೮. ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ

ವಾತರೋಗಾಭಿನೀತೋತಿಆದಿಕಾ ಆಯಸ್ಮತೋ ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರಸ್ಸ ಗಾಥಾ. ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಪದುಮುತ್ತರಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಕಾಲೇ ಹಂಸವತೀನಗರೇ ಕುಲಗೇಹೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ವಿಞ್ಞುತಂ ಪತ್ತೋ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕಂ ಗಚ್ಛನ್ತೇಹಿ ಉಪಾಸಕೇಹಿ ಸದ್ಧಿಂ ವಿಹಾರಂ ಗನ್ತ್ವಾ ಪರಿಸಪರಿಯನ್ತೇ ಠಿತೋ ಧಮ್ಮಂ ಸುಣನ್ತೋ ಸತ್ಥಾರಂ ಏಕಂ ಭಿಕ್ಖುಂ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ ಅಗ್ಗಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇನ್ತಂ ದಿಸ್ವಾ ಸಯಮ್ಪಿ ತಂ ಠಾನಂ ಪತ್ಥೇನ್ತೋ ಸತ್ತಾಹಂ ಮಹಾದಾನಂ ದತ್ವಾ ಪಣಿಧಾನಂ ಅಕಾಸಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಅನನ್ತರಾಯತಂ ದಿಸ್ವಾ ಬ್ಯಾಕರಿ.

ಸೋಪಿ ಯಾವಜೀವಂ ಕುಸಲಂ ಕತ್ವಾ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೋ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಸತ್ಥು ಕಾಲೇ ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿ, ವಕ್ಕಲೀತಿಸ್ಸ ನಾಮಂ ಅಕಂಸು. ಸೋ ವುದ್ಧಿಪ್ಪತ್ತೋ ತಯೋ ವೇದೇ ಉಗ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸಿಪ್ಪೇಸು ನಿಪ್ಫತ್ತಿಂ ಗತೋ ಸತ್ಥಾರಂ ದಿಸ್ವಾ ರೂಪಕಾಯಸ್ಸ ಸಮ್ಪತ್ತಿದಸ್ಸನೇನ ಅತಿತ್ತೋ ಸತ್ಥಾರಾ ಸದ್ಧಿಂಯೇವ ವಿಚರತಿ. ‘‘ಅಗಾರಮಜ್ಝೇ ವಸನ್ತೋ ನಿಚ್ಚಕಾಲಂ ಸತ್ಥಾರಂ ದಟ್ಠುಂ ನ ಲಭಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಸತ್ಥು ಸನ್ತಿಕೇ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಠಪೇತ್ವಾ ಭೋಜನವೇಲಂ ಸರೀರಕಿಚ್ಚಕಾಲಞ್ಚ ಸೇಸಕಾಲೇ ಯತ್ಥ ಠಿತೇನ ಸಕ್ಕಾ ದಸಬಲಂ ಪಸ್ಸಿತುಂ, ತತ್ಥ ಠಿತೋ ಅಞ್ಞಂ ಕಿಚ್ಚಂ ಪಹಾಯ ಭಗವನ್ತಂ ಓಲೋಕೇನ್ತೋವ ವಿಹರತಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ಞಾಣಪರಿಪಾಕಂ ಆಗಮೇನ್ತೋ ಬಹುಕಾಲಂ ತಸ್ಮಿಂ ರೂಪದಸ್ಸನೇನೇವ ವಿಚರನ್ತೇ ಕಿಞ್ಚಿ ಅವತ್ವಾ ಪುನೇಕದಿವಸಂ ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ವಕ್ಕಲಿ, ಇಮಿನಾ ಪೂತಿಕಾಯೇನ ದಿಟ್ಠೇನ? ಯೋ ಖೋ, ವಕ್ಕಲಿ, ಧಮ್ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಸೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ. ಯೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಸೋ ಧಮ್ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ. ಧಮ್ಮಞ್ಹಿ, ವಕ್ಕಲಿ, ಪಸ್ಸನ್ತೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ, ಮಂ ಪಸ್ಸನ್ತೋ ಧಮ್ಮಂ ಪಸ್ಸತೀ’’ತಿ (ಸಂ. ನಿ. ೩.೮೭) ಆಹ.

ಸತ್ಥರಿ ಏವಂ ವದನ್ತೇಪಿ ಥೇರೋ ಸತ್ಥು ದಸ್ಸನಂ ಪಹಾಯ ಅಞ್ಞತ್ಥ ಗನ್ತುಂ ನ ಸಕ್ಕೋತಿ. ತತೋ ಸತ್ಥಾ ‘‘ನಾಯಂ ಭಿಕ್ಖು ಸಂವೇಗಂ ಅಲಭಿತ್ವಾ ಬುಜ್ಝಿಸ್ಸತೀ’’ತಿ ವಸ್ಸೂಪನಾಯಿಕದಿವಸೇ ‘‘ಅಪೇಹಿ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿ ಥೇರಂ ಪಣಾಮೇಸಿ. ಸೋ ಸತ್ಥಾರಾ ಪಣಾಮಿತೋ ಸಮ್ಮುಖೇ ಠಾತುಂ ಅಸಕ್ಕೋನ್ತೋ ‘‘ಕಿಂ ಮಯ್ಹಂ ಜೀವಿತೇನ, ಯೋಹಂ ಸತ್ಥಾರಂ ದಟ್ಠುಂ ನ ಲಭಾಮೀ’’ತಿ ಗಿಜ್ಝಕೂಟಪಬ್ಬತೇ ಪಪಾತಟ್ಠಾನಂ ಅಭಿರುಹಿ. ಸತ್ಥಾ ತಸ್ಸ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ ‘‘ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖು ಮಮ ಸನ್ತಿಕಾ ಅಸ್ಸಾಸಂ ಅಲಭನ್ತೋ ಮಗ್ಗಫಲಾನಂ ಉಪನಿಸ್ಸಯಂ ನಾಸೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇತುಂ ಓಭಾಸಂ ವಿಸ್ಸಜ್ಜೇನ್ತೋ –

‘‘ಪಾಮೋಜ್ಜಬಹುಲೋ ಭಿಕ್ಖು, ಪಸನ್ನೋ ಬುದ್ಧಸಾಸನೇ;

ಅಧಿಗಚ್ಛೇ ಪದಂ ಸನ್ತಂ, ಸಙ್ಖಾರೂಪಸಮಂ ಸುಖ’’ನ್ತಿ. (ಧ. ಪ. ೩೮೧) –

ಗಾಥಂ ವತ್ವಾ ‘‘ಏಹಿ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿ ಹತ್ಥಂ ಪಸಾರೇಸಿ. ಥೇರೋ ‘‘ದಸಬಲೋ ಮೇ ದಿಟ್ಠೋ, ‘ಏಹೀ’ತಿ ಅವ್ಹಾನಮ್ಪಿ ಲದ್ಧ’’ನ್ತಿ ಬಲವಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಂ ಉಪ್ಪಾದೇತ್ವಾ ‘‘ಕುತೋ ಆಗಚ್ಛಾಮೀ’’ತಿ ಅತ್ತನೋ ಗಮನಭಾವಂ ಅಜಾನಿತ್ವಾ ಸತ್ಥು ಸಮ್ಮುಖೇ ಆಕಾಸೇ ಪಕ್ಖನ್ದನ್ತೋ ಪಠಮಪಾದೇನ ಪಬ್ಬತೇ ಠಿತೋಯೇವ ಸತ್ಥಾರಾ ವುತ್ತಗಾಥಂ ಆವಜ್ಜೇನ್ತೋ ಆಕಾಸೇಯೇವ ಪೀತಿಂ ವಿಕ್ಖಮ್ಭೇತ್ವಾ ಸಹ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಹಿ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣೀತಿ ಅಙ್ಗುತ್ತರಟ್ಠಕಥಾಯಂ (ಅ. ನಿ. ಅಟ್ಠ. ೧.೧.೨೦೮) ಧಮ್ಮಪದವಣ್ಣನಾಯಞ್ಚ (ಧ. ಪ. ಅಟ್ಠ. ೨.೩೮೧) ಆಗತಂ.

ಇಧ ಪನ ಏವಂ ವದನ್ತಿ – ‘‘ಕಿಂ ತೇ, ವಕ್ಕಲೀ’’ತಿಆದಿನಾ ಸತ್ಥಾರಾ ಓವದಿತೋ ಗಿಜ್ಝಕೂಟೇ ವಿಹರನ್ತೋ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಪಟ್ಠಪೇಸಿ, ತಸ್ಸ ಸದ್ಧಾಯ ಬಲವಭಾವತೋ ಏವ ವಿಪಸ್ಸನಾ ವೀಥಿಂ ನ ಓತರತಿ, ಭಗವಾ ತಂ ಞತ್ವಾ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಂ ಸೋಧೇತ್ವಾ ಅದಾಸಿ. ಪುನ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಮತ್ಥಕಂ ಪಾಪೇತುಂ ನಾಸಕ್ಖಿಯೇವ, ಅಥಸ್ಸ ಆಹಾರವೇಕಲ್ಲೇನ ವಾತಾಬಾಧೋ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ, ತಂ ವಾತಾಬಾಧೇನ ಪೀಳಿಯಮಾನಂ ಞತ್ವಾ ಭಗವಾ ತತ್ಥ ಗನ್ತ್ವಾ ಪುಚ್ಛನ್ತೋ –

೩೫೦. ‘‘ವಾತರೋಗಾಭಿನೀತೋ ತ್ವಂ, ವಿಹರಂ ಕಾನನೇ ವನೇ;

ಪವಿದ್ಧಗೋಚರೇ ಲೂಖೇ, ಕಥಂ ಭಿಕ್ಖು ಕರಿಸ್ಸಸೀ’’ತಿ. –

ಆಹ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ –

೩೫೧. ‘‘ಪೀತಿಸುಖೇನ ವಿಪುಲೇನ, ಫರಮಾನೋ ಸಮುಸ್ಸಯಂ;

ಲೂಖಮ್ಪಿ ಅಭಿಸಮ್ಭೋನ್ತೋ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ.

೩೫೨. ‘‘ಭಾವೇನ್ತೋ ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇ, ಇನ್ದ್ರಿಯಾನಿ ಬಲಾನಿ ಚ;

ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾನಿ ಚ ಭಾವೇನ್ತೋ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ.

೩೫೩. ‘‘ಆರದ್ಧವೀರಿಯೇ ಪಹಿತತ್ತೇ, ನಿಚ್ಚಂ ದಳ್ಹಪರಕ್ಕಮೇ;

ಸಮಗ್ಗೇ ಸಹಿತೇ ದಿಸ್ವಾ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ.

೩೫೪. ‘‘ಅನುಸ್ಸರನ್ತೋ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ಅಗ್ಗಂ ದನ್ತಂ ಸಮಾಹಿತಂ;

ಅತನ್ದಿತೋ ರತ್ತಿನ್ದಿವಂ, ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇ’’ತಿ. –

ಚತಸ್ಸೋ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ.

ತತ್ಥ ವಾತರೋಗಾಭಿನೀತೋತಿ ವಾತಾಬಾಧೇನ ಅಸೇರಿಭಾವಂ ಉಪನೀತೋ, ವಾತಬ್ಯಾಧಿನಾ ಅಭಿಭೂತೋ. ತ್ವನ್ತಿ ಥೇರಂ ಆಲಪತಿ. ವಿಹರನ್ತಿ ತೇನ ಇರಿಯಾಪಥವಿಹಾರೇನ ವಿಹರನ್ತೋ. ಕಾನನೇ ವನೇತಿ ಕಾನನಭೂತೇ ವನೇ, ಮಹಾಅರಞ್ಞೇತಿ ಅತ್ಥೋ. ಪವಿದ್ಧಗೋಚರೇತಿ ವಿಸ್ಸಟ್ಠಗೋಚರೇ ದುಲ್ಲಭಪಚ್ಚಯೇ. ವಾತರೋಗಸ್ಸ ಸಪ್ಪಾಯಾನಂ ಸಪ್ಪಿಆದಿಭೇಸಜ್ಜಾನಂ ಅಭಾವೇನ ಫರುಸಭೂಮಿಭಾಗತಾಯ ಚ ಲೂಖೇ ಲೂಖಟ್ಠಾನೇ. ಕಥಂ ಭಿಕ್ಖು ಕರಿಸ್ಸಸೀತಿ ಭಿಕ್ಖು ತ್ವಂ ಕಥಂ ವಿಹರಿಸ್ಸಸೀತಿ ಭಗವಾ ಪುಚ್ಛಿ.

ತಂ ಸುತ್ವಾ ಥೇರೋ ನಿರಾಮಿಸಪೀತಿಸೋಮನಸ್ಸಾದಿನಾ ಅತ್ತನೋ ಸುಖವಿಹಾರಂ ಪಕಾಸೇನ್ತೋ ‘‘ಪೀತಿಸುಖೇನಾ’’ತಿಆದಿಮಾಹ. ತತ್ಥ ಪೀತಿಸುಖೇನಾತಿ ಉಬ್ಬೇಗಲಕ್ಖಣಾಯ ಫರಣಲಕ್ಖಣಾಯ ಚ ಪೀತಿಯಾ ತಂಸಮ್ಪಯುತ್ತಸುಖೇನ ಚ. ತೇನಾಹ ‘‘ವಿಪುಲೇನಾ’’ತಿ ಉಳಾರೇನಾತಿ ಅತ್ಥೋ. ಫರಮಾನೋ ಸಮುಸ್ಸಯನ್ತಿ ಯಥಾವುತ್ತಪೀತಿಸುಖಸಮುಟ್ಠಿತೇಹಿ ಪಣೀತೇಹಿ ರೂಪೇಹಿ ಸಕಲಂ ಕಾಯಂ ಫರಾಪೇನ್ತೋ ನಿರನ್ತರಂ ಫುಟಂ ಕರೋನ್ತೋ. ಲೂಖಮ್ಪಿ ಅಭಿಸಮ್ಭೋನ್ತೋತಿ ಅರಞ್ಞಾವಾಸಜನಿತಂ ಸಲ್ಲೇಖವುತ್ತಿಹೇತುಕಂ ದುಸ್ಸಹಮ್ಪಿ ಪಚ್ಚಯಲೂಖಂ ಅಭಿಭವನ್ತೋ ಅಧಿವಾಸೇನ್ತೋ. ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ ಕಾನನೇತಿ ಝಾನಸುಖೇನ ವಿಪಸ್ಸನಾಸುಖೇನ ಚ ಅರಞ್ಞಾಯತನೇ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮೀತಿ ಅತ್ಥೋ. ತೇನಾಹ – ‘‘ಸುಖಞ್ಚ ಕಾಯೇನ ಪಟಿಸಂವೇದೇಸಿ’’ನ್ತಿ (ಪಾರಾ. ೧೧).

‘‘ಯತೋ ಯತೋ ಸಮ್ಮಸತಿ, ಖನ್ಧಾನಂ ಉದಯಬ್ಬಯಂ;

ಲಭತೀ ಪೀತಿಪಾಮೋಜ್ಜಂ, ಅಮತಂ ತಂ ವಿಜಾನತ’’ನ್ತಿ ಚ. (ಧ. ಪ. ೩೭೪);

ಭಾವೇನ್ತೋ ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇತಿ ಮಗ್ಗಪರಿಯಾಪನ್ನೇ ಕಾಯಾನುಪಸ್ಸನಾದಿಕೇ ಚತ್ತಾರೋ ಸತಿಪಟ್ಠಾನೇ ಉಪ್ಪಾದೇನ್ತೋ ವಡ್ಢೇನ್ತೋ ಚ. ಇನ್ದ್ರಿಯಾನೀತಿ ಮಗ್ಗಪರಿಯಾಪನ್ನಾನಿ ಏವ ಸದ್ಧಾದೀನಿ ಪಞ್ಚಿನ್ದ್ರಿಯಾನಿ. ಬಲಾನೀತಿ ತಥಾ ಸದ್ಧಾದೀನಿ ಪಞ್ಚ ಬಲಾನಿ. ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾನೀತಿ ತಥಾ ಸತಿಸಮ್ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾದೀನಿ ಸತ್ತ ಬೋಜ್ಝಙ್ಗಾನಿ. ಚ-ಸದ್ದೇನ ಸಮ್ಮಪ್ಪಧಾನಇದ್ಧಿಪಾದಮಗ್ಗಙ್ಗಾನಿ ಸಙ್ಗಣ್ಹಾತಿ. ತದವಿನಾಭಾವತೋ ಹಿ ತಗ್ಗಹಣೇನೇವ ತೇಸಂ ಗಹಣಂ ಹೋತಿ. ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮೀತಿ ಯಥಾವುತ್ತೇ ಬೋಧಿಪಕ್ಖಿಯಧಮ್ಮೇ ಭಾವೇನ್ತೋ ಮಗ್ಗಸುಖೇನ ತದಧಿಗಮಸಿದ್ಧೇನ ಫಲಸುಖೇನ ನಿಬ್ಬಾನಸುಖೇನ ಚ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ.

ಆರದ್ಧವೀರಿಯೇತಿ ಚತುಬ್ಬಿಧಸಮ್ಮಪ್ಪಧಾನವಸೇನ ಪಗ್ಗಹಿತವೀರಿಯೇ. ಪಹಿತತ್ತೇತಿ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಪತಿಪೇಸಿತಚಿತ್ತೇ. ನಿಚ್ಚಂ ದಳ್ಹಪರಕ್ಕಮೇತಿ ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ಅಸಿಥಿಲವೀರಿಯೇ. ಅವಿವಾದವಸೇನ ಕಾಯಸಾಮಗ್ಗಿದಾನವಸೇನ ಚ ಸಮಗ್ಗೇ. ದಿಟ್ಠಿಸೀಲಸಾಮಞ್ಞೇನ ಸಹಿತೇ ಸಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ದಿಸ್ವಾ. ಏತೇನ ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದಸ್ಸೇತಿ.

ಅನುಸ್ಸರನ್ತೋ ಸಮ್ಬುದ್ಧನ್ತಿ ಸಮ್ಮಾ ಸಾಮಂ ಸಬ್ಬಧಮ್ಮಾನಂ ಬುದ್ಧತ್ತಾ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಂ ಸಬ್ಬಸತ್ತುತ್ತಮತಾಯ, ಅಗ್ಗಂ ಉತ್ತಮೇನ ದಮಥೇನ ದನ್ತಂ, ಅನುತ್ತರಸಮಾಧಿನಾ ಸಮಾಹಿತಂ ಅತನ್ದಿತೋ ಅನಲಸೋ ಹುತ್ವಾ, ರತ್ತಿನ್ದಿವಂ ಸಬ್ಬಕಾಲಂ ‘‘ಇತಿಪಿ ಸೋ ಭಗವಾ ಅರಹ’’ನ್ತಿಆದಿನಾ ಅನುಸ್ಸರನ್ತೋ ವಿಹರಿಸ್ಸಾಮಿ. ಏತೇನ ಬುದ್ಧಾನುಸ್ಸತಿಭಾವನಾಯ ಯುತ್ತಾಕಾರದಸ್ಸನೇನ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಾನುಯೋಗಮಾಹ, ಪುರಿಮೇನ ಪಾರಿಹಾರಿಯಕಮ್ಮಟ್ಠಾನಾನುಯೋಗಂ.

ಏವಂ ಪನ ವತ್ವಾ ಥೇರೋ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಉಸ್ಸುಕ್ಕಾಪೇತ್ವಾ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ಅಪದಾನೇ (ಅಪ. ಥೇರ ೨.೫೪.೨೮-೬೫) –

‘‘ಇತೋ ಸತಸಹಸ್ಸಮ್ಹಿ, ಕಪ್ಪೇ ಉಪ್ಪಜ್ಜಿ ನಾಯಕೋ;

ಅನೋಮನಾಮೋ ಅಮಿತೋ, ನಾಮೇನ ಪದುಮುತ್ತರೋ.

‘‘ಪದುಮಾಕಾರವದನೋ, ಪದುಮಾಮಲಸುಚ್ಛವೀ;

ಲೋಕೇನಾನುಪಲಿತ್ತೋವ, ತೋಯೇನ ಪದುಮಂ ಯಥಾ.

‘‘ವೀರೋ ಪದುಮಪತ್ತಕ್ಖೋ, ಕನ್ತೋ ಚ ಪದುಮಂ ಯಥಾ;

ಪದುಮುತ್ತರಗನ್ಧೋವ, ತಸ್ಮಾ ಸೋ ಪದುಮುತ್ತರೋ.

‘‘ಲೋಕಜೇಟ್ಠೋ ಚ ನಿಮ್ಮಾನೋ, ಅನ್ಧಾನಂ ನಯನೂಪಮೋ;

ಸನ್ತವೇಸೋ ಗುಣನಿಧಿ, ಕರುಣಾಮತಿಸಾಗರೋ.

‘‘ಸ ಕದಾಚಿ ಮಹಾವೀರೋ, ಬ್ರಹ್ಮಾಸುರಸುರಚ್ಚಿತೋ;

ಸದೇವಮನುಜಾಕಿಣ್ಣೇ, ಜನಮಜ್ಝೇ ಜಿನುತ್ತಮೋ.

‘‘ವದನೇನ ಸುಗನ್ಧೇನ, ಮಧುರೇನ ರುತೇನ ಚ;

ರಞ್ಜಯಂ ಪರಿಸಂ ಸಬ್ಬಂ, ಸನ್ಥವೀ ಸಾವಕಂ ಸಕಂ.

‘‘ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತೋ ಸುಮತಿ, ಮಮ ದಸ್ಸನಲಾಲಸೋ;

ನತ್ಥಿ ಏತಾದಿಸೋ ಅಞ್ಞೋ, ಯಥಾಯಂ ಭಿಕ್ಖು ವಕ್ಕಲಿ.

‘‘ತದಾಹಂ ಹಂಸವತಿಯಂ, ನಗರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ರಜೋ;

ಹುತ್ವಾ ಸುತ್ವಾ ಚ ತಂ ವಾಕ್ಯಂ, ತಂ ಠಾನಮಭಿರೋಚಯಿಂ.

‘‘ಸಸಾವಕಂ ತಂ ವಿಮಲಂ, ನಿಮನ್ತೇತ್ವಾ ತಥಾಗತಂ;

ಸತ್ತಾಹಂ ಭೋಜಯಿತ್ವಾನ, ದುಸ್ಸೇಹಚ್ಛಾದಯಿಂ ತದಾ.

‘‘ನಿಪಚ್ಚ ಸಿರಸಾ ತಸ್ಸ, ಅನನ್ತಗುಣಸಾಗರೇ;

ನಿಮುಗ್ಗೋ ಪೀತಿಸಮ್ಪುಣ್ಣೋ, ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವಿಂ.

‘‘ಯೋ ಸೋ ತಯಾ ಸನ್ಥವಿತೋ, ಇತೋ ಸತ್ತಮಕೇ ಮುನಿ;

ಭಿಕ್ಖು ಸದ್ಧಾವತಂ ಅಗ್ಗೋ, ತಾದಿಸೋ ಹೋಮಹಂ ಮುನೇ.

‘‘ಏವಂ ವುತ್ತೇ ಮಹಾವೀರೋ, ಅನಾವರಣದಸ್ಸನೋ;

ಇಮಂ ವಾಕ್ಯಂ ಉದೀರೇಸಿ, ಪರಿಸಾಯ ಮಹಾಮುನಿ.

‘‘ಪಸ್ಸಥೇತಂ ಮಾಣವಕಂ, ಪೀತಮಟ್ಠನಿವಾಸನಂ;

ಹೇಮಯಞ್ಞೋಪಚಿತಙ್ಗಂ, ಜನನೇತ್ತಮನೋಹರಂ.

‘‘ಏಸೋ ಅನಾಗತದ್ಧಾನೇ, ಗೋತಮಸ್ಸ ಮಹೇಸಿನೋ;

ಅಗ್ಗೋ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ, ಸಾವಕೋಯಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ದೇವಭೂತೋ ಮನುಸ್ಸೋ ವಾ, ಸಬ್ಬಸನ್ತಾಪವಜ್ಜಿತೋ;

ಸಬ್ಬಭೋಗಪರಿಬ್ಯೂಳ್ಹೋ, ಸುಖಿತೋ ಸಂಸರಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ಸತಸಹಸ್ಸಿತೋ ಕಪ್ಪೇ, ಓಕ್ಕಾಕಕುಲಸಮ್ಭವೋ;

ಗೋತಮೋ ನಾಮ ಗೋತ್ತೇನ, ಸತ್ಥಾ ಲೋಕೇ ಭವಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮೇಸು ದಾಯಾದೋ, ಓರಸೋ ಧಮ್ಮನಿಮ್ಮಿತೋ;

ವಕ್ಕಲಿ ನಾಮ ನಾಮೇನ, ಹೇಸ್ಸತಿ ಸತ್ಥು ಸಾವಕೋ.

‘‘ತೇನ ಕಮ್ಮವಿಸೇಸೇನ, ಚೇತನಾಪಣಿಧೀಹಿ ಚ;

ಜಹಿತ್ವಾ ಮಾನುಸಂ ದೇಹಂ, ತಾವತಿಂಸಮಗಚ್ಛಹಂ.

‘‘ಸಬ್ಬತ್ಥ ಸುಖಿತೋ ಹುತ್ವಾ, ಸಂಸರನ್ತೋ ಭವಾಭವೇ;

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪುರೇ ಜಾತೋ, ಕುಲೇ ಅಞ್ಞತರೇ ಅಹಂ.

‘‘ನೋನೀತಸುಖುಮಾಲಂ ಮಂ, ಜಾತಪಲ್ಲವಕೋಮಲಂ;

ಮನ್ದಂ ಉತ್ತಾನಸಯನಂ, ಪಿಸಾಚಭಯತಜ್ಜಿತಾ.

‘‘ಪಾದಮೂಲೇ ಮಹೇಸಿಸ್ಸ, ಸಾಯೇಸುಂ ದೀನಮಾನಸಾ;

ಇಮಂ ದದಾಮ ತೇ ನಾಥ, ಸರಣಂ ಹೋಹಿ ನಾಯಕ.

‘‘ತದಾ ಪಟಿಗ್ಗಹಿ ಸೋ ಮಂ, ಭೀತಾನಂ ಸರಣೋ ಮುನಿ;

ಜಾಲಿನಾ ಚಕ್ಕಙ್ಕಿತೇನ, ಮುದುಕೋಮಲಪಾಣಿನಾ.

‘‘ತದಾ ಪಭುತಿ ತೇನಾಹಂ, ಅರಕ್ಖೇಯ್ಯೇನ ರಕ್ಖಿತೋ;

ಸಬ್ಬವೇರವಿನಿಮುತ್ತೋ, ಸುಖೇನ ಪರಿವುದ್ಧಿತೋ.

‘‘ಸುಗತೇನ ವಿನಾ ಭೂತೋ, ಉಕ್ಕಣ್ಠಾಮಿ ಮುಹುತ್ತಕಂ;

ಜಾತಿಯಾ ಸತ್ತವಸ್ಸೋಹಂ, ಪಬ್ಬಜಿಂ ಅನಗಾರಿಯಂ.

‘‘ಸಬ್ಬಪಾರಮಿಸಮ್ಭೂತಂ, ನೀಲಕ್ಖಿನಯನಂ ವರಂ;

ರೂಪಂ ಸಬ್ಬಸುಭಾಕಿಣ್ಣಂ, ಅತಿತ್ತೋ ವಿಹರಾಮಹಂ.

‘‘ಬುದ್ಧರೂಪರತಿಂ ಞತ್ವಾ, ತದಾ ಓವದಿ ಮಂ ಜಿನೋ;

ಅಲಂ ವಕ್ಕಲಿ ಕಿಂ ರೂಪೇ, ರಮಸೇ ಬಾಲನನ್ದಿತೇ.

‘‘ಯೋ ಹಿ ಪಸ್ಸತಿ ಸದ್ಧಮ್ಮಂ, ಸೋ ಮಂ ಪಸ್ಸತಿ ಪಣ್ಡಿತೋ;

ಅಪಸ್ಸಮಾನೋ ಸದ್ಧಮ್ಮಂ, ಮಂ ಪಸ್ಸಮ್ಪಿ ನ ಪಸ್ಸತಿ.

‘‘ಅನನ್ತಾದೀನವೋ ಕಾಯೋ, ವಿಸರುಕ್ಖಸಮೂಪಮೋ;

ಆವಾಸೋ ಸಬ್ಬರೋಗಾನಂ, ಪುಞ್ಜೋ ದುಕ್ಖಸ್ಸ ಕೇವಲೋ.

‘‘ನಿಬ್ಬಿನ್ದಿಯ ತತೋ ರೂಪೇ, ಖನ್ಧಾನಂ ಉದಯಬ್ಬಯಂ;

ಪಸ್ಸ ಉಪಕ್ಕಿಲೇಸಾನಂ, ಸುಖೇನನ್ತಂ ಗಮಿಸ್ಸಸಿ.

‘‘ಏವಂ ತೇನಾನುಸಿಟ್ಠೋಹಂ, ನಾಯಕೇನ ಹಿತೇಸಿನಾ;

ಗಿಜ್ಝಕೂಟಂ ಸಮಾರುಯ್ಹ, ಝಾಯಾಮಿ ಗಿರಿಕನ್ದರೇ.

‘‘ಠಿತೋ ಪಬ್ಬತಪಾದಮ್ಹಿ, ಅಸ್ಸಾಸಯಿ ಮಹಾಮುನಿ;

ವಕ್ಕಲೀತಿ ಜಿನೋ ವಾಚಂ, ತಂ ಸುತ್ವಾ ಮುದಿತೋ ಅಹಂ.

‘‘ಪಕ್ಖನ್ದಿಂ ಸೇಲಪಬ್ಭಾರೇ, ಅನೇಕಸತಪೋರಿಸೇ;

ತದಾ ಬುದ್ಧಾನುಭಾವೇನ, ಸುಖೇನೇವ ಮಹಿಂ ಗತೋ.

‘‘ಪುನೋಪಿ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇತಿ, ಖನ್ಧಾನಂ ಉದಯಬ್ಬಯಂ;

ತಮಹಂ ಧಮ್ಮಮಞ್ಞಾಯ, ಅರಹತ್ತಮಪಾಪುಣಿಂ.

‘‘ಸುಮಹಾಪರಿಸಮಜ್ಝೇ, ತದಾ ಮಂ ಚರಣನ್ತಗೋ;

ಅಗ್ಗಂ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ, ಪಞ್ಞಪೇಸಿ ಮಹಾಮತಿ.

‘‘ಸತಸಹಸ್ಸಿತೋ ಕಪ್ಪೇ, ಯಂ ಕಮ್ಮಮಕರಿಂ ತದಾ;

ದುಗ್ಗತಿಂ ನಾಭಿಜಾನಾಮಿ, ಬುದ್ಧಪೂಜಾಯಿದಂ ಫಲಂ.

‘‘ಕಿಲೇಸಾ ಝಾಪಿತಾ ಮಯ್ಹಂ…ಪೇ… ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನ’’ನ್ತಿ.

ಅರಹತ್ತಂ ಪನ ಪತ್ವಾ ಅಞ್ಞಂ ಬ್ಯಾಕರೋನ್ತೋಪಿ ಥೇರೋ ಇಮಾ ಏವ ಗಾಥಾ ಅಭಾಸಿ. ಅಥ ನಂ ಸತ್ಥಾ ಭಿಕ್ಖುಸಙ್ಘಮಜ್ಝೇ ನಿಸಿನ್ನೋ ಸದ್ಧಾಧಿಮುತ್ತಾನಂ ಅಗ್ಗಟ್ಠಾನೇ ಠಪೇಸೀತಿ.

ವಕ್ಕಲಿತ್ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.