೧೦. ವಸಭತ್ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ

ಪುಬ್ಬೇ ಹನತಿ ಅತ್ತಾನನ್ತಿ ಆಯಸ್ಮತೋ ವಸಭತ್ಥೇರಸ್ಸ ಗಾಥಾ. ಕಾ ಉಪ್ಪತ್ತಿ? ಅಯಮ್ಪಿ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರೋ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಭವೇ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಉಪಚಿನನ್ತೋ ಬುದ್ಧಸುಞ್ಞೇ ಲೋಕೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ವಯಪ್ಪತ್ತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ವಿಜ್ಜಾಸಿಪ್ಪೇಸು ನಿಪ್ಫತ್ತಿಂ ಗನ್ತ್ವಾ ನೇಕ್ಖಮ್ಮಜ್ಝಾಸಯತಾಯ ಘರಾವಾಸಂ ಪಹಾಯ ತಾಪಸಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ಚುದ್ದಸಸಹಸ್ಸತಾಪಸಪರಿವಾರೋ ಹಿಮವನ್ತಸ್ಸ ಅವಿದೂರೇ ಸಮಗ್ಗೇ ನಾಮ ಪಬ್ಬತೇ ಅಸ್ಸಮಂ ಕಾರೇತ್ವಾ ವಸನ್ತೋ ಝಾನಾಭಿಞ್ಞಾಯೋ ನಿಬ್ಬತ್ತೇತ್ವಾ ತಾಪಸಾನಂ ಓವಾದಾನುಸಾಸನಿಯೋ ದೇನ್ತೋ ಏಕದಿವಸಂ ಏವಂ ಚಿನ್ತೇಸಿ – ‘‘ಅಹಂ ಖೋ ದಾನಿ ಇಮೇಹಿ ತಾಪಸೇಹಿ ಸಕ್ಕತೋ ಗರುಕತೋ ಪೂಜಿತೋ ವಿಹರಾಮಿ, ಮಯಾ ಪನ ಪೂಜೇತಬ್ಬೋ ನ ಉಪಲಬ್ಭತಿ, ದುಕ್ಖೋ ಖೋ ಪನಾಯಂ ಲೋಕೇ ಯದಿದಂ ಅಗರುವಾಸೋ’’ತಿ. ಏವಂ ಪನ ಚಿನ್ತೇತ್ವಾ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇಸು ಕತಾಧಿಕಾರತಾಯ ಪುರಿಮಬುದ್ಧಾನಂ ಚೇತಿಯೇ ಅತ್ತನಾ ಕತಂ ಪೂಜಾಸಕ್ಕಾರಂ ಅನುಸ್ಸರಿತ್ವಾ ‘‘ಯಂನೂನಾಹಂ ಪುರಿಮಬುದ್ಧೇ ಉದ್ದಿಸ್ಸ ಪುಲಿನಚೇತಿಯಂ ಕತ್ವಾ ಪೂಜಂ ಕರೇಯ್ಯ’’ನ್ತಿ ಹಟ್ಠತುಟ್ಠೋ ಇದ್ಧಿಯಾ ಪುಲಿನಥೂಪಂ ಸುವಣ್ಣಮಯಂ ಮಾಪೇತ್ವಾ ಸುವಣ್ಣಮಯಾದೀಹಿ ತಿಸಹಸ್ಸಮತ್ತೇಹಿ ಪುಪ್ಫೇಹಿ ದೇವಸಿಕಂ ಪೂಜಂ ಕರೋನ್ತೋ ಯಾವತಾಯುಕಂ ಪುಞ್ಞಾನಿ ಕತ್ವಾ ಅಪರಿಹೀನಜ್ಝಾನೋ ಕಾಲಂ ಕತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ನಿಬ್ಬತ್ತೋ. ತತ್ಥಪಿ ಯಾವತಾಯುಕಂ ಠತ್ವಾ ತತೋ ಚುತೋ ತಾವತಿಂಸೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ಅಪರಾಪರಂ ದೇವಮನುಸ್ಸೇಸು ಸಂಸರನ್ತೋ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಬುದ್ಧುಪ್ಪಾದೇ ವೇಸಾಲಿಯಂ ಲಿಚ್ಛವಿರಾಜಕುಲೇ ನಿಬ್ಬತ್ತಿತ್ವಾ ವಸಭೋತಿ ಲದ್ಧನಾಮೋ ವಯಪ್ಪತ್ತೋ ಭಗವತೋ ವೇಸಾಲಿಗಮನೇ ಬುದ್ಧಾನುಭಾವಂ ದಿಸ್ವಾ ಪಟಿಲದ್ಧಸದ್ಧೋ ಪಬ್ಬಜಿತ್ವಾ ವಿಪಸ್ಸನಂ ಪಟ್ಠಪೇತ್ವಾ ನಚಿರಸ್ಸೇವ ಅರಹತ್ತಂ ಪಾಪುಣಿ. ತೇನ ವುತ್ತಂ ಅಪದಾನೇ (ಅಪ. ಥೇರ ೨.೫೦.೫೭-೯೨) –

‘‘ಹಿಮವನ್ತಸ್ಸಾವಿದೂರೇ, ಸಮಗ್ಗೋ ನಾಮ ಪಬ್ಬತೋ;

ಅಸ್ಸಮೋ ಸುಕತೋ ಮಯ್ಹಂ, ಪಣ್ಣಸಾಲಾ ಸುಮಾಪಿತಾ.

‘‘ನಾರದೋ ನಾಮ ನಾಮೇನ, ಜಟಿಲೋ ಉಗ್ಗತಾಪನೋ;

ಚತುದ್ದಸಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಸಿಸ್ಸಾ ಪರಿಚರನ್ತಿ ಮಂ.

‘‘ಪಟಿಸಲ್ಲೀನಕೋ ಸನ್ತೋ, ಏವಂ ಚಿನ್ತೇಸಹಂ ತದಾ;

ಸಬ್ಬೋ ಜನೋ ಮಂ ಪೂಜೇತಿ, ನಾಹಂ ಪೂಜೇಮಿ ಕಿಞ್ಚನಂ.

‘‘ನ ಮೇ ಓವಾದಕೋ ಅತ್ಥಿ, ವತ್ತಾ ಕೋಚಿ ನ ವಿಜ್ಜತಿ;

ಅನಾಚರಿಯುಪಜ್ಝಾಯೋ, ವನೇ ವಾಸಂ ಉಪೇಮಹಂ.

‘‘ಉಪಾಸಮಾನೋ ಯಮಹಂ, ಗರುಚಿತ್ತಂ ಉಪಟ್ಠಹೇ;

ಸೋ ಮೇ ಆಚರಿಯೋ ನತ್ಥಿ, ವನವಾಸೋ ನಿರತ್ಥಕೋ.

‘‘ಆಯಾಗಂ ಮೇ ಗವೇಸಿಸ್ಸಂ, ಗರುಂ ಭಾವನಿಯಂ ತಥಾ;

ಸಾವಸ್ಸಯೋ ವಸಿಸ್ಸಾಮಿ, ನ ಕೋಚಿ ಗರಹಿಸ್ಸತಿ.

‘‘ಉತ್ತಾನಕೂಲಾ ನದಿಕಾ, ಸುಪತಿತ್ಥಾ ಮನೋರಮಾ;

ಸಂಸುದ್ಧಪುಲಿನಾಕಿಣ್ಣಾ, ಅವಿದೂರೇ ಮಮಸ್ಸಮಂ.

‘‘ನದಿಂ ಅಮರಿಕಂ ನಾಮ, ಉಪಗನ್ತ್ವಾನಹಂ ತದಾ;

ಸಂವಡ್ಢಯಿತ್ವಾ ಪುಲಿನಂ, ಅಕಂ ಪುಲಿನಚೇತಿಯಂ.

‘‘ಯೇ ತೇ ಅಹೇಸುಂ ಸಮ್ಬುದ್ಧಾ, ಭವನ್ತಕರಣಾ ಮುನೀ;

ತೇಸಂ ಏತಾದಿಸೋ ಥೂಪೋ, ತಂ ನಿಮಿತ್ತಂ ಕರೋಮಹಂ.

‘‘ಕರಿತ್ವಾ ಪುಲಿನಂ ಥೂಪಂ, ಸೋವಣ್ಣಂ ಮಾಪಯಿಂ ಅಹಂ;

ಸೋಣ್ಣಕಿಙ್ಕಣಿಪುಪ್ಫಾನಿ, ಸಹಸ್ಸೇ ತೀಣಿ ಪೂಜಯಿಂ.

‘‘ಸಾಯಪಾತಂ ನಮಸ್ಸಾಮಿ, ವೇದಜಾತೋ ಕತಞ್ಜಲೀ;

ಸಮ್ಮುಖಾ ವಿಯ ಸಮ್ಬುದ್ಧಂ, ವನ್ದಿಂ ಪುಲಿನಚೇತಿಯಂ.

‘‘ಯದಾ ಕಿಲೇಸಾ ಜಾಯನ್ತಿ, ವಿತಕ್ಕಾ ಗೇಹನಿಸ್ಸಿತಾ;

ಸರಾಮಿ ಸುಕತಂ ಥೂಪಂ, ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಾಮಿ ತಾವದೇ.

‘‘ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ ವಿಹರಂ, ಸತ್ಥವಾಹಂ ವಿನಾಯಕಂ;

ಕಿಲೇಸೇ ಸಂವಸೇಯ್ಯಾಸಿ, ನ ಯುತ್ತಂ ತವ ಮಾರಿಸ.

‘‘ಸಹ ಆವಜ್ಜಿತೇ ಥೂಪೇ, ಗಾರವಂ ಹೋತಿ ಮೇ ತದಾ;

ಕುವಿತಕ್ಕೇ ವಿನೋದೇಸಿಂ, ನಾಗೋ ತುತ್ತಟ್ಟಿತೋ ಯಥಾ.

‘‘ಏವಂ ವಿಹರಮಾನಂ ಮಂ, ಮಚ್ಚುರಾಜಾಭಿಮದ್ದಥ;

ತತ್ಥ ಕಾಲಙ್ಕತೋ ಸನ್ತೋ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಮಗಚ್ಛಹಂ.

‘‘ಯಾವತಾಯುಂ ವಸಿತ್ವಾನ, ತಿದಿವೇ ಉಪಪಜ್ಜಹಂ;

ಅಸೀತಿಕ್ಖತ್ತುಂ ದೇವಿನ್ದೋ, ದೇವರಜ್ಜಮಕಾರಯಿಂ.

‘‘ಸತಾನಂ ತೀಣಿಕ್ಖತ್ತುಞ್ಚ, ಚಕ್ಕವತ್ತೀ ಅಹೋಸಹಂ;

ಪದೇಸರಜ್ಜಂ ವಿಪುಲಂ, ಗಣನಾತೋ ಅಸಙ್ಖಿಯಂ.

‘‘ಸೋಣ್ಣಕಿಙ್ಕಣಿಪುಪ್ಫಾನಂ, ವಿಪಾಕಂ ಅನುಭೋಮಹಂ;

ಧಾತೀಸತಸಹಸ್ಸಾನಿ, ಪರಿವಾರೇನ್ತಿ ಮಂ ಭವೇ.

‘‘ಥೂಪಸ್ಸ ಪರಿಚಿಣ್ಣತ್ತಾ, ರಜೋಜಲ್ಲಂ ನ ಲಿಮ್ಪತಿ;

ಗತ್ತೇ ಸೇದಾ ನ ಮುಚ್ಚನ್ತಿ, ಸುಪ್ಪಭಾಸೋ ಭವಾಮಹಂ.

‘‘ಅಹೋ ಮೇ ಸುಕತೋ ಥೂಪೋ, ಸುದಿಟ್ಠಾಮರಿಕಾ ನದೀ;

ಥೂಪಂ ಕತ್ವಾನ ಪುಲಿನಂ, ಪತ್ತೋಮ್ಹಿ ಅಚಲಂ ಪದಂ.

‘‘ಕುಸಲಂ ಕತ್ತುಕಾಮೇನ, ಜನ್ತುನಾ ಸಾರಗಾಹಿನಾ;

ನತ್ಥಿ ಖೇತ್ತಂ ಅಖೇತ್ತಂ ವಾ, ಪಟಿಪತ್ತೀವ ಸಾಧಕಾ.

‘‘ಯಥಾಪಿ ಬಲವಾ ಪೋಸೋ, ಅಣ್ಣವಂತರಿತುಸ್ಸಹೇ;

ಪರಿತ್ತಂ ಕಟ್ಠಮಾದಾಯ, ಪಕ್ಖನ್ದೇಯ್ಯ ಮಹಾಸರಂ.

‘‘ಇಮಾಹಂ ಕಟ್ಠಂ ನಿಸ್ಸಾಯ, ತರಿಸ್ಸಾಮಿ ಮಹೋದಧಿಂ;

ಉಸ್ಸಾಹೇನ ವೀರಿಯೇನ, ತರೇಯ್ಯ ಉದಧಿಂ ನರೋ.

‘‘ತಥೇವ ಮೇ ಕತಂ ಕಮ್ಮಂ, ಪರಿತ್ತಂ ಥೋಕಕಞ್ಚ ಯಂ;

ತಂ ಕಮ್ಮಂ ಉಪನಿಸ್ಸಾಯ, ಸಂಸಾರಂ ಸಮತಿಕ್ಕಮಿಂ.

‘‘ಪಚ್ಛಿಮೇ ಭವೇ ಸಮ್ಪತ್ತೇ, ಸುಕ್ಕಮೂಲೇನ ಚೋದಿತೋ;

ಸಾವತ್ಥಿಯಂ ಪುರೇ ಜಾತೋ, ಮಹಾಸಾಲೇ ಸುಅಡ್ಢಕೇ.

‘‘ಸದ್ಧಾ ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಮಯ್ಹಂ, ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸರಣಂ ಗತಾ;

ಉಭೋ ದಿಟ್ಠಪದಾ ಏತೇ, ಅನುವತ್ತನ್ತಿ ಸಾಸನಂ.

‘‘ಬೋಧಿಪಪಟಿಕಂ ಗಯ್ಹ, ಸೋಣ್ಣಥೂಪಮಕಾರಯುಂ;

ಸಾಯಪಾತಂ ನಮಸ್ಸನ್ತಿ, ಸಕ್ಯಪುತ್ತಸ್ಸ ಸಮ್ಮುಖಾ.

‘‘ಉಪೋಸಥಮ್ಹಿ ದಿವಸೇ, ಸೋಣ್ಣಥೂಪಂ ವಿನೀಹರುಂ;

ಬುದ್ಧಸ್ಸ ವಣ್ಣಂ ಕಿತ್ತೇನ್ತಾ, ತಿಯಾಮಂ ವೀತಿನಾಮಯುಂ.

‘‘ಸಹ ದಿಸ್ವಾನಹಂ ಥೂಪಂ, ಸರಿಂ ಪುಲಿನಚೇತಿಯಂ;

ಏಕಾಸನೇ ನಿಸೀದಿತ್ವಾ, ಅರಹತ್ತಮಪಾಪುಣಿಂ.

‘‘ಗವೇಸಮಾನೋ ತಂ ವೀರಂ, ಧಮ್ಮಸೇನಾಪತಿದ್ದಸಂ;

ಅಗಾರಾ ನಿಕ್ಖಮಿತ್ವಾನ, ಪಬ್ಬಜಿಂ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ.

‘‘ಜಾತಿಯಾ ಸತ್ತವಸ್ಸೇನ, ಅರಹತ್ತಮಪಾಪುಣಿಂ;

ಉಪಸಮ್ಪಾದಯೀ ಬುದ್ಧೋ, ಗುಣಮಞ್ಞಾಯ ಚಕ್ಖುಮಾ.

‘‘ದಾರಕೇನೇವ ಸನ್ತೇನ, ಕಿರಿಯಂ ನಿಟ್ಠಿತಂ ಮಯಾ;

ಕತಂ ಮೇ ಕರಣೀಯಜ್ಜ, ಸಕ್ಯಪುತ್ತಸ್ಸ ಸಾಸನೇ.

‘‘ಸಬ್ಬವೇರಭಯಾತೀತೋ, ಸಬ್ಬಸಙ್ಗಾತಿಗೋ ಇಸಿ;

ಸಾವಕೋ ತೇ ಮಹಾವೀರ, ಸೋಣ್ಣಥೂಪಸ್ಸಿದಂ ಫಲಂ.

‘‘ಕಿಲೇಸಾ ಝಾಪಿತಾ ಮಯ್ಹಂ…ಪೇ… ಕತಂ ಬುದ್ಧಸ್ಸ ಸಾಸನ’’ನ್ತಿ.

ಅರಹತ್ತಂ ಪನ ಪತ್ವಾ ದಾಯಕಾನುಗ್ಗಹಂ ಕರೋನ್ತೋ ತೇಹಿ ಉಪನೀತೇ ಪಚ್ಚಯೇ ನ ಪಟಿಕ್ಖಿಪತಿ, ಯಥಾಲದ್ಧೇಯೇವ ಪರಿಭುಞ್ಜತಿ. ತಂ ಪುಥುಜ್ಜನಾ ‘‘ಅಯಂ ಕಾಯದಳ್ಹಿಬಹುಲೋ ಅರಕ್ಖಿತಚಿತ್ತೋ’’ತಿ ಮಞ್ಞಮಾನಾ ಅವಮಞ್ಞನ್ತಿ. ಥೇರೋ ತಂ ಅಗಣೇನ್ತೋವ ವಿಹರತಿ. ತಸ್ಸ ಪನ ಅವಿದೂರೇ ಅಞ್ಞತರೋ ಕುಹಕಭಿಕ್ಖು ಪಾಪಿಚ್ಛೋ ಸಮಾನೋ ಅಪ್ಪಿಚ್ಛೋ ವಿಯ ಸನ್ತುಟ್ಠೋ ವಿಯ ಅತ್ತಾನಂ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಲೋಕಂ ವಞ್ಚೇನ್ತೋ ವಿಹರತಿ. ಮಹಾಜನೋ ತಂ ಅರಹನ್ತಂ ವಿಯ ಸಮ್ಭಾವೇತಿ. ಅಥಸ್ಸ ಸಕ್ಕೋ ದೇವಾನಮಿನ್ದೋ ತಂ ಪವತ್ತಿಂ ಞತ್ವಾ ಥೇರಂ ಉಪಸಙ್ಕಮಿತ್ವಾ, ‘‘ಭನ್ತೇ, ಕಿಂ ನಾಮ ಕುಹಕೋ ಕರೋತೀ’’ತಿ ಪುಚ್ಛಿ. ಥೇರೋ ಪಾಪಿಚ್ಛಂ ಗರಹನ್ತೋ –

೧೩೯. ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ಹನತಿ ಅತ್ತಾನಂ, ಪಚ್ಛಾ ಹನತಿ ಸೋ ಪರೇ;

ಸುಹತಂ ಹನ್ತಿ ಅತ್ತಾನಂ, ವೀತಂಸೇನೇವ ಪಕ್ಖಿಮಾ.

೧೪೦. ‘‘ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಬಹಿವಣ್ಣೋ, ಅನ್ತೋವಣ್ಣೋ ಹಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ;

ಯಸ್ಮಿಂ ಪಾಪಾನಿ ಕಮ್ಮಾನಿ, ಸ ವೇ ಕಣ್ಹೋ ಸುಜಮ್ಪತೀ’’ತಿ. – ಗಾಥಾದ್ವಯಮಾಹ;

ತತ್ಥ ಪುಬ್ಬೇ ಹನತಿ ಅತ್ತಾನನ್ತಿ ಕುಹಕಪುಗ್ಗಲೋ ಅತ್ತನೋ ಕುಹಕವುತ್ತಿಯಾ ಲೋಕಂ ವಞ್ಚೇನ್ತೋ ಪಾಪಿಚ್ಛತಾದೀಹಿ ಪಾಪಧಮ್ಮೇಹಿ ಪಠಮಮೇವ ಅತ್ತಾನಂ ಹನತಿ, ಅತ್ತನೋ ಕುಸಲಕೋಟ್ಠಾಸಂ ವಿನಾಸೇತಿ. ಪಚ್ಛಾ ಹನತಿ ಸೋ ಪರೇತಿ ಸೋ ಕುಹಕೋ ಪಠಮಂ ತಾವ ವುತ್ತನಯೇನ ಅತ್ತಾನಂ ಹನ್ತ್ವಾ ಪಚ್ಛಾ ಪರೇ ಯೇಹಿ ‘‘ಅಯಂ ಭಿಕ್ಖು ಪೇಸಲೋ ಅರಿಯೋ’’ತಿ ವಾ ಸಮ್ಭಾವೇನ್ತೇಹಿ ಕಾರಾ ಕತಾ, ತೇ ಹನತಿ ತೇಸಂ ಕಾರಾನಿ ಅತ್ತನಿ ಕತಾನಿ ಅಮಹಪ್ಫಲಾನಿ ಕತ್ವಾ ಪಚ್ಚಯವಿನಾಸನೇನ ವಿನಾಸೇತಿ. ಸತಿಪಿ ಕುಹಕಸ್ಸ ಉಭಯಹನನೇ ಅತ್ತಹನನೇ ಪನ ಅಯಂ ವಿಸೇಸೋತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ಆಹ ಸುಹತಂ ಹನ್ತಿ ಅತ್ತಾನನ್ತಿ. ಸೋ ಕುಹಕೋ ಅತ್ತಾನಂ ಹನನ್ತೋ ಸುಹತಂ ಕತ್ವಾ ಹನ್ತಿ ವಿನಾಸೇತಿ, ಯಥಾ ಕಿಂ? ವೀತಂಸೇನೇವ ಪಕ್ಖಿಮಾತಿ, ವೀತಂಸೋತಿ ದೀಪಕಸಕುಣೋ, ತೇನ. ಪಕ್ಖಿಮಾತಿ ಸಾಕುಣಿಕೋ. ಯಥಾ ತೇನ ವೀತಂಸಸಕುಣೇನ ಅಞ್ಞೇ ಸಕುಣೇ ವಞ್ಚೇತ್ವಾ ಹನನ್ತೋ ಅತ್ತಾನಂ ಇಧ ಲೋಕೇಪಿ ಹನತಿ ವಿಞ್ಞುಗರಹಸಾವಜ್ಜಸಭಾವಾದಿನಾ, ಸಮ್ಪರಾಯಂ ಪನ ದುಗ್ಗತಿಪರಿಕ್ಕಿಲೇಸೇನ ಹನತಿಯೇವ, ನ ಪನ ತೇ ಸಕುಣೇ ಪಚ್ಛಾ ಹನ್ತುಂ ಸಕ್ಕೋತಿ, ಏವಂ ಕುಹಕೋಪಿ ಕೋಹಞ್ಞೇನ ಲೋಕಂ ವಞ್ಚೇತ್ವಾ ಇಧ ಲೋಕೇಪಿ ಅತ್ತಾನಂ ಹನತಿ ವಿಪ್ಪಟಿಸಾರವಿಞ್ಞುಗರಹಾದೀಹಿ, ಪರಲೋಕೇಪಿ ದುಗ್ಗತಿಪರಿಕ್ಕಿಲೇಸೇಹಿ, ನ ಪನ ತೇ ಪಚ್ಚಯದಾಯಕೇ ಅಪಾಯದುಕ್ಖಂ ಪಾಪೇತಿ. ಅಪಿಚ ಕುಹಕೋ ದಕ್ಖಿಣಾಯ ಅಮಹಪ್ಫಲಭಾವಕರಣೇನೇವ ದಾಯಕಂ ಹನತೀತಿ ವುತ್ತೋ, ನ ನಿಪ್ಫಲಭಾವಕರಣೇನ. ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಭಗವತಾ – ‘‘ದುಸ್ಸೀಲಸ್ಸ ಮನುಸ್ಸಭೂತಸ್ಸ ದಾನಂ ದತ್ವಾ ಸಹಸ್ಸಗುಣಾ ದಕ್ಖಿಣಾ ಪಾಟಿಕಙ್ಖಿತಬ್ಬಾ’’ತಿ (ಮ. ನಿ. ೩.೩೭೯). ತೇನಾಹ ‘‘ಸುಹತಂ ಹನ್ತಿ ಅತ್ತಾನ’’ನ್ತಿ.

ಏವಂ ಬಾಹಿರಪರಿಮಜ್ಜನಮತ್ತೇ ಠಿತಾ ಪುಗ್ಗಲಾ ಸುದ್ಧಾ ನಾಮ ನ ಹೋನ್ತಿ, ಅಬ್ಭನ್ತರಸುದ್ಧಿಯಾ ಏವ ಪನ ಸುದ್ಧಾ ಹೋನ್ತೀತಿ ದಸ್ಸೇನ್ತೋ ‘‘ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ’’ತಿ ದುತಿಯಂ ಗಾಥಮಾಹ. ತಸ್ಸತ್ಥೋ – ಇರಿಯಾಪಥಸಣ್ಠಪನಾದಿಬಹಿಸಮ್ಪತ್ತಿಮತ್ತೇನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನ ಹೋತಿ. ಸಮ್ಪತ್ತಿಅತ್ಥೋ ಹಿ ಇಧ ವಣ್ಣ-ಸದ್ದೋ. ಅಬ್ಭನ್ತರೇ ಪನ ಸೀಲಾದಿಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಹೋತಿ, ‘‘ಬಾಹಿತಪಾಪೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ’’ತಿ ಕತ್ವಾ. ತಸ್ಮಾ ‘‘ಯಸ್ಮಿಂ ಪಾಪಾನಿ ಲಾಮಕಾನಿ ಕಮ್ಮಾನಿ ಸಂವಿಜ್ಜನ್ತಿ, ಏಕಂಸೇನ ಸೋ ಕಣ್ಹೋ ನಿಹೀನಪುಗ್ಗಲೋ’’ತಿ ಸುಜಮ್ಪತಿ, ದೇವಾನಮಿನ್ದ, ಜಾನಾಹಿ. ತಂ ಸುತ್ವಾ ಸಕ್ಕೋ ಕುಹಕಭಿಕ್ಖುಂ ತಜ್ಜೇತ್ವಾ ‘‘ಧಮ್ಮೇ ವತ್ತಾಹೀ’’ತಿ ಓವದಿತ್ವಾ ಸಕಟ್ಠಾನಮೇವ ಗತೋ.

ವಸಭತ್ಥೇರಗಾಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.

ದುಕನಿಪಾತೇ ಪಠಮವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ.