೧೨. ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾಥೇರೀಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ

ಛನ್ದಜಾತಾ ಅವಸಾಯೀತಿ ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾಥೇರಿಯಾ ಗಾಥಾ. ಸಾ ಕಿರ ಪದುಮುತ್ತರಬುದ್ಧಕಾಲೇ ಹಂಸವತೀನಗರೇ ಪರಾಧೀನವುತ್ತಿಕಾ ಹುತ್ವಾ ಜೀವನ್ತೀ ನಿರೋಧತೋ ವುಟ್ಠಿತಸ್ಸ ಅಗ್ಗಸಾವಕಸ್ಸ ಪೂಜಾಸಕ್ಕಾರಪುಬ್ಬಕಂ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ದೇವಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಾ. ತತೋ ಚವಿತ್ವಾ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೀ ಫುಸ್ಸಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಸತ್ಥು ವೇಮಾತಿಕಭಾತಿಕಾನಂ ಕಮ್ಮಿಕಸ್ಸ ಗೇಹೇ ವಸಮಾನಾ ದಾನಂ ಪಟಿಚ್ಚ ‘‘ಏಕಂ ದೇಹೀ’’ತಿ ಸಾಮಿಕೇನ ವುತ್ತೇ ದ್ವೇ ದೇನ್ತೀ, ಬಹುಂ ಪುಞ್ಞಂ ಕತ್ವಾ ಕಸ್ಸಪಬುದ್ಧಕಾಲೇ ಕಿಕಿಸ್ಸ ಕಾಸಿಕರಞ್ಞೋ ಗೇಹೇ ಪಟಿಸನ್ಧಿಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಸತ್ತನ್ನಂ ಭಗಿನೀನಂ ಅಬ್ಭನ್ತರಾ ಹುತ್ವಾ ವೀಸತಿವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ ಚರಿತ್ವಾ ಏಕಂ ಬುದ್ಧನ್ತರಂ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೀ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ರಾಜಗಹೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ವಯಪ್ಪತ್ತಾ ವಿಸಾಖಸ್ಸ ಸೇಟ್ಠಿನೋ ಗೇಹಂ ಗತಾ.

ಅಥೇಕದಿವಸಂ ವಿಸಾಖೋ ಸೇಟ್ಠಿ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಅನಾಗಾಮೀ ಹುತ್ವಾ ಘರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪಾಸಾದಂ ಅಭಿರುಹನ್ತೋ ಸೋಪಾನಮತ್ಥಕೇ ಠಿತಾಯ ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾಯ ಪಸಾರಿತಹತ್ಥಂ ಅನಾಲಮ್ಬಿತ್ವಾವ ಪಾಸಾದಂ ಅಭಿರುಹಿತ್ವಾ ಭುಞ್ಜಮಾನೋಪಿ ತುಣ್ಹೀಭೂತೋವ ಭುಞ್ಜಿ. ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾ ತಂ ಉಪಧಾರೇತ್ವಾ, ‘‘ಅಯ್ಯಪುತ್ತ, ಕಸ್ಮಾ ತ್ವಂ ಅಜ್ಜ ಮಮ ಹತ್ಥಂ ನಾಲಮ್ಬಿ, ಭುಞ್ಜಮಾನೋಪಿ ನ ಕಿಞ್ಚಿ ಕಥೇಸಿ, ಅತ್ಥಿ ನು ಖೋ ಕೋಚಿ ಮಯ್ಹಂ ದೋಸೋ’’ತಿ ಆಹ. ವಿಸಾಖೋ ‘‘ಧಮ್ಮದಿನ್ನೇ, ನ ತೇ ದೋಸೋ ಅತ್ಥಿ, ಅಹಂ ಪನ ಅಜ್ಜ ಪಟ್ಠಾಯ ಇತ್ಥಿಸರೀರಂ ಫುಸಿತುಂ ಆಹಾರೇ ಚ ಲೋಲಭಾವಂ ಕಾತುಂ ಅನರಹೋ, ತಾದಿಸೋ ಮಯಾ ಧಮ್ಮೋ ಪಟಿವಿದ್ಧೋ. ತ್ವಂ ಪನ ಸಚೇ ಇಚ್ಛಸಿ, ಇಮಸ್ಮಿಂಯೇವ ಗೇಹೇ ವಸ. ನೋ ಚೇ ಇಚ್ಛಸಿ, ಯತ್ತಕೇನ ಧನೇನ ತೇ ಅತ್ಥೋ, ತತ್ತಕಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಕುಲಘರಂ ಗಚ್ಛಾಹೀ’’ತಿ ಆಹ. ‘‘ನಾಹಂ, ಅಯ್ಯಪುತ್ತ, ತಯಾ ವನ್ತವಮನಂ ಆಚಮಿಸ್ಸಾಮಿ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಮೇ ಅನುಜಾನಾಹೀ’’ತಿ. ವಿಸಾಖೋ ‘‘ಸಾಧು, ಧಮ್ಮದಿನ್ನೇ’’ತಿ ತಂ ಸುವಣ್ಣಸಿವಿಕಾಯ ಭಿಕ್ಖುನಿಉಪಸ್ಸಯಂ ಪೇಸೇಸಿ. ಸಾ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಕತಿಪಾಹಂ ತತ್ಥ ವಸಿತ್ವಾ ವಿವೇಕವಾಸಂ ವಸಿತುಕಾಮಾ ಆಚರಿಯುಪಜ್ಝಾಯಾನಂ ಸನ್ತಿಕಂ ಗನ್ತ್ವಾ, ‘‘ಅಯ್ಯಾ, ಆಕಿಣ್ಣಟ್ಠಾನೇ ಮಯ್ಹಂ ಚಿತ್ತಂ ನ ರಮತಿ, ಗಾಮಕಾವಾಸಂ ಗಚ್ಛಾಮೀ’’ತಿ ಆಹ. ಭಿಕ್ಖುನಿಯೋ ತಂ ಗಾಮಕಾವಾಸಂ ನಯಿಂಸು. ಸಾ ತತ್ಥ ವಸನ್ತೀ ಅತೀತೇ ಮದ್ದಿತಸಙ್ಖಾರತಾಯ ನ ಚಿರಸ್ಸೇವ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ಅಪದಾನೇ (ಅಪ. ಥೇರೀ ೨.೩.೯೫-೧೩೦) –

‘‘ಪದುಮುತ್ತರೋ ನಾಮ ಜಿನೋ, ಸಬ್ಬಧಮ್ಮಾನ ಪಾರಗೂ;

ಇತೋ ಸತಸಹಸ್ಸಮ್ಹಿ, ಕಪ್ಪೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ ನಾಯಕೋ.

‘‘ತದಾಹಂ ಹಂಸವತಿಯಂ, ಕುಲೇ ಅಞ್ಞತರೇ ಅಹುಂ;

ಪರಕಮ್ಮಕಾರೀ ಆಸಿಂ, ನಿಪಕಾ ಸೀಲಸಂವುತಾ.

‘‘ಪದುಮುತ್ತರಬುದ್ಧಸ್ಸ, ಸುಜಾತೋ ಅಗ್ಗಸಾವಕೋ;

ವಿಹಾರಾ ಅಭಿನಿಕ್ಖಮ್ಮ, ಪಿಣ್ಡಪಾತಾಯ ಗಚ್ಛತಿ.

‘‘ಘಟಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಗಚ್ಛನ್ತೀ, ತದಾ ಉದಕಹಾರಿಕಾ;

ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಅದದಂ ಪೂಪಂ, ಪಸನ್ನಾ ಸೇಹಿ ಪಾಣಿಭಿ.

‘‘ಪಟಿಗ್ಗಹೇತ್ವಾ ತತ್ಥೇವ, ನಿಸಿನ್ನೋ ಪರಿಭುಞ್ಜಿ ಸೋ;

ತತೋ ನೇತ್ವಾನ ತಂ ಗೇಹಂ, ಅದಾಸಿಂ ತಸ್ಸ ಭೋಜನಂ.

‘‘ತತೋ ಮೇ ಅಯ್ಯಕೋ ತುಟ್ಠೋ, ಅಕರೀ ಸುಣಿಸಂ ಸಕಂ;

ಸಸ್ಸುಯಾ ಸಹ ಗನ್ತ್ವಾನ, ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ಅಭಿವಾದಯಿಂ.

‘‘ತದಾ ಸೋ ಧಮ್ಮಕಥಿಕಂ, ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಪರಿಕಿತ್ತಯಂ;

ಠಪೇಸಿ ಏತದಗ್ಗಮ್ಹಿ, ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮುದಿತಾ ಅಹಂ.

‘‘ನಿಮನ್ತಯಿತ್ವಾ ಸುಗತಂ, ಸಸಙ್ಘಂ ಲೋಕನಾಯಕಂ;

ಮಹಾದಾನಂ ದದಿತ್ವಾನ, ತಂ ಠಾನಮಭಿಪತ್ಥಯಿಂ.

‘‘ತತೋ ಮಂ ಸುಗತೋ ಆಹ, ಘನನಿನ್ನಾದಸುಸ್ಸರೋ;

ಮಮುಪಟ್ಠಾನನಿರತೇ, ಸಸಙ್ಘಪರಿವೇಸಿಕೇ.

‘‘ಸದ್ಧಮ್ಮಸ್ಸವನೇ ಯುತ್ತೇ, ಗುಣವದ್ಧಿತಮಾನಸೇ;

ಭದ್ದೇ ಭವಸ್ಸು ಮುದಿತಾ, ಲಚ್ಛಸೇ ಪಣಿಧೀಫಲಂ.

‘‘ಸತಸಹಸ್ಸಿತೋ ಕಪ್ಪೇ, ಓಕ್ಕಾಕಕುಲಸಮ್ಭವೋ;

ಗೋತಮೋ ನಾಮ ಗೋತ್ತೇನ, ಸತ್ಥಾ ಲೋಕೇ ಭವಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮೇಸು ದಾಯಾದಾ, ಓರಸಾ ಧಮ್ಮನಿಮ್ಮಿತಾ;

ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾತಿ ನಾಮೇನ, ಹೇಸ್ಸತಿ ಸತ್ಥು ಸಾವಿಕಾ.

‘‘ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮುದಿತಾ ಹುತ್ವಾ, ಯಾವಜೀವಂ ಮಹಾಮುನಿಂ;

ಮೇತ್ತಚಿತ್ತಾ ಪರಿಚರಿಂ, ಪಚ್ಚಯೇಹಿ ವಿನಾಯಕಂ.

‘‘ತೇನ ಕಮ್ಮೇನ ಸುಕತೇನ, ಚೇತನಾಪಣಿಧೀಹಿ ಚ;

ಜಹಿತ್ವಾ ಮಾನುಸಂ ದೇಹಂ, ತಾವತಿಂಸಮಗಚ್ಛಹಂ.

‘‘ಇಮಮ್ಹಿ ಭದ್ದಕೇ ಕಪ್ಪೇ, ಬ್ರಹ್ಮಬನ್ಧು ಮಹಾಯಸೋ;

ಕಸ್ಸಪೋ ನಾಮ ಗೋತ್ತೇನ, ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ ವದತಂ ವರೋ.

‘‘ಉಪಟ್ಠಾಕೋ ಮಹೇಸಿಸ್ಸ, ತದಾ ಆಸಿ ನರಿಸ್ಸರೋ;

ಕಾಸಿರಾಜಾ ಕಿಕೀ ನಾಮ, ಬಾರಾಣಸಿಪುರುತ್ತಮೇ.

‘‘ಛಟ್ಠಾ ತಸ್ಸಾಸಹಂ ಧೀತಾ, ಸುಧಮ್ಮಾ ಇತಿ ವಿಸ್ಸುತಾ;

ಧಮ್ಮಂ ಸುತ್ವಾ ಜಿನಗ್ಗಸ್ಸ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಸಮರೋಚಯಿಂ.

‘‘ಅನುಜಾನಿ ನ ನೋ ತಾತೋ, ಅಗಾರೇವ ತದಾ ಮಯಂ;

ವೀಸವಸ್ಸಸಹಸ್ಸಾನಿ, ವಿಚರಿಮ್ಹ ಅತನ್ದಿತಾ.

‘‘ಕೋಮಾರಿಬ್ರಹ್ಮಚರಿಯಂ, ರಾಜಕಞ್ಞಾ ಸುಖೇಧಿತಾ;

ಬುದ್ಧೋಪಟ್ಠಾನನಿರತಾ, ಮುದಿತಾ ಸತ್ತ ಧೀತರೋ.

‘‘ಸಮಣೀ ಸಮಣಗುತ್ತಾ ಚ, ಭಿಕ್ಖುನೀ ಭಿಕ್ಖುದಾಯಿಕಾ;

ಧಮ್ಮಾ ಚೇವ ಸುಧಮ್ಮಾ ಚ, ಸತ್ತಮೀ ಸಙ್ಘದಾಯಿಕಾ.

‘‘ಖೇಮಾ ಉಪ್ಪಲವಣ್ಣಾ ಚ, ಪಟಾಚಾರಾ ಚ ಕುಣ್ಡಲಾ;

ಗೋತಮೀ ಚ ಅಹಞ್ಚೇವ, ವಿಸಾಖಾ ಹೋತಿ ಸತ್ತಮೀ.

‘‘ತೇಹಿ ಕಮ್ಮೇಹಿ ಸುಕತೇಹಿ, ಚೇತನಾಪಣಿಧೀಹಿ ಚ;

ಜಹಿತ್ವಾ ಮಾನುಸಂ ದೇಹಂ, ತಾವತಿಂಸಮಗಚ್ಛಹಂ.

‘‘ಪಚ್ಛಿಮೇ ಚ ಭವೇ ದಾನಿ, ಗಿರಿಬ್ಬಜಪುರುತ್ತಮೇ;

ಜಾತಾ ಸೇಟ್ಠಿಕುಲೇ ಫೀತೇ, ಸಬ್ಬಕಾಮಸಮಿದ್ಧಿನೇ.

‘‘ಯದಾ ರೂಪಗುಣೂಪೇತಾ, ಪಠಮೇ ಯೋಬ್ಬನೇ ಠಿತಾ;

ತದಾ ಪರಕುಲಂ ಗನ್ತ್ವಾ, ವಸಿಂ ಸುಖಸಮಪ್ಪಿತಾ.

‘‘ಉಪೇತ್ವಾ ಲೋಕಸರಣಂ, ಸುಣಿತ್ವಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ;

ಅನಾಗಾಮಿಫಲಂ ಪತ್ತೋ, ಸಾಮಿಕೋ ಮೇ ಸುಬುದ್ಧಿಮಾ.

‘‘ತದಾಹಂ ಅನುಜಾನೇತ್ವಾ, ಪಬ್ಬಜಿಂ ಅನಗಾರಿಯಂ;

ನಚಿರೇನೇವ ಕಾಲೇನ, ಅರಹತ್ತಮಪಾಪುಣಿಂ.

‘‘ತದಾ ಉಪಾಸಕೋ ಸೋ ಮಂ, ಉಪಗನ್ತ್ವಾ ಅಪುಚ್ಛಥ;

ಗಮ್ಭೀರೇ ನಿಪುಣೇ ಪಞ್ಹೇ, ತೇ ಸಬ್ಬೇ ಬ್ಯಾಕರಿಂ ಅಹಂ.

‘‘ಜಿನೋ ತಸ್ಮಿಂ ಗುಣೇ ತುಟ್ಠೋ, ಏತದಗ್ಗೇ ಠಪೇಸಿ ಮಂ;

ಭಿಕ್ಖುನಿಂ ಧಮ್ಮಕಥಿಕಂ, ನಾಞ್ಞಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ಏದಿಸಿಂ.

‘‘ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾ ಯಥಾ ಧೀರಾ, ಏವಂ ಧಾರೇಥ ಭಿಕ್ಖವೋ;

ಏವಾಹಂ ಪಣ್ಡಿತಾ ಹೋಮಿ, ನಾಯಕೇನಾನುಕಮ್ಪಿತಾ.

‘‘ಪರಿಚಿಣ್ಣೋ ಮಯಾ ಸತ್ಥಾ, ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನಂ;

ಓಹಿತೋ ಗರುಕೋ ಭಾರೋ, ಭವನೇತ್ತಿ ಸಮೂಹತಾ.

‘‘ಯಸ್ಸತ್ಥಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತಾ, ಅಗಾರಸ್ಮಾನಗಾರಿಯಂ;

ಸೋ ಮೇ ಅತ್ಥೋ ಅನುಪ್ಪತ್ತೋ, ಸಬ್ಬಸಂಯೋಜನಕ್ಖಯೋ.

‘‘ಇದ್ಧೀಸು ಚ ವಸೀ ಹೋಮಿ, ದಿಬ್ಬಾಯ ಸೋತಧಾತುಯಾ;

ಪರಚಿತ್ತಾನಿ ಜಾನಾಮಿ, ಸತ್ಥುಸಾಸನಕಾರಿಕಾ.

‘‘ಪುಬ್ಬೇನಿವಾಸಂ ಜಾನಾಮಿ, ದಿಬ್ಬಚಕ್ಖು ವಿಸೋಧಿತಂ;

ಖೇಪೇತ್ವಾ ಆಸವೇ ಸಬ್ಬೇ, ವಿಸುದ್ಧಾಸಿಂ ಸುನಿಮ್ಮಲಾ.

‘‘ಕಿಲೇಸಾ ಝಾಪಿತಾ ಮಯ್ಹಂ…ಪೇ… ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನ’’ನ್ತಿ. (ಅಪ. ಥೇರೀ ೨.೩.೯೫-೧೩೦);

ಅರಹತ್ತಂ ಪನ ಪತ್ವಾ ‘‘ಮಯ್ಹಂ ಮನಂ ಮತ್ಥಕಂ ಪತ್ತಂ, ಇದಾನಿ ಇಧ ವಸಿತ್ವಾ ಕಿಂ ಕರಿಸ್ಸಾಮಿ, ರಾಜಗಹಮೇವ ಗನ್ತ್ವಾ ಸತ್ಥಾರಞ್ಚ ವನ್ದಿಸ್ಸಾಮಿ, ಬಹೂ ಚ ಮೇ ಞಾತಕಾ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕರಿಸ್ಸನ್ತೀ’’ತಿ ಭಿಕ್ಖುನೀಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ರಾಜಗಹಮೇವ ಪಚ್ಚಾಗತಾ. ವಿಸಾಖೋ ತಸ್ಸಾ ಆಗತಭಾವಂ ಸುತ್ವಾ ತಸ್ಸಾ ಅಧಿಗಮಂ ವೀಮಂಸನ್ತೋ ಪಞ್ಚಕ್ಖನ್ಧಾದಿವಸೇನ ಪಞ್ಹಂ ಪುಚ್ಛಿ. ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾ ಸುನಿಸಿತೇನ ಸತ್ಥೇನ ಕುಮುದನಾಳೇ ಛಿನ್ದನ್ತೀ ವಿಯ ಪುಚ್ಛಿತಂ ಪುಚ್ಛಿತಂ ಪಞ್ಹಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇಸಿ. ವಿಸಾಖೋ ಸಬ್ಬಂ ಪುಚ್ಛಾವಿಸ್ಸಜ್ಜನನಯಂ ಸತ್ಥು ಆರೋಚೇಸಿ. ಸತ್ಥಾ ‘‘ಪಣ್ಡಿತಾ, ವಿಸಾಖ, ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ’’ತಿಆದಿನಾ ತಂ ಪಸಂಸನ್ತೋ ಸಬ್ಬಞ್ಞುತಞ್ಞಾಣೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಂಸನ್ದೇತ್ವಾ ಬ್ಯಾಕತಭಾವಂ ಪವೇದೇತ್ವಾ ತಮೇವ ಚೂಳವೇದಲ್ಲಸುತ್ತಂ (ಮ. ನಿ. ೧.೪೬೦) ಅಟ್ಠುಪ್ಪತ್ತಿಂ ಕತ್ವಾ ತಂ ಧಮ್ಮಕಥಿಕಾನಂ ಭಿಕ್ಖುನೀನಂ ಅಗ್ಗಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇಸಿ. ಯದಾ ಪನ ಸಾ ತಸ್ಮಿಂ ಗಾಮಕಾವಾಸೇ ವಸನ್ತೀ ಹೇಟ್ಠಿಮಮಗ್ಗೇ ಅಧಿಗನ್ತ್ವಾ ಅಗ್ಗಮಗ್ಗತ್ಥಾಯ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಪಟ್ಠಪೇಸಿ, ತದಾ –

೧೨. ‘‘ಛನ್ದಜಾತಾ ಅವಸಾಯೀ, ಮನಸಾ ಚ ಫುಟಾ ಸಿಯಾ;

ಕಾಮೇಸು ಅಪ್ಪಟಿಬದ್ಧಚಿತ್ತಾ, ಉದ್ಧಂಸೋತಾತಿ ವುಚ್ಚತೀ’’ತಿ. –

ಇಮಂ ಗಾಥಂ ಅಭಾಸಿ.

ತತ್ಥ ಛನ್ದಜಾತಾತಿ ಅಗ್ಗಫಲತ್ಥಂ ಜಾತಚ್ಛನ್ದಾ. ಅವಸಾಯೀತಿ ಅವಸಾಯೋ ವುಚ್ಚತಿ ಅವಸಾನಂ ನಿಟ್ಠಾನಂ, ತಮ್ಪಿ ಕಾಮೇಸು ಅಪ್ಪಟಿಬದ್ಧಚಿತ್ತತಾಯ ‘‘ಉದ್ಧಂಸೋತಾ’’ತಿ ವಕ್ಖಮಾನತ್ತಾ ಸಮಣಕಿಚ್ಚಸ್ಸ ನಿಟ್ಠಾನಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ, ನ ಯಸ್ಸ ಕಸ್ಸಚಿ, ತಸ್ಮಾ ಪದದ್ವಯೇನಾಪಿ ಅಪ್ಪತ್ತಮಾನಸಾ ಅನುತ್ತರಂ ಯೋಗಕ್ಖೇಮಂ ಪತ್ಥಯಮಾನಾತಿ ಅಯಮತ್ಥೋ ವುತ್ತೋ ಹೋತಿ. ಮನಸಾ ಚ ಫುಟಾ ಸಿಯಾತಿ ಹೇಟ್ಠಿಮೇಹಿ ತೀಹಿ ಮಗ್ಗಚಿತ್ತೇಹಿ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಫುಟಾ ಫುಸಿತಾ ಭವೇಯ್ಯ. ಕಾಮೇಸು ಅಪ್ಪಟಿಬದ್ಧಚಿತ್ತಾತಿ ಅನಾಗಾಮಿಮಗ್ಗವಸೇನ ಕಾಮೇಸು ನ ಪಟಿಬದ್ಧಚಿತ್ತಾ. ಉದ್ಧಂಸೋತಾತಿ ಉದ್ಧಮೇವ ಮಗ್ಗಸೋತೋ ಸಂಸಾರಸೋತೋ ಚ ಏತಿಸ್ಸಾತಿ ಉದ್ಧಂಸೋತಾ. ಅನಾಗಾಮಿನೋ ಹಿ ಯಥಾ ಅಗ್ಗಮಗ್ಗೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜತಿ, ನ ಅಞ್ಞೋ, ಏವಂ ಅವಿಹಾದೀಸು ಉಪ್ಪನ್ನಸ್ಸ ಯಾವ ಅಕನಿಟ್ಠಾ ಉದ್ಧಮೇವ ಉಪ್ಪತ್ತಿ ಹೋತೀತಿ.

ಧಮ್ಮದಿನ್ನಾಥೇರೀಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.