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವರಞ್ಞೋ ವಲ್ಲಭಾ ಪರಿಚಾರಿಕಾ ಹುತ್ವಾ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ. ಸಾ ಸಟ್ಠಿತೂರಿಯಸಹಸ್ಸೇಹಿ ಪರಿಚರಿಯಮಾನಾ ಅಚ್ಛರಾಸತಸಹಸ್ಸಪರಿವುತಾ ಮಹನ್ತಂ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ಅನುಭವನ್ತೀ ಪಮುದಾ ಮೋದಮಾನಾ ಸಪರಿವಾರಾ ಉಯ್ಯಾನಾದೀಸು ವಿಚರತಿ. ತಂ ಆಯಸ್ಮಾ ಮಹಾಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೋ ಹೇಟ್ಠಾ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ದಿಸ್ವಾ –

೧೫೭. ‘‘ಅಪಿ ಸಕ್ಕೋವ ದೇವಿನ್ದೋ, ರಮ್ಮೇ ಚಿತ್ತಲತಾವನೇ;

ಸಮನ್ತಾ ಅನುಪರಿಯಾಸಿ, ನಾರೀಗಣಪುರಕ್ಖತಾ;

ಓಭಾಸೇನ್ತೀ ದಿಸಾ ಸಬ್ಬಾ, ಓಸಧೀ ವಿಯ ತಾರಕಾ.

೧೫೮. ‘‘ಕೇನ ತೇತಾದಿಸೋ ವಣ್ಣೋ, ಕೇನ ತೇ ಇಧ ಮಿಜ್ಝತಿ;

ಉಪ್ಪಜ್ಜನ್ತಿ ಚ ತೇ ಭೋಗಾ, ಯೇ ಕೇಚಿ ಮನಸೋ ಪಿಯಾ.

೧೫೯. ‘‘ಪುಚ್ಛಾಮಿ ತಂ ದೇವಿ ಮಹಾನುಭಾವೇ,

ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ ಕಿಮಕಾಸಿ ಪುಞ್ಞಂ;

ಕೇನಾಸಿ ಏವಂ ಜಲಿತಾನುಭಾವಾ,

ವಣ್ಣೋ ಚ ತೇ ಸಬ್ಬದಿಸಾ ಪಭಾಸತೀ’’ತಿ. – ಪುಚ್ಛಿ;

೧೬೦. ‘‘ಸಾ ದೇವತಾ ಅತ್ತಮನಾ, ಮೋಗ್ಗಲ್ಲಾನೇನ ಪುಚ್ಛಿತಾ;

ಪಞ್ಹಂ ಪುಟ್ಠಾ ವಿಯಾಕಾಸಿ, ಯಸ್ಸ ಕಮ್ಮಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ’’.

೧೬೧. ‘‘ಅಹಂ ಮನುಸ್ಸೇಸು ಮನುಸ್ಸಭೂತಾ, ದಾಸೀ ಅಹೋಸಿಂ ಪರಪೇಸ್ಸಿಯಾ ಕುಲೇ.

೧೬೨. ‘‘ಉಪಾಸಿಕಾ ಚಕ್ಖುಮತೋ, ಗೋತಮಸ್ಸ ಯಸಸ್ಸಿನೋ;

ತಸ್ಸಾ ಮೇ ನಿಕ್ಕಮೋ ಆಸಿ, ಸಾಸನೇ ತಸ್ಸ ತಾದಿನೋ.

೧೬೩. ‘‘ಕಾಮಂ ಭಿಜ್ಜತುಯಂ ಕಾಯೋ, ನೇವ ಅತ್ಥೇತ್ಥ ಸಣ್ಠನಂ;

ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಂ ಪಞ್ಚನ್ನಂ, ಮಗ್ಗೋ ಸೋವತ್ಥಿಕೋ ಸಿವೋ.

೧೬೪. ‘‘ಅಕಣ್ಟಕೋ ಅಗಹನೋ, ಉಜು ಸಬ್ಭಿ ಪವೇದಿತೋ;

ನಿಕ್ಕಮಸ್ಸ ಫಲಂ ಪಸ್ಸ, ಯಥಿದಂ ಪಾಪುಣಿತ್ಥಿಕಾ.

೧೬೫. ‘‘ಆಮನ್ತನಿಕಾ ರಞ್ಞೋಮ್ಹಿ, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ವಸವತ್ತಿನೋ;

ಸಟ್ಠಿ ತೂರಿಯಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಪಟಿಬೋಧಂ ಕರೋನ್ತಿ ಮೇ.

೧೬೬. ‘‘ಆಲಮ್ಬೋ ಗಗ್ಗರೋ ಭೀಮೋ, ಸಾಧುವಾದೀ ಚ ಸಂಸಯೋ;

ಪೋಕ್ಖರೋ ಚ ಸುಫಸ್ಸೋ ಚ, ವೀಣಾಮೋಕ್ಖಾ ಚ ನಾರಿಯೋ.

೧೬೭. ‘‘ನನ್ದಾ ಚೇವ ಸುನನ್ದಾ ಚ, ಸೋಣದಿನ್ನಾ ಸುಚಿಮ್ಹಿತಾ;

ಅಲಮ್ಬುಸಾ ಮಿಸ್ಸಕೇಸೀ ಚ, ಪುಣ್ಡರೀಕಾತಿ ದಾರುಣೀ.

೧೬೮. ‘‘ಏಣೀಫಸ್ಸಾ ಸುಫಸ್ಸಾ ಚ, ಸುಭದ್ದಾ ಮುದುವಾದಿನೀ;

ಏತಾ ಚಞ್ಞಾ ಚ ಸೇಯ್ಯಾಸೇ, ಅಚ್ಛರಾನಂ ಪಬೋಧಿಕಾ.

೧೬೯. ‘‘ತಾ ಮಂ ಕಾಲೇನುಪಾಗನ್ತ್ವಾ, ಅಭಿಭಾಸನ್ತಿ ದೇವತಾ;

ಹನ್ದ ನಚ್ಚಾಮ ಗಾಯಾಮ, ಹನ್ದ ತಂ ರಮಯಾಮಸೇ.

೧೭೦. ‘‘ನಯಿದಂ ಅಕತಪುಞ್ಞಾನಂ, ಕತಪುಞ್ಞಾನಮೇವಿದಂ;

ಅಸೋಕಂ ನನ್ದನಂ ರಮ್ಮಂ, ತಿದಸಾನಂ ಮಹಾವನಂ.

೧೭೧. ‘‘ಸುಖಂ ಅಕತಪುಞ್ಞಾನಂ, ಇಧ ನತ್ಥಿ ಪರತ್ಥ ಚ;

ಸುಖಞ್ಚ ಕತಪುಞ್ಞಾನಂ, ಇಧ ಚೇವ ಪರತ್ಥ ಚ.

೧೭೨. ‘‘ತೇಸಂ ಸಹಬ್ಯಕಾಮಾನಂ, ಕತ್ತಬ್ಬಂ ಕುಸಲಂ ಬಹುಂ;

ಕತಪುಞ್ಞಾ ಹಿ ಮೋದನ್ತಿ, ಸಗ್ಗೇ ಭೋಗಸಮಙ್ಗಿನೋ’’ತಿ. – ದೇವತಾ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ;

೧೫೭. ತತ್ಥ ಅಪಿ ಸಕ್ಕೋವ ದೇವಿನ್ದೋತಿ ಅಪಿಸದ್ದೋ ಸಮ್ಭಾವನಾಯಂ, ಇವಸದ್ದೋ ಇಕಾರಲೋಪಂ ಕತ್ವಾ ವುತ್ತೋ ಉಪಮಾಯಂ, ತಸ್ಮಾ ಯಥಾ ನಾಮ ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋತಿ ಅತ್ಥೋ. ಸಕ್ಕಸಮಭಾವೋ ತಿಸ್ಸಾ ದೇವತಾಯ ಪರಿವಾರಸಮ್ಪತ್ತಿದಸ್ಸನತ್ಥಂ ವುತ್ತೋ. ಕೇಚಿ ‘‘ಅಪೀತಿ ನಿಪಾತಮತ್ತ’’ನ್ತಿ ವದನ್ತಿ. ಚಿತ್ತಲತಾವನೇತಿ ಚಿತ್ತಾಯ ನಾಮ ದೇವಧೀತಾಯ ಪುಞ್ಞಾನುಭಾವೇನ ನಿಬ್ಬತ್ತೇ, ಚಿತ್ತಾನಂ ವಾ ವಿಚಿತ್ತಪುಪ್ಫಫಲಾದಿವಿಸೇಸಯುತ್ತಾನಂ ಸನ್ತಾನಕವಲ್ಲಿಆದೀನಂ ತತ್ಥ ಯೇಭುಯ್ಯತಾಯ ಚಿತ್ತಲತಾವನನ್ತಿ ಲದ್ಧನಾಮೇ ದೇವುಯ್ಯಾನೇ.

೧೬೧. ಪರಪೇಸ್ಸಿಯಾತಿ ಪರೇಸಂ ಕುಲೇ ತಸ್ಮಿಂ ತಸ್ಮಿಂ ಕಿಚ್ಚೇ ಪೇಸನಿಯಾ, ಪರೇಸಂ ವೇಯ್ಯಾವಚ್ಚಕಾರೀತಿ ಅತ್ಥೋ.

೧೬೨. ತಸ್ಸಾ ಮೇ ನಿಕ್ಕಮೋ ಆಸಿ, ಸಾಸನೇ ತಸ್ಸ ತಾದಿನೋತಿ ತಸ್ಸಾ ದಾಸಿಯಾಪಿ ಸಮಾನಾಯ ಪಞ್ಚಹಿ ಚಕ್ಖೂಹಿ ಚಕ್ಖುಮತೋ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಉಪಾಸಿಕಾ ಹುತ್ವಾ ಸೋಳಸ ವಸ್ಸಾನಿ ಸೀಲಂ ರಕ್ಖನ್ತಿಯಾ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಞ್ಚ ಮನಸಿ ಕರೋನ್ತಿಯಾ ಮನಸಿಕಾರಾನುಭಾವೇನ ಮೇ ಮಯ್ಹಂ ಉಪ್ಪಜ್ಜಮಾನೇ ಸತ್ತತಿಂಸಬೋಧಿಪಕ್ಖಿಯಧಮ್ಮಸಙ್ಖಾತೇ ಇಟ್ಠಾದೀಸು ತಾದಿಲಕ್ಖಣಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ತಾದಿನೋ ಸತ್ಥು ಸಾಸನೇ ತಪ್ಪರಿಯಾಪನ್ನೋಯೇವ ಸಂಕಿಲೇಸಪಕ್ಖತೋ ನಿಕ್ಕಮನೇನ ‘‘ನಿಕ್ಕಮೋ’’ತಿ ಲದ್ಧನಾಮೋ ಸಮ್ಮಾವಾಯಾಮೋ ಆಸಿ ಅಹೋಸಿ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ.

೧೬೩-೪. ತಸ್ಸ ಪನ ನಿಕ್ಕಮಸ್ಸ ಪುಬ್ಬಭಾಗಸ್ಸ ಪವತ್ತಾಕಾರಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಕಾಮಂ ಭಿಜ್ಜತುಯಂ ಕಾಯೋ, ನೇವ ಅತ್ಥೇತ್ಥ ಸಣ್ಠನನ್ತಿ ವುತ್ತಂ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಯದಿಪಿ ಮೇ ಅಯಂ ಕಾಯೋ ಭಿಜ್ಜತು ವಿನಸ್ಸತು, ತತ್ಥ ಕಿಞ್ಚಿಮತ್ತಮ್ಪಿ ಅಪೇಕ್ಖಂ ಅಕರೋನ್ತೀ ಏತ್ಥ ಏತಸ್ಮಿಂ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಾನುಯೋಗೇ ನೇವ ಅತ್ಥಿ, ಮೇ ವೀರಿಯಸ್ಸ ಸಣ್ಠನಂ ಸಿಥಿಲೀಕರಣನ್ತಿ ವೀರಿಯಂ ಸಮುತ್ತೇಜೇನ್ತೀ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಉಸ್ಸುಕ್ಕಾಪೇಸಿನ್ತಿ.

ಇದಾನಿ ತಥಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಉಸ್ಸುಕ್ಕಾಪೇತ್ವಾ ಪಟಿಲದ್ಧಗುಣಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೀ –

‘‘ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಂ ಪಞ್ಚನ್ನಂ, ಮಗ್ಗೋ ಸೋವತ್ಥಿಕೋ ಸಿವೋ;

ಅಕಣ್ಟಕೋ ಅಗಹನೋ, ಉಜು ಸಬ್ಭಿ ಪವೇದಿತೋ;

ನಿಕ್ಕಮಸ್ಸ ಫಲಂ ಪಸ್ಸ, ಯಥಿದಂ ಪಾಪುಣಿತ್ಥಿಕಾ’’ತಿ. – ಆಹ;

ತತ್ರಾಯಂ ಸಙ್ಖೇಪತ್ಥೋ – ಯೋ ನಿಚ್ಚಸೀಲವಸೇನ ಸಮಾದಿನ್ನಾನಂ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಂ ಸಿಕ್ಖಾಕೋಟ್ಠಾಸಾನಂ ಉಪನಿಸ್ಸಯಭಾವೇನ ಲದ್ಧತ್ತಾ ತೇಸಂ ಪರಿಪೂರಿತತ್ತಾ ಚ ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಂ ಪಞ್ಚನ್ನಂ ಸಮ್ಬನ್ಧೀಭೂತೋ, ಯಸ್ಮಿಂ ಸನ್ತಾನೇ ಉಪ್ಪನ್ನೋ, ತಸ್ಸ ಸಬ್ಬಾಕಾರೇನ ಸೋತ್ಥಿಭಾವಸಮ್ಪಾದನತೋ ಸುನ್ದರತ್ಥಭಾವತೋ ಚ ಸೋವತ್ಥಿಕೋ ಸೋತ್ಥಿಕೋ, ಸಂಕಿಲೇಸಧಮ್ಮೇಹಿ ಅನುಪದ್ದುತತ್ತಾ ಖೇಮಪ್ಪತ್ತಿಹೇತುತಾಯ ಚ ಸಿವೋ, ರಾಗಕಣ್ಟಕಾದೀನಂ ಅಭಾವೇನ ಅಕಣ್ಟಕೋ, ಕಿಲೇಸದಿಟ್ಠಿದುಚ್ಚರಿತಗಹನಸಮುಚ್ಛೇದನತೋ ಅಗಹನೋ, ಸಬ್ಬಜಿಮ್ಹವಙ್ಕಕುಟಿಲಭಾವಾಪಗಮಹೇತುತಾಯ ಉಜು, ಬುದ್ಧಾದೀಹಿ ಸಪ್ಪುರಿಸೇಹಿ ಪಕಾಸಿತತ್ತಾ ಸಬ್ಭಿ ಪವೇದಿತೋ ಅರಿಯಮಗ್ಗೋ, ತಂ ಯಥಾ ಯೇನ ಉಪಾಯಭೂತೇನ ಇತ್ಥಿಕಾ ದ್ವಙ್ಗುಲಬಹಲಬುದ್ಧಿಕಾಪಿ ಸಮಾನಾ ಪಾಪುಣಿಂ, ತಸ್ಸ ನಿಕ್ಕಮಸ್ಸ ಯಥಾವುತ್ತವೀರಿಯಸ್ಸ ಇದಂ ಫಲಂ ಪಸ್ಸಾತಿ ಸಕ್ಕಂ ಆಲಪತಿ.

೧೬೫. ಆಮನ್ತನಿಕಾ ರಞ್ಞೋಮ್ಹಿ, ಸಕ್ಕಸ್ಸ ವಸವತ್ತಿನೋತಿ ಸಯಂವಸೀಭಾವೇನ ವತ್ತನತೋ, ದ್ವೀಸು ದೇವಲೋಕೇಸು ಅತ್ತನೋ ವಸಂ ಇಸ್ಸರಿಯಂ ವತ್ತೇತೀತಿ ವಾ ವಸವತ್ತೀ, ತಸ್ಸ ವಸವತ್ತಿನೋ ಸಕ್ಕಸ್ಸ ದೇವರಞ್ಞೋ ಆಮನ್ತನಿಕಾ ಆಲಾಪಸಲ್ಲಾಪಯೋಗ್ಗಾ, ಕೀಳನಕಾಲೇ ವಾ ತೇನ ಆಮನ್ತೇತಬ್ಬಾ ಅಮ್ಹಿ, ನಿಕ್ಕಮಸ್ಸ ವೀರಿಯಸ್ಸ ಫಲಂ ಪಸ್ಸಾತಿ ಯೋಜನಾ. ಆತತವಿತತಾದಿಭೇದೇನ ಪಞ್ಚ ತೂರಿಯಙ್ಗಾನಿ ದ್ವಾದಸಹಿ ಪಾಣಿಭಾಗೇಹಿ ಏಕತೋ ಪವಜ್ಜಮಾನಾನಿ ಸಟ್ಠಿ ಹೋನ್ತಿ, ತಾನಿ ಪನ ಸಹಸ್ಸಮತ್ತಾನಿ ಪಯಿರುಪಾಸನವಸೇನ ಉಪಟ್ಠಿತಾನಿ ಸನ್ಧಾಯಾಹ ‘‘ಸಟ್ಠಿ ತೂರಿಯಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಪಟಿಬೋಧಂ ಕರೋನ್ತಿ ಮೇ’’ತಿ. ತತ್ಥ ಪಟಿಬೋಧನ್ತಿ ಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಾನಂ ಪಬೋಧನಂ.

೧೬೬-೮. ಆಲಮ್ಬೋತಿಆದಿ ತೂರಿಯವಾದಕಾನಂ ದೇವಪುತ್ತಾನಂ ಏಕದೇಸತೋ ನಾಮಗ್ಗಹಣನ್ತಿ ವದನ್ತಿ, ತೂರಿಯಾನಂ ಪನೇತಂ ನಾಮಗ್ಗಹಣಂ. ವೀಣಾಮೋಕ್ಖಾದಿಕಾ ದೇವಧೀತಾ. ಸುಚಿಮ್ಹಿತಾತಿ ಸುದ್ಧಮಿಹಿತಾ, ನಾಮಮೇವ ವಾ ಏತಂ. ಮುದುವಾದಿನೀತಿ ಮುದುನಾವ ವದತೀತಿ ಮುದುವಾದಿನೀ, ಮುದುಕಂ ಅತಿವಿಯ ವಾದನಸೀಲಾ, ನಾಮಮೇವ ವಾ. ಸೇಯ್ಯಾಸೇತಿ ಸೇಯ್ಯತರಾ. ಅಚ್ಛರಾನನ್ತಿ ಅಚ್ಛರಾಸು ಸಙ್ಗೀತೇ ಪಾಸಂಸತರಾ. ಪಬೋಧಿಕಾತಿ ಪಬೋಧನಕರಾ.

೧೬೯. ಕಾಲೇನಾತಿ ಯುತ್ತಪ್ಪತ್ತಕಾಲೇನ. ಅಭಿಭಾಸನ್ತೀತಿ ಅಭಿಮುಖಾ, ಅಭಿರತಾ ವಾ ಹುತ್ವಾ ಭಾಸನ್ತಿ. ಯಥಾ ಚ ಭಾಸನ್ತಿ, ತಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ‘‘ಹನ್ದ ನಚ್ಚಾಮ ಗಾಯಾಮ, ಹನ್ದ ತಂ ರಮಯಾಮಸೇ’’ತಿ ವುತ್ತಂ.

೧೭೦. ಇದನ್ತಿ ಇದಂ ಮಯಾ ಲದ್ಧಟ್ಠಾನಂ. ಅಸೋಕನ್ತಿ ಇಟ್ಠಕನ್ತಪಿಯಮನಾಪಾನಂಯೇವ ರೂಪಾದೀನಂ ಸಮ್ಭವತೋ ವಿಸೋಕಂ. ತತೋ ಏವ ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ಪಮೋದಸಂವದ್ಧನತೋ ನನ್ದನಂ. ತಿದಸಾನಂ ಮಹಾವನನ್ತಿ ತಾವತಿಂಸದೇವಾನಂ ಮಹನ್ತಂ ಮಹನೀಯಞ್ಚ ಉಯ್ಯಾನಂ.

೧೭೧. ಏವರೂಪಾ ದಿಬ್ಬಸಮ್ಪತ್ತಿ ನಾಮ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮವಸೇನೇವಾತಿ ಓದಿಸ್ಸಕನಯೇನ ವತ್ವಾ ಪನು ಅನೋದಿಸ್ಸಕನಯೇನ ದಸ್ಸೇನ್ತೀ ‘‘ಸುಖಂ ಅಕತಪುಞ್ಞಾನ’’ನ್ತಿ ಗಾಥಮಾಹ.

೧೭೨. ಪುನ ಅತ್ತನಾ ಲದ್ಧಸ್ಸ ದಿಬ್ಬಟ್ಠಾನಸ್ಸ ಪರೇಹಿ ಸಾಧಾರಣಕಾಮತಾವಸೇನ ಧಮ್ಮಂ ಕಥೇನ್ತೀ ‘‘ತೇಸಂ ಸಹಬ್ಯಕಾಮಾನ’’ನ್ತಿ ಓಸಾನಗಾಥಮಾಹ. ತೇಸನ್ತಿ ತಾವತಿಂಸದೇವಾನಂ. ಸಹಬ್ಯಕಾಮಾನನ್ತಿ ಸಹಭಾವಂ ಇಚ್ಛನ್ತೇಹಿ, ಕತ್ತುಅತ್ಥೇ ಹಿ ಇದಂ ಸಾಮಿವಚನಂ. ಸಹ ವಾತಿ ಪವತ್ತತೀತಿ ಸಹವೋ, ತಸ್ಸ ಭಾವೋ ಸಹಬ್ಯಂ ಯಥಾ ವೀರಸ್ಸ ಭಾವೋ ವೀರಿಯನ್ತಿ.

ಏವಂ ಥೇರೋ ದೇವತಾಯ ಅತ್ತನೋ ಪುಞ್ಞಕಮ್ಮೇ ಆವಿಕತೇ ತಸ್ಸಾ ಸಪರಿವಾರಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತ್ವಾ ದೇವಲೋಕತೋ ಆಗನ್ತ್ವಾ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಭಗವತೋ ಆರೋಚೇಸಿ. ಭಗವಾ ತಮತ್ಥಂ ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ಸಮ್ಪತ್ತಪರಿಸಾಯ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಸಿ. ಸಾ ದೇಸನಾ ಸದೇವಕಸ್ಸ ಲೋಕಸ್ಸ ಸಾತ್ಥಿಕಾ ಅಹೋಸೀತಿ.

ದಾಸಿವಿಮಾನವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.